Winterblues 2.0

Vanmiddag wist ik het al....

Tussen de middag, mijn broodnodige wandellunch, vandaag richting Media Markt.
Nee, ik ben helaas niet geslaagd in waar ik voor kwam. Maar de weg er naar toe al. Wat zal het zijn? 800 meter tops? Wind, harde wind, oostenwind in de rug. Met -1ºC op de thermometer van de Rabobank, maar wat is het KOUD! Gevoelstemperatuur -7ºC tot -10ºC. Kun je nagaan hoe die 800 meters terug aanvoelen.

Eenmaal terug achter mijn bureau weet ik het al. Het wordt helemaal niets vanavond.
Niet dat ik geen zin heb in de training, nee, ik heb gewoon geen zin meer in die kou en eigenlijk voornamelijk in die koude wind. Toegegeven, het zit dit keer wel erg tussen mijn oren. Net als dinsdag heb ik er gewoon genoeg van.

Het wordt echt tijd voor nog meer licht, langer licht, groen aan de bomen, kleuren in het gras en de perkjes, zon en aangename temperaturen. En pas over een maand is het lente, helaas.

Dus van mij geen verschijning op de baan vanavond.
Ik verwacht ook dat die, net als 2 weken geleden ook weer zal bevriezen. Dan zal die 6-minuten-test ook weer niet doorgaan.
Ik meld me af bij Dorie.

Vanavond maar eens ouderwets DVD-tje kijken.
Kill Bill 1 & 2. Uit resp. 2003 en 2004

Winterblues

Het goede voornemen is er: Ik ga vanavond weer mee de weg op bij de GVAC wegtraining.
Ik doe 's middags nog wat aan thuiswerk terwijl een verdieping lager vrouwlief zich bezighoudt met de oppas van de 7 kleinkinderen.
Als ik rond een uur of 5 even een blik naar buiten werp zie ik dat het regent. Alwéér....
Als een donderslag bij heldere hemel is mijn goede voornemen verdwenen.
Ik begin echt genoeg te krijgen van deze winter. Op zich heb ik het deze winter niet zo koud gehad, maar de laatste dagen, met al dat gekwakkel en die gure wind, het voelt allemaal erg onbehaaglijk. En dan voelt het toch weer nét iets anders. Dan heb ik gewoon weer zin om het warm te hebben. Dan zijn ook nog eens de voorspellingen dat we wéér een koude periode gaan krijgen... Bwéééh!

Het mag wel duidelijk zijn dat ik deze dinsdagtraining ook weer oversla.
In plaats daarvan lekker een filmpje kijken op mijn kamer, in mijn relaxfauteuil onder een warme deken.
Ja, ja, ik heb duidelijk last van de winterblues. Er zijn overigens wel remedies daartegen, maar of die nu werkelijk de oplossing brengen?

      

Nu maar eens afwachten hoe de donderdag verloopt, vooral nu we het zonder Marjolijn moeten stellen.

Energie: de volgende koude periode nadert alweer.

Het begint steeds langer licht te worden. Alleen jammer dat het nog geen lente wil worden.

Elektriciteit: Stand = 139.872, Verbruik = 82kWh (+1)
Gas: Stand = 24.444, Verbruik = 73m³ (+7)
Gewicht = 83,1kg (0)

De stijging van het gasverbruik wijt ik aan de kortstondige koude- en sneeuwaanval aan het beging van de afgelopen week en de temperaturen rond het vriespunt in rest van de week. Ook is er het gevoel dat de verwarming wat hoger moet terwijl het niet echt koud is maar wel onbehaaglijk. Daarom wordt het tijd dat die winter er mee stopt. Maar helaas, er staat weer een volgende koudegolf voor de deur. Ut giet oan....

In de bios: A Good Day To Die Hard

Voor de die-hard Die-Hard fans zijn er al de uitnodigende voorfilms te zien geweest.
Echt een film voor mij om te gaan zien.

Hoewel ik er niet echt van hou om van tevoren kritieken te gaan lezen kom ik er toch niet onderuit. Wat wil je als er paginagrote afbeeldingen in de gratis kranten staan met grote koppen "dat het nét niet is....", en Die Hard (1) was toch wel het beste. 

Ook zouden sommige scènes niet realistisch zijn. 

Niet realistisch? 

In een A-team achtige film waar de held altijd wint? 

Zouden Die Hard 1 en 2 en 3 en 4 dan wel realistisch zijn? 

Ik ga er in ieder geval van uit dat het nu net zo realistisch is als Superman, Batman, Spiderman Iron Man,.... noem maar op. 

Ja, ja, die kritieken toch...

Dus samen met Kathy zitten we dan 's middags in de IMAX-zaal.

Het is niet zo druk in deze grote zaal. Ik schat dat-ie voor een kwart gevuld is. En dat terwijl het bij de ingang en kassa's poepie druk is. Maar het is zondagmiddag en dan zullen er wel heel wat jongelui zijn voor de goedkopere jeugdfilms zoals Verliefd op Ibiza, Ach ja, ik zal er met mijn kleinkinderen in ieder geval niet naar toe gaan. Dan nog liever naar Ted en de schat van de mummie.

Maar in ieder geval bouwt het begin van de film al meteen op naar een climax. Zo voelt dat en dat verwacht je dan ook. We hebben immers de voorfilms al gezien. En we worden niet teleur gesteld. Ook niet op zijn minst door het gigantische IMAX-geluid. Afgezien van het verhaal (ja,ja...) blijft de film vol actie zitten.Ik hoef niet al te veel van het verhaal te vertellen. Inhoudelijk gaat het over de good guys en de bad guys, politiek, verraad, Rusland en de Verenigde Staten en veel schieten en knallen en ontploffingen. Ook een achtervolging ontbreekt niet. Kortom, een echte onderhoudende film. Wel een film voor de liefhebber. Anderen kunnen altijd nog naar Les Miserables. Die draait ook nog. Maar ik zou naar A Good Day To Die Hard gaan. En ik heb ze allebei gezien dus ik kan het weten. En ik weet ook dat ze allebei niet realistisch zijn, dus....

"A Good Day To Die Hard" Official Trailer 2

Wedertcross Valkenswaard 5800m.

Het voordeel van de Kempische Crosscompetitie is dat de recreanten trimloop al om 10.00u. begint. Dan ben je lekker vroeg klaar. Vandaag zijn we in Valkenswaard voor de Wedertloop.
Loopmaatje Dorie zal vandaag niet komen. De griep heeft nu ook haar in de greep.
Valkenswaard is bijna om de hoek en ik ben er dan ook ruimschoots op tijd bij om voor 4 euro mijn startnummer in ontvangst te nemen. Ik heb mijn spikes wel meegenomen maar ik verwacht dat het op de sportvelden niet echt nodig zal zijn. Vorig jaar ben ik er, dacht ik, niet bij geweest, maar de voorgaande jaren is de cross altijd een soort veldloop geweest met tussen door wat bultjes in bossages. Maar nu is dat niet het geval. Het blijkt dat we helemaal naar de jeugdherberg moeten. Bij de "oude" plek waar vroeger de AVV-trimlopen gehouden werden en de Wedertcross, daar is het nu ook weer te doen. Reden voor de organisatie om het weer "De Wedertcross" te noemen, naar het naast het bos gelegen zwembad "De Wedert".
Nu had ik mijn spikes wel aan kunnen doen, maar om nou helemaal op spikes van de atletiekbaan naar het bos te lopen, zie ik niet zo zitten.

Marjolijn is ook aanwezig tussen de recreanten. Na een 35km training van gisteren gaat zij nu voor een rustige 9,5km. Ben benieuwd want ik kan niet anders dan rustig...
Direct na de start loop ik al helemaal achteraan. Niet echt lang, een paar honderd meter maar, maar het gaat gevoelsmatig ook niet hard. Ik loop zelfs een hele tijd op de hielen van Marjolijn. Geen haar op mijn hoofd die ook maar denkt om haar voorbij te gaan. En dat is maar goed ook want halverwege de 1e ronde neemt ze al afstand. Ik loop nu achter een gozer aan waarmee ik voor de "wedstrijd" nog mee heb staan kletsen. In de 2e ronde maakt hij keurig plaats voor mij zodat ik kan passeren, maar ik maak hem toch maar even duidelijk dat ik echt niet zo hard ga en blijf nog de volle ronde achter hem aan hangen.
Pas in de 3e en voor mij de laatste ronde schakel ik een tandje bij. Ik ga hem voorbij maar zie Marjolijn al aan de horizon verdwijnen. Ondanks dat ik deze laatste ronde nog wat vlugger ga loopt Marjolijn nog "rustig" op me uit.
Aan de finish hoor ik 33:20 omroepen. Ik ben weggegaan voor een 35:00 dus dat is goed.

Het is me niet helemaal duidelijk hoe men aan die afstand van 5800m is gekomen als 1 ronde 1900m is.  Ik denk er het volgende van:
De afstand van start naar finish bedraagt 1900m
De afstand van finish naar het startdoek voor de volgende ronde bedraagt 50m
3 Rondes zijn dan 3x1900m+2x50m=5800m
Mijn 2e en 3e ronde zijn dan elk 1950m.
Anders zou ik het ook niet weten.

En dan zie je in de uitslag opeens dat het 5700m is.
Vreemd, voor een ronde die niet elke keer hetzelfde is.
Maar goed. Laat ik daarom voor mijn overzicht dat laatste maar aanhouden.

De Vrijbuiters - en waar is Jo...?

De sneeuwperiode is wéér voorbij. Ben benieuwd hoe het bos er nu bij ligt.

Er is weer van alles gesnoeid. Weer een deel van het bos helemaal omgeploegd.

Het is lekker weer, frisjes, maar beslist niet te koud.

Ik had Moniek ook wel verwacht omdat ze afgelopen week de magistrale leeftijd van 55 heeft mogen vieren. Daarom had ik mijn pak met cakejes maar niet meegenomen. "Maar misschien komt ze wel na de training...", weet Riet nog te melden.

Enfin, wij gaan van start met de training, hoewel dat ook wel wat voeten in aarde heeft. Trainer André is nl. nogal laat gearriveerd en dan is het wachten, natuurijk. Maar eenmaal zover doen we de plaatselijke warming-up en gaan we daarna op pad.

Het bos is best wel nat en modderig. Ook liggen op diverse paden bomen om. Allemaal onderhoudswerk. Op sommige plaatsen ligt zelfs nog een meter sneeuw. ;-)

Regelmatig keren we terug om Jan en Jo op te halen. Als we halverwege de training de wandelende tak (van de Vrijbuiters) weer tegenkomen, haakt Herman af. Ook Hans blijft even achter om te zien wat die Polen nou precies met die boompjes aan het doen zijn. Wij, de rest lopen wel door maar uiteindelijk wachten we even op de achterblijvers, want André raakt zo helemaal van de kaart. Hij ziet Jo niet meer. Kijkt om zich heen, maar nee, niet te zien. Waar is Jo? 

En dan te bedenken dat hij pal naast hem staat. Maar Jo is een kop kleiner dan André en tja, dan ziet André hem meteen "over het hoofd...".

Wanneer Hans er ook weer bij is, maken we onze training verder af en is het op naar de koffie.

Maar geen Moniek, helaas. Gelukkig is er nog een pak speculaas en heeft iemand voor een zakje Marsjes gezorgd.

En ik heb weer wat smartphone-foto's geschoten. En eerst thuis nog de lens schoongemaakt.
Helaas is inzoomen miet voor een smartphone weggelegd en dat is ook wel te zien.

Computer dood?

Ik doe het altijd. In ieder geval op de dagen dat ik vrij ben. Zo ook vandaag.
Ik zet mijn computer aan. Even mail checken en zo...

Maar nee hoor, de PC doet niets. Hij gaat alleen maar aan en that's it. "Aan " en dan bedoel ik dat alleen wat ventilators draaien en het powerlampje brandt. Geen "piep, ik ga nu opstarten...", of "piep-piep-piep, er is iets niet in orde...", nee, gewoon helemaal niets. Uiteraard van alles nog geprobeerd: systeemkast uit en weer aan, minuutje wachten en weer hetzelfde, de stekker er helemaal uit, de DVD-drive losgekoppeld, zelfs de harde schijven los en de monitor. Tevergeefs. Hij komt gewoon niet tot aan het moederbord.

Dan zijn er dus 2 mogelijkheden:

1. De voeding is (weer) kapot
2. Het moederbord is overleden.

Met dat eerste weet ik wel raad. Ik heb nog een systeemkast in gebruik met dezelfde voeding. Eventjes omzetten en dan weet ik meteen op allebei de vragen antwoord.

Alleen..., daar heb ik dus helemaal geen zin in.


Ik denk dat ik eerst maar naar de Vrijbuiters ga. Dan zie ik vanmiddag wel verder.

De 5e dag...

... van de week. Van de werkweek. Vrijdag, dus.

En vrijdags neem ik al sinds dik 2 jaar verlof. Mijn werkweek bestaat dus zogezegd uit 4 dagen. Nee, dat is niet juist. Mijn werkweek duurt 5 dagen waarvan ik er maar 4 werk.

Omdat ik vorig jaar bijna een jaar uit de roulatie ben geweest, heb ik in die tijd eigenlijk veel meer dagen "vrij" gehad, hoewel dat natuurlijk helemaal niet zo aanvoelde en ook beslist niet zo was.

Maar sinds 1 januari van dit jaar ben ik weer fulltime aan de slag en dat gaat helemaal niet verkeerd, mag ik wel zeggen. Ook de rest van de tijd, buiten het werk is uiteraard ook weer fulltime. 

En dan komt het: het lijkt nu toch echt alsof mijn werkweek maar 4 dagen duurt. De 5e dag, die vrije vrijdag tot nu toe, ben ik elke keer nog erg vermoeid geweest van de 4 voorgaande dagen. Elke vrijdag, 's morgens niet wakker te krijgen en de rest van de dag erg vermoeid.

Vandaag is het weer niet anders. Tig keren heb ik al op de wekker gekeken. Nu staat de wekkerradio niet aan en mis ik Ingrid Perez' vroeg-of-laat programma. Misschien komt het daardoor dat ik maar niet wakker kan worden. Enfin, het is 9 uur als ik me toch maar vanonder het dekbed uitsleep.

Meteen maar een blik naar buiten. Nee, de sneeuw is nog niet weg. Shit!
Na de sanitaire stoppen, de dagelijkse pillen en het ontbijt doen we onze vrije vrijdag dingen. Boodschappen... 
Omdat het salaris op de rekening is gestort worden dat dus de grote boodschappen. 
Grote, met hoofdletter "G", zeg dat wel! 

Eenmaal weer thuis en uitgepakt is het al weer middag. Time flies.... 

Niet alleen ik ben moe, ook vrouwlief heeft er last van. Zouden de jaren gaan tellen of komt dat gewoon door die winterblues? In ieder geval slaan we de bezoeken aan de kringloopwinkels deze week over. In plaats daarvan lekker even niksen. Zelfs naar de bios gaan heb ik even geen zin. En eigenlijk wil ik niet in de zaal in slaap vallen. Dat doen we dus thuis dan maar.

En toch, ook deze dag vliegt weer voorbij, zoals altijd met die vrije dagen.

Training op de band i.p.v. training op de baan....

Gisteren heb ik Marjolijn alvast maar een mailtje gestuurd. Met de weersverwachting van vandaag, sneeuw en ijzel, verwacht ik niet dat ik vanavond mee zal doen met de baantraining. Ik zal in plaats daarvan een alternatieve training gaan doen.

Direct na mijn werk begeef ik me naar Fit 4 Free in het klokgebouw. Lekker goedkoop en gratis parkeren in de naastgelegen parkeergarage. 

Ik ben nog niet toe aan die krachtpatsermachines. Nee, ik kom hier voorlopig nog voor wat extra conditie. En zeker nu het in de plaats van de baantraining is.

Ik begin eerst maar eens rustig met de crosstrainer. Tenminste, ik denk dat dat zo heet. Ik zie anderen heel snel en soepel rond gaan terwijl ikzelf het gevoel heb dat het een heel onnatuurlijke beweging is. Ik zal best wel iets heel structureels niet goed doen. Ik zal volgende keer eens een instructeur om hulp vragen. Nu "cross" ik maar een kwartiertje in het rond.

Dan is het de beurt aan de loopband.
De eerste 5 minuten langzaam op stoom komen tot 9km/u en dan 5 minuten op 9,5km/u. Ondertussen valt er een papieren zakdoekje uit mijn zak en dus buk ik om hem op te rapen.... En dat op een lopende band! Foute boel! maar ondanks dat ik van de band afschiet hou ik me kranig staande, alsof er niets aan de hand is. En ik zweette toch al.
Voor de "kern" start ik de band op nieuw op en ga ik voor 10km/u over 6km. Ik maak er maar 4 km van en daarna een kilometer op 10,5km/u en de laatste kilometer op 11km/u. Het is dan inmiddels 35:30. vanaf nu ga ik een 0,5km/u langzamer over een afstand van 100 meter en daarna telkens weer 0,5km/u langzamer totdat de snelheid van 3km/u is bereikt. Met dit uitlopen kom ik op 7,5km uit. Samen met de 10 minuten inlopen is dat ongeveer 9km.

Ik sluit fietsend af. 15 minuten op weerstand 6 en daarna 5 minuten uitfietsend.

Ik mag wel zeggen dat ik me goed heb ingespannen. 2 kilo zweet zit nu in mijn T-shirt en in mijn handdoek.
Toegegeven, ik ben nu ook wel goed moe.

Eenmaal thuis blijkt de training bij GVAC toch ook afgelast te zijn.
Kan ook niet anders want door sneeuw en ijzel is alles spek- en spekglad.
Voor mij dus toch een bandtraining in plaats van een baantraining.

Carnaval: Tour de Zilst

Ja, ja, carnavalsdinsdag, dan is er traditiegetrouw de Tour de Zilst. Een kroegentocht langs (bijna) alle kroegen van Zeelst. En met een dweilkaart krijg je na afstempelen of knippen, bij een volle kaart ook nog eens een echt en uniek in 2013,Tour de Zilst T-shirt.

Gewoontegetrouw gaan we, en dat zijn dan de kinderen met de kleinkinderen en opa ikke, met zijn allen 's middags op stap. Het begint om 2 uur en dan hebben we intussen al onze dweilkaarten gehaald. Alleen de, nog geen 8 maanden oude, Ryan mag nog niet mee.

We beginnen in café "'t Brabants Uurke". het is nog niet zo druk en de kinderen kunnen nog wat rondrennen. Ook staat de muziek nog op huiskamer niveau, maar als we de kroeg verlaten is dat inmiddels al veranderd. Eenmaal buiten besluiten we de "bus" te nemen naar café "De Kleine Man",  en paar honderd meter verder en niet echt in de kern van Zeelst. Het is lopend makkelijk te doen maar dit ritje hoort er vandaag gewoon bij. Die "bus" is een oude (géén antieke, maar gewoon een oude...) huifkar-achtige kar die getrokken wordt door een tractor. Het is allemaal uiterst eenvoudig uitgevoerd maar voldoet prima om het koude stuk naar het afgelegen cafeetje te overbruggen.

In "De Kleine Man" is het echter nu al zo druk dat je alleen nog maar stijf overeind kan blijven staan. Niets voor de kinderen, natuurlijk. Die gaan na 5 minuten al weer naar buiten om hun vertier in het naastliggende speeltuintje te zoeken. Het duurt wel even, maar als de "bus" weer langs komt, neemt hij ons weer mee terug naar de kern van Zeelst.

Bij "'t Stuupke" is het ook al zo druk dat de kinderen niet naar binnen gaan. Voor de kleinste van de groep wordt het nu "erop of eronder". D.w.z. als de volgende kroegen ook zo druk zijn dan gaat hij naar huis. Gelukkig is dat niet zo. We kunnen verder overal gewoon naar binnen en de kinderen kunnen hun lol ook weer op. Intussen worden ook de frikandellen en kroketten, die een onderdeel van de dweilkaart zijn, aangevoerd.

Vooral kleine Jason trekt veel groupies aan terwijl hij zich uitleeft op het biljart. Iedereen wil wel een handje of een high-five!

Terug bij het eerste café waar we de dweilkaarten hebben gekocht, sluiten we de kroegentocht af. En eenmaal daar aan gekomen ben ik mijn dweilkaart kwijt. Géén T-shirt dus voor mij, ware het niet dat Danny hem nog vindt. Blijkt-ie bij het uittrekken van mijn jas van mijn nek afgetrokken te zijn. Mijn laatste pintje hier en dan ben ik een T-shirt rijker.

Voor ons nu tijd om naar huis te gaan. Het loopt inmiddels al tegen 6 uur.

Terwijl Kathy met Jason en Damian, Lizzie en ik, te voet naar huis gaan, doen Jochem en Danny de frites-boodschappen. Onze gezamenlijke avondmaaltijd.
En dan is voor de meesten van ons carnaval voorbij.
Het was, ondanks de  kou, toch wel weer een gezellige middag.

De foto's die ik heb geschoten met mijn kleine compactcamera zijn natuurlijk niet altijd even scherp maar ik heb ze toch nog maar op internet gezet.

Bekijk ze op:    www.jimjimiz.nl/fotoalbums/tourdezilst_2013

Minder verbruiken en toch moeten bijbetalen....

... dat overkomt ons wel meer. En eigenlijk altijd wanneer het over het waterverbruik gaat.
Het verbruik over de laatste 3 jaar is als volgt:
2010 = 136m³
2011 = 138m³
2012 = 137m³
Een kuub water minder verbruikt en dan mag ik toch nog € 45,00 bij betalen.
Wat heb je aan het bepalen van een voorschot als je minder gaat verbruiken maar gaandeweg het jaar allerlei belastingen en fantasiekosten (zoals ambtenaren-personeelsfeesten, vergadersessies aan de Riviera...) worden toegevoegd? Ik weet niet aan welke feesten ik het komende jaar moet bijbetalen, maar het is wel wijs als ik mijn voorschot alvast maar met een Euro of vijf ga verhogen.

Hopelijk gaat dat niet met de andere vormen van verbruik gebeuren.
De standen en verbruik voor afgelopen week zijn:
Elektriciteit = 139.790, Verbruik = 81kWh (+3)
Gas = 24.371, Verbruik = 66m³ (+12)

Gewicht = 83,1kg (+0,6)

Zoals verwacht schommelt elektriciteit rond de 80kWh, doorgaans afhankelijk van het aantal wasmachines en vaatwas programma's die gedraaid hebben Niets bijzonders dus.

Afgelopen week zou de kou weer invallen. Dat is ook gebeurd. Daarbij heeft het ook nog aardig gewaaid. Naar verwachting is dus ook het gasverbruik gestegen. Voor komende week ziet het er niet veel anders uit. Pas tegen volgend weekeinde wordt vooralsnog een licht stijging in de temperatuur verwacht. Ik gok het erop dat het verbruik dan zo rond de 65m³ zal zijn, maar hopelijk minder.
En de winter duurt officieel nog vijf en een halve week!

Van het gewicht kan ik alleen maar zeggen dat, met al die griepers om  me heen en die winterse weersomstandigheden, ik gewoon goed moet blijven eten. En goed eten en veel etten betekent voor mij eigenlijk zo ongeveer hetzelfde.

Carnavalsoptocht in Knegsel

Op uitnodiging van Petekind  Robin reizen we helemaal af naar Knegsel om daar naar de carnavals optocht te gaan kijken. We zijn dan ook niet zomaar uitgenodigd, nee, want Robin is dit jaar adjudant, de rechterhand van prins Carnaval: Prins Fozzie en Adjudant Bubba.

We zijn ruim op tijd in \knegsel en ondanks dat ik thuis net nog mijn lunch naar binnen heb gewerkt sla ik de uitnodiging niet af om voor een 2e keer deel te nemen aan een lunch. Ja, wat wil  je, lekker warme gehakt op broodjes. Dat gaat er wel in. En als er dan ook nog gevraagd wordt of ik gebak lust....

Als het zo ver is en de stoet langs het huis aan de Heuvel voorbij trekt, staan we inmiddels in het volle zonnetje iedereen aan te gapen. Ik hou me wel met mijn camera bezig. En dan het hoogtepunt, want hoog en droog zitten ze, nee staan ze ook wel, prins Fozzie en Adjudant Bubba. Vóór de prinsenwagen wordt even duidelijk gemaakt dat Bubba niet zo lang meer vrijgezel zal zijn en daarachter voeren zijn voetbal pupillen een stukje op met verhuisdozen. Ik laat mijn Canon maar ratelen.

Als de stoet voorbij is lopen we naar het eindpunt om daar nog eens wat te blieken. Daar wordt het stukje van de voetbal pupillen nogmaals opgevoerd.
En dan gebeurt het onverwachte: Ook vrouwlief krijgt van de prins een onderscheiding omgehangen. En niet zomaar één. Nee deze is speciaal, in kleine oplage gemaakt.

Het was weer eens ouderwets gezellig.
De foto's van de optocht en de onderscheiding zijn te vinden op:

www.jimjimiz.nl/fotoalbums/carnavalsoptocht_knegsel_2013

GVAC trimlopen: al wéér te glad...

Vrouwlief moet vandaag werken. Een halve dag weliswaar, vanwege de optocht in Knegsel. Daar heeft ze wel een mooie ruil weten te doen met Philip.
Afspraak is dat ik haar in alle vroegte wegbreng, 6,3km loop bij GVAC trimlopen en haar dan weer oppik onderweg naar Knegsel.
Maar het heeft vannacht gesneeuwd. Niet echt veel, een dun laagje maar. Op de Scénic is dat hooguit 3cm. Echter ook de wegen zijn met diezelfde dikte bedekt. Pas de wat grotere wegen zijn enigszins vrij wat niet betekent dat het niet glad is. Dat is het wel degelijk. Het valt me ook op dat de fietspaden niet sneeuwvrij zijn gemaakt.
Dat betekent voor mij maar één ding: Ik ga niet naar GVAC trimlopen

Ik meld me af bij Dorie en Johan maar zij laten via Whatapp weten ook al besloten te hebben om niet te gaan. Volgende keer beter...

Kinder carnavalsoptocht in Veldhoven

Het wordt vandaag geen Vrijbuiter training voor mij. Vanmiddag is de kinder carnavalsoptocht in Veldhoven. Het is te halen, dat wel, direct na de training, linea recta naar huis, een quick shower en dan naar de route van de optocht, maar ik voel meer voor het relaxte...

Het opstellen op het kerkplein van D'Ekker gebeurt vanaf kwart over twaalf maar het vertrek is pas om één uur. We hebben op tijd een plekje voor de Scénic gevonden en op het kerkplein zijn we nog net op tijd om "onze" groep te zien vertrekken. Onze groep, met dochters Marcia en Kathy, en schoondochter Anoek en de rits kleinkinderen plus wat familie en kennissen van Anoek vormen dit jaar "de oogappeltjes". De outfits zijn hoofdzakelijk door Marcia en Anoek samengesteld, maar het idee schijnt van Puk te komen.

Als één na laatste in de optocht, én dus net vóór de Prinsenwagen vormen zij een groene groep.

Voor de 2 allerkleinsten, Jason (2) en Ryan (7mnd) is het wel even doorbijten.

Het zonnetje schijnt dan wel niet, maar het waait niet en de temperatuur is ongeveer 1ºC, maar mooier nog, de gevoelstemperatuur, die ligt dit keer zelfs op 5ºC. Mooie weersomstandigheden voor een optocht, als je het mij vraagt.

Nadat Jason, oma heeft gezien is de lol er voor hem eigenlijk al van af. Oma moet zich de rest van de optocht afzijdig houden, uit het zicht, zodat Jason hopelijk ophoudt met huilen.

Aan het einde van de optocht, als iedereen zicht weer op het kerkplein verzamelt, is oma er weer bij en is het verdriet na wat drinken en wat snoepgoed gelukkig al iets gezakt.

Het wachten is op de prijsuitreiking.

Net als ieder jaar hebben ze ook nu weer een bar slechte geluidsinstallatie in gebruik. Maar "onze" groep valt toch weer in de prijzen. Geen eerste prijs, zoals vorig jaar, maar wel de tweede. De envelop met geld gaat mooi weer in de pot voor de kostuums van 2014.

Jason gaat niet meer met de groep mee. Wij nemen hem mee naar het Hileind en dat is maar goed ook. Eenmaal in het kinderzitje in de Scénic duurt het nog geen 2 minuten of hij slaapt al. Ik denk dat hij dat van mij heeft....

Thuis kunnen we op ons gemak het resultaat van de foto's bekijken.
Op internet zijn ze inmiddels ook te bekijken op:

www.jimjimiz.nl/fotoalbums/kindercarnavalsoptocht_veldhoven_2013

En hier zijn ze dan, de oogappeltje:

Heerlijk zo'n dagje vrijaf....

Vrijdag en een vrije dag. Voor mij eingelijk niets apart. Dat gaat al 2 jaar zo. Maar na een aantal volle weken die ook nog eens die vrije vrijdagen (deels) opslokken heb je op een dag dat er niets te doen moet toch het gevoel dat je "vrij " hebt.

Geen klus te doen, nog niet. Oké, ik zou eigenlijk een gordijn ophangen. Dat wordt morgen dan maar.

En voor de rest van de dag, de kringloopwinkels langs, een paar boodschappen doen, langs de bouwmarkt en dan de rest van de dag lekker thuis freewheelen. Vrouwlief bovenop haar Samsung Galaxy Note Tablet en ik, ik maak mezelf nutteloos door naar muziek van P!nk (kijk naar dit geweldige live optreden!) te luisteren, oeverloos op mijn gitaar te rammen, wat films te bekijken en dat alles door elkaar of tegelijkertijd, en zo nu en dan even in de rusthouding met mijn ogen dicht. En als de inwendig mens toch verzorgd moet worden, dan gooi ik een kant-en-klare maaltijd in de magnetron. Een glaasje koele witte wijn erbij om het weg te spoelen. Wat een leventje!

Ik voel me zo een beetje parttime pensioentrekker.

 

Het wordt morgen geen Vrijbuiter training voor mij. In plaats daarvan gaan we naar de kinder-carnavalsoptocht. Net als voorgaande jaren lopen ook nu weer onze kinderen en kleinkinderen mee. Tot nu toe zijn ze bijna elke keer in de prijzen gevallen. Het wordt dus spannend of ze de eer ook dit jaar weer hoog kunnen houden.

Hopelijk is het morgen droog. Tegen de kou is het enigszins wel te wapenen, maar regen en of sneeuw is toch een stuk vervelender.

Morgenmiddag weten we de antwoorden op alle vragen....

GVAC sintelbaantraining

Ook vandaag is het weer pokkenweer. Wat hebben we vandaag allemaal gehad? Het begint met sneeuw en dan hele donkere wolken, regen, regen, zon, regen, sneeuw, regen en een heleboel wind. Bah, bah.... Bij een temperatuur die niet ver boven het vriespunt ligt voelt het behoorlijk onaangenaam aan. Waterkoud.

Met afschuw denk ik al aan een winderige, kletsnatte en ijskoude baantraining vanavond. Ik zou ook mijn "blessure" aan mijn grote teen kunnen gebruiken als smoes... Maar nee, dat kan ik mijn loopmaatje niet aan doen, denk ik dan maar. En dus, nogal laat maar wel vol goede moed, breng de Scénic me naar de Kempen Campus.

Iedereen is intussen al uit de kantine en zoals gebruikelijk blijft alleen groep 1 achter voor instructies. Ik maak nog net de afsluiting mee voordat we aan de warming-up beginnen. Maar helaas, geen Dorie. En ook geen Rik. Die zagen de bui al hangen. Ook Herman is er niet. Ik ben de enige die-hard, samen met de, best wel grote, groep 1 van vandaag

.

Tijdens de warming-up ronde merken we al dat de baan aan de Knegselkant aan het bevriezen is. Het is er al aardig glad. En het gaat best snel want al in de 2e inloopronde zien we de baan zienderogen meer glinsteren. Ik heb het voor mij al beslist, ik ga hier géén piramide training op doen.

Maar ook Marjolijn en ook de andere trainers zien dat dit niet kan en er wordt besloten om de training buiten de baan te doen. Op het wandelpad rondom de atletiekbaan. Op de sintelbaan, zogezegd. De 100m-pionnen blijven wel op de baan staan zodat we die ook kunnen blijven gebruiken als richtpunten.

Het programma voor vandaag is nl. een piramideloop.

We doen 2x100m-2x200m-2x300-2x400m-2x300m-2x200m-2x100m en tussen elke run 100m wandelen.

Dat is op de baan. Op de sintelbaan is dat heel anders. Die loopt niet precies parallel aan de atletiekbaan en de ronde afstand is ook niet helemaal bekend. De een zegt 500m en de ander meet 560m terwijl ik geen GPS heb. Het wordt dus gewoon lopen op de bonnefooi.

Laat ik die 560m maar aanhouden. Dan worden de piramide als volgt:

2x140m-2x280m-2x420m-2x560m-2x420m-2x280m-2x140m met daar tussen in 140m wandelen.

Die afstanden kloppen dus niet omdat de baan niet de zelfde vorm heeft als de atletiekbaan. Elke run is daarom een totaal verschillende afstand, maar voor het gemak zonder GPS hou ik dat maar aan.

De 2 jonge mannen gaan hard weg. Ik volg op kleine afstand maar ik wandel tussendoor sneller en bij de volgende run starten we weer samen. Naarmate de afstanden groter worden raak ik toch langzaam achter op. Na de top van 2x400m doen de heren vóór mij, volgens mij, een 3e keer 420m. Ik ga toch maar gewoon door met het programma en dus 2x280m en 2x140m.Omdat ik twijfel doe ik er toch nog maar een keer 3x420m achteraan. Je weet maar nooit. En dan blijkt achteraf, eenmaal thuisgekomen en mijn tussentijden gecheckt, dat die mannen wel gelijk hadden. Dankzij mijn "extra' run heb ik toch aan het programma van vandaag voldaan.

Dat was een lekkere training. Geen last van mijn zere teen. En nu er geen wind meer is, is het ook wat minder onaangenaam. Dat extra dikke T-shirt en de handschoenen waren eigenlijk niet nodig. Maar zo denken veel anderen er ook over, achteraf...

Aan onderstaande afstanden en bijbehorende snelheden moet niet te veel waarde aan gehecht worden. Het geeft alleen een indruk van de training.

Geen GVAC wegtraining, helaas

Dan ga je maandag een extra training doen omdat er zondag niet gelopen is. Dan kun je dinsdag weer eens mee met de wegtraining. En dan blijkt dat je maandag met verkeerde, lees: te kleine schoenen getraind hebt. 

Gevolg: een zere, zeg maar gerust, een geblesseerde grote teen.... 

En hij is best pijnlijk. Alsof er een auto over heen gereden heeft. 

Als ik vandaag nou eens niet ga lopen, dan moet het donderdag toch weer over zijn. Toch?

Zucht...

Fitness, alternatief voor de zondag-trimloop

Bij het ontbreken van een trimloop in de buurt, gisteren, dan maar vandaag naar de fitness. Gewoon even wat conditie op doen. Of verbeteren.

Gisteren ben ik nog op zoek geweest naar mijn indoor sportschoenen. Ik vond ze op zolder. En nog keurig in tact, oftewel, ze zien er bijna z.g.a.n. uit. Bij nader onderzoek blijkt dan wel de onderzool helemaal uitgehard te zijn maar na de stukjes rommel eruit gehaald te hebben kan ik mijn voeten er wel weer in steken. Dan is het toch wel vreemd als het lijkt alsof de schoenen "te klein" zijn. Misschien door mijn dikke geitenwollen sokken en daarom haal ik de flinterdunne loopsokken te voorschijn. Die gaan samen met de schoenen toch maar in de sporttas. Eens kijken hoe dat met die schoenen op de fitness gaat.

Ik begin eens een keer op de crosstrainer. Nog nooit eerder gedaan, en ik ken die apparaten ook helemaal niet. Stiekem afkijkend bij de buren start ik de machine op en doe maar wat na. Hmm, een vreemde beweging. Ik zet hem maar op standje 5 Geen idee wat dat inhoudt, en zo trap ik een dikke 10 minuten letterlijk in het rond. Daarna ben ik wel warm voor de loopband.

De eerste 5 minuten zijn langzaam opbouwend tot aan de 9km/u. Vervolgens 5 minuten op 9,5km/u en na deze warming-up nog 30 minuten lang op 10km/u. Door de rustige opbouw raak ik niet buiten adem, de opzet van deze training. Wel begin ik veel last te krijgen van de te kleine schoenen. Maar ik maak eerst mijn programma af. Na de 40 minuten lopen, nog een paar minuten uitlopen en uitwandelen om daarna ook nog eens een dikke 10 minuten te fietsen. 2 Liter zweet later sta ik weer in de parkeergarage klaar om terug naar huis te gaan. Ik heb mijn training weer gehad, maar wat heb ik nu toch een last van mijn voeten. Het zal me niet verbazen als ik er een blauwe nagel aan over hou. Nee die schoenen, hoe goed ze er nog uitzien, ze zijn afgeschreven. Misschien nog iets voor een goed doel? In ieder geval niet meer voor mij.

Een weekje na de ijstijd

Het weer was zacht afgelopen week.
Lenteachtig zacht.
Er is zelfs een temperatuur geweest van +13ºC.
De 2e helft van de week steekt echter de wind op. Tegelijkertijd valt er een berg regenwater omlaag. Ondanks relatief hoge temperaturen voelt het daardoor wat onbehaaglijk en waterkoud aan.
Die harde wind is ook niet goed voor het energieverbruik, zal blijken.

Elektriciteit: Stand = 139.709, Verbruik = 78kWh (-4)
Gas: Stand = 24.305, Verbruik = 54m³ (-30)
Gewicht = 82,5kg (-0,7)

Ik weeg dus iets minder dan vorige week en dat ondanks het vreetfestijn gisteren bij Fuso sushi restaurant in Eindhoven!

Zonder die harde wind in de 2e helft van de week zou het gasverbruik nog wel wat lager kunnen zijn.
Het slechte nieuws is echter, dat het volgende week weer kouder gaat worden. Laten we maar hopen dat dat dan zonder wind gebeurt. Kunnen we tenminste nog iets op energiegebied bezuinigen.
Ik kan eigenlijk maar niet wachten tot het lente wordt...

De Vrijbuiters - februari-training

Terwijl ik me in mijn Vrijbuiterstrainingoutfit aan het hijsen ben gaat de voordeurbel. Met vlug een spijkerbroek in plaats van de strakke legging om mijn benen spoed ik me naar beneden. Het is Ad die de Korzianen komt afgeven. Kan ik de komenden week weer vooruit. En zo gaat dat altijd. Als ik alleen thuis ben gaat de voordeur bel of de huistelefoon altijd als ik onder de douche sta, op de pot zit of anderzijds sanitair bezig ben. Nee, nog in bed liggen slapen komt (nog) niet voor....

Maar daarna is het vlug verder met mijn trainingsoutfit en op naar De Sprankel. Ik verwacht wat drukte op het viaduct voor Koningshof omdat daar weer dartwedstrijden gehouden gaan worden, maar het valt gelukkig mee.

In het bos is het veel kouder dan verwacht. Waarschijnlijk door de hoge vochtigheid voelt het echt waterkoud aan en vooral de oostenwind maakt het erg koud. Dus gaat voor alle zekerheid toch maar een extra shirt aan. Dit is, volgens mij, eigenlijk de eerste keer dat ik 2 shirts draag onder mijn windjack deze winter. Tot nu toe heb ik kunnen volstaan met één T-shirt, tenminste tijdens het hardlopen. Net als de rest doe ik mijn handschoenen ook maar aan.

We beginnen ook meteen met een jog-tempo als warming-up. Daarna volgen wat oefeningen en doen we weer vrij veel loopwerk. Dat is wel lastig in het bos want de sporen van de moessons, in de vorm van grote plassen en modderpoelen, zijn duidelijk in de bossen achtergelaten.

Aan de rand van het bos ziet het er opeens heel anders uit. De zon schijnt volop, het waait hier niet of nauwelijks en het voelt echt lekker aan. Nu is het zelfs warm onder die 2 T-shirts en dat windjack.

Eenmaal terug op onze startplek, onze kantine, is het toch weer heel anders. Hier is het nog steeds koud en waait de wind zo guur dat ik mijn capuchon maar op zet om mijn nek tegen de kou te beschermen. Ook Germaine moet om dezelfde reden de kraag van de jas omhoog zetten.

Tijdens de training heb ik met mijn telefoon af en toe een plaatje geschoten. En weer was het minuscule lensje vuil zodat het allemaal wat wazig is,maar och, niet geschoten is altijd mis, dus....