Maandagstatistieken

2e Paasdag is toch een maandag en dus de statistieken:

Ondanks 1e Paasdag is de schade beperkt gebleven.
Met 82,9 kg haal ik er toch mooi weer 2 kg van vorige week af.
Elektriciteit = 74 kWh (-4)
Gas = 30 m³ (+13) en dit is weer duidelijk te wijten aan de koude periode die we nu doormaken.

Omdat het vandaag een feestdag is is het vandaag geen baantjes zwemmen, maar ik heb gelukkig mijn beweging al tijdens de Paasloop in Boxtel gehad.

Paasloop Marvel Boxtel

Nu ik weer met de trimlopen begonnen ben, dan ook maar weer hier naar toe.
Het is voor mij niet de eerste keer hier bij Marvel in Boxtel. Wat wel nieuw is is het parkoers.
Deze bestaat nu uit een eerste ronde van 3,3km en 3 volgende rondes van elk 3,9km.
Voor mij blijft het bij 1 rondje, 3,3km. dus.
Om een gewenste gemiddelde snelheid van 10km/u te halen moet ik dan wel onder de 20 min. blijven.

 

De start is om half 11 en dat is wel lekker. Alleen bij aankomst regent het hier pijpenstelen. Dat maakt de gevoelstemperatuur ook niet bijster prettig.

Na mijn inschrijving à € 5,00 begeef ik me naar de kleedkamers. Met mijn "ervaring" weet ik al dat ik beter niet de 1e kleedkamer moet pakken omdat die altijd het volste is. En ik heb gelijk. Nummer 2 is helemaal leeg. En dus ook nog een maagdelijk schoon toilet,waar ik nog even dankbaar gebruik van maak.

De kleedkamer blijft lang leeg, op een aantal bezoekende dames na, dan. Nee, het is toch echt voor heren, gezien het A3-formaat "Heren" bordje op de toegangsdeur. Maar ondanks dat ik er geen bezwaar tegen heb vertrekken ze toch maar naar een andere kleedkamer.

Het blijft regenen en pas als we opgesteld staan voor de start houdt het een beetje op.

Ik neem mijn pole-position in, helemaal achteraan.

We gaan na de start meteen van de baan af, daar waar we vroeger eerst nog een ronde om de baan deden.

Het duurt zo'n 8 seconden eer ik onder het startdoek doorloop. Die mag ik er straks eventueel wel van de eindtijd aftrekken voor een "netto-tijd"

Het tempo gaat langzaam. Te langzaam naar mijn gevoel, maar laat ik niet overmoedig worden. Ik houd dit tempo gewoon maar aan. Ik zie nergens een 1km-bord. Die zal mij wellicht zijn ontgaan. Ik hou intussen het tempo aan van een man in een blauw jasje. Hij loopt rustig maar heel langzaamaan gaat het tempo omhoog. Bij het bordje 5km (voor de 2e ronde) zet hij er opeens stevig de pas in. Daar doe ik niet aan mee, hou mijn eigen tempo aan. Pas bij het bordje 2km voer ik langzaam het tempo op, intussen andere lopers passerend. Ik ga niet tot het uiterste, niet sprinten voor een goede tijd, ook niet om die dame voor te blijven die me vlak voor de finish passeert. Het hoeft allemaal niet, nog niet.

 

Met een eindtijd van 19:16 die ik hoor roepen, mag ik niet klagen. 

Dat is goed voor 10,28km/u gemiddeld.

Maar zoals ik dat wel vaker heb, heb ik ook nu niet echt vertrouwen in de juistheid van de afstand. Mijn gevoel zegt dat het korter is.

Met een lampje als herinnering kan ik naar huis.

En het regent weer.

Voor de statistieken:

Pasen 2012

Op 2e Paasdag verwachten we de kinderen en kleinkinderen op bezoek.
Opdracht aan mij: schilder een aantal eieren die we verstoppen.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Aantal eieren: 14
Materiaal: stiften van de kleinkinderen die het niet meer doen.....
"En hoe moeten ze beschilderd of versierd worden?"
"Teken maar wat erop: iets van Dora, een onze-lieve-heer-beestje, Thomas-de-locomotief...."
 Ja, ja tijd dringt dus het is haasten geblazen.
En dat met die @#*¡! stiften...!!!
Hoe dan ook, ik heb het gered.

 

Laat ze maar komen!

Mijn eerste trimloop

Niet de allereerste. Die was nl. op 28 augustus 1983.
Nee de eerste sinds lange tijd.
Ik dacht eerst sinds ruim een jaar geleden maar dat klopt niet.
Op 30 oktober 2011 heb ik na een blessure-herstelperiode al wel een keer dezelfde trimloop gedaan, samen met Jo. Toen ging de 3,9km in 27:48. Nou niet bepaald een indrukwekkende tijd in positieve zin. Met een gemiddelde snelheid van 8,4km/u kan van te snel niet echt sprake geweest zijn. Helaas kwam na die dag toch weer de blessure terug en is de revalidatie opnieuw begonnen.

En vandaag sta ik er weer. Weer bij GVAC. Weer voor de 3,9km.
Ik heb er een goed gevoel bij. Weet dat ik hoe dan ook moet opletten. Vooral met de ervaring van afgelopen donderdag moet het lukken.
Gelukkig ben ik ruim op tijd voor nog een persoonlijke warming-up.

Vanaf de start gaat het tempo gezapig, maar toch niet helemaal achterin.
Op het 1km-punt is met 6:07 het tempo  onder de 10km/u. Op ongeveer 2km (er is geen 2km-punt) zit ik met 11:58 net onder de 12min., dus net aan de 10km/u.
Het bos uit en dan is het nog zo'n 1.300meter maar de conditie laat het al afweten. Het wordt consolideren.
Ik klok nog op het 6km-punt van de grote ronde voor de laatste 350meter naar de finish en net over de 23min. kom ik binnen. (23:01 met 10,16km/u)

Ik ben goed moe. Alsof ik een PR op de halve marathon gelopen heb. Maar het begin is weer gemaakt.
Geen last van mijn knie, maar voor alle zekerheid gaat thuis de coldpack er weer tegen aan.
Morgen misschien nar de Paasloop in Boxtel. Dat wordt dan slechts 1 rondje 1à 3,3km. Als die afstand klopt zou ik het binnen de 20min. moeten kunnen afleggen.

Ja, ja, waar zijn die tijden van vroeger gebleven.....

Geen Vrijbuiters?

Nee.

Ontzettende pijn in mijn rechteroor, komt zo'n 2x per jaar voor. Meestal t.g.v. oostenwind. Dan staat mijn trommelvlies onder behoorlijke spanning (volgens mijn vorige huisarts) en dan kan de pijn helemaal tot aan de andere kant van het hoofd uitstralen. En dus ook "kiespijn-gevoel" en druk op mijn rechteroog met hoofdpijn tot gevolg.

Ik sla de Vrijbuiters toch maar over. Zo lekker voel ik me niet.

Intussen sla ik wel flink wat paracetamols (of is het paracetamamollen?) in.

Dat was overigens ook het dokters advies, plus een neusspray.

Die laat ik maar meteen door Marie-José meenemen tijdens de boodschappen. Uiteraard wel de goedkoopste want als ervaringsdeskundige kan ik vertellen dat slechts een paar keer gebruiken al voldoende is, en dan zit je met een nog bijna volle flacon te kijken.

Morgen moet het wel een heel stuk over zijn, want morgen is het weer trimlopen geblazen...

Klote ouderavond!

Kom ik op de Kempen Campus aan, ziet het zwart van de auto's. Aan de manier van parkeren zie je al meteen dat het chauffeurs betreft die niet vaak parkeren. Ik moet een keer heen en weer rijden als ik plots zie dat er mensen vertrekken. Een vrouwmens kruipt achter het stuur. Ik rij alvast een stukje door en zet hem alvast in zijn "achteruit". Ik wacht, En het duurt en het duurt.... Eindelijk beweegt het voertuig zich langzaam achteruit, het parkeervak uit. Tergend langzaam. Maar half erin, half eruit staat ze stil. En ze blijft stilstaan. Totaal geen beweging! Ik zie haar al denken: "Als ik er straks uit ben, dan kan ik er niet langs want er staat  iemand 10 meter verderop te wachten. Dan moet ik links passeren. En dat heb ik op de rijschool niet gehad...."???

Dus wat doe ik. Ik rij nog 20 meter naar voren en daarna in zijn achteruit tot bijna bij de parkeerplek en sta stil op de linkerhelft van de parkeerplaatsweg. En ja hoor, madam rijdt nu helemaal het parkeervak uit, even niet in de gaten hebbend dat ze nu ook op de linker weghelft staat, en dan langzaam, tergend langzaam begint ze weg te rijden. In het gevecht om een parkeerplaats ga ik niet wachten tot de kust "veilig" is maar, hup in zijn achteruit,  "gas" erop en achterwaarts het parkeervak in. O.k. ik scheer dan wel rakelings langs madam die van schrik het stuur loslaat, handen voor de ogen met een schreeuw van schrik, maar ik sta tenminste in "mijn" parkeervak. En niet eens netjes omdat links en rechts van mij de wagens ook half om half in de parkeervakken staan.

Ik ben er heilig van overtuigd dat het hier vandaag om een intake procedure gaat van "De allerslechtste chauffeur van Nederland", maar nee hoor, blijkt te gaan om een ouderavond. Wat moet het met die kinderen straks worden met zulke ouders, denk ik nog, terwijl ik richting GVAC loop.

Maar goed. Door al dat geharrewar ben ik net te laat binnen. Het appél is al geweest en we kunnen vrijwel meteen naar buiten voor de warming-up.

Het is niet bepaald lente. Het is weliswaar droog, maar daar is alles mee gezegd. De temperatuur is laag. Toen ik van huis vertrok was het 7°C en de koude oostenwind haalt daar nog een paar graadjes gevoelstemperatuur van af. Ik ben daarom ook weer winters gekleed, m.u.v. de handschoenen.

Een rondje inlopen en vervolgens op een vierkant parkoers dynamische warming-up oefeningen. Ik begin dan wel wat nat te worden onder de 3 lagen kleding, maar warm, ho maar. Toch, als we beginnen met de kern gaat het jasje uit.

De kern bestaat uit 5x 6 min. hardlopen, te beginnen met 2 min. rustig en vervolgens na het fluitsignaal 4 min. hard en na opnieuw een fluitsignaal 1 min. wandelen. Bij het volgende fluitsignaal begint het weer van vooraf aan met 2 min. rustig hardlopen. Dat is dus lang, 34 minuten.

Het rustig hardlopen en vervolgens hard hardlopen vereist de nodige discipline. Vooral met het rustige heb ik gauw de neiging om te hard te gaan. En dat heeft dan weer automatisch de consequentie dat ik het snelle stuk veel te hard ga. Maar het gaat niet zo snel. In de 4 minuten loop ik geen 2 volledige rondes, dus geen 12km/u en in de rustige stukken al helemaal geen volle ronde.

In het eerste blok leg ik, inclusief het wandelen net geen 3 rondes af.

Over de 5 keren passeer ik daarom net de 14 rondes + ca. 50 meter., dus ruim 14x400m+50m=5,65 km.

En dat in 34 min. Gemiddeld is dat net een fractie onder de 10km/u, en dat is dus inclusief 4x wandelen.

Dan mag ik eigenlijk niet klagen.

Maar ik ben wel echt moe. Anders moe dan toen ik vorige week de korte stukken in hoog tempo afwerkte. Nee vandaag was toch wel een test op de conditie.

En dan staat zondag voor het eerst weer sinds meer dan een jaar een trimloop op mijn programma. Ik begin maar meteen thuis bij GVAC trimlopen met de 3,9 km. Zou het me binnen 24 min. lukken?

In de bios: Extremely Loud & Incredibly Close

Dit leek me wel een mooie film. Vrouwlief zou hem ook willen zien. Aan de trailer te zien zou het gaan over of te maken hebben met de aanslagen op de Twin Towers op 9 september 2001. Maar dan hoor je dat de film best wel saai is, langdradig en een tissue-film en vrouwlief ziet er toch ook nog van af. Tja dan zakt de geestdrift om deze film te gaan zien aanzienlijk. Gisteren, tijdens het wandelen door de app van Pathé zie ik dat de film vandaag voor het laatst draait. Tenminste in Pathé Eindhoven. Ik besluit daarom toch maar op de valreep de film te gaan zien. Straks heb ik er spijt van als ik niet geweest zou zijn en als het echt niets aan is kan ik altijd nog eerder de zaal verlaten. Alhoewel ik dat van mezelf niet zie doen.

De film:

Extremely Loud & Incredibly Close gaat over de hechte band tussen een vader en zijn nog jonge zoon. Ze doen samen veel dingen, veel ontdekkingen, speurtochten. Als dan plots de vader overlijdt valt er voor zoon Oskar een enorm gat. Dat de vader overlijdt t.g.v. de aanslagen op de Twin Towers doet eigenlijk niet ter zake. Op een gegeven ogenblik vindt Oskar een sleutel en is hij er heilig van overtuigd dat dit een boodschap is van zijn vader. Een opdracht om te zoeken naar een passend slot. Hij gaat er naar op zoek. Een heel avontuur voor zo'n jonge jongen.

De film laat op een boeiende manier een kind zien met de vaak onhebbelijke en onredelijke denkbeelden van een kind.

O.k., het is een drama, maar om het nu een tissue-film te noemen gaat mij te ver. Er zit gewoon een mooi verhaal in van een jongen op avontuur tegen de achtergrond van een overleden vader. Dus met terugblikken naar het verleden. En een verdrietige moeder.

Niet genoeg om als een zielige film te bestempelen, als je het mij vraagt.

Nee, de film is helemaal niet saai, maar dat hangt ook sterk af van wat de verwachting van de film is, zoals altijd. Beslist geen spijt gehad.
Wat de score betreft ligt dat zeker tussen 7 en 8, maar meer tegen de 8 dan naar de 7.

Extremely Loud & Incredibly Close trailer

Lizzie: Zwemdiploma C!

Het lukte niet meteen maar dan toch alsnog heeft Lizzie vandaag haar zwemdiploma C gehaald.

Gefeliciteerd Lizzie

Wegtraining thuis

Op verzoek van onze regiodirecteur (V) heb ik vanmiddag foto's gemaakt tijdens de afscheidsreceptie met de stakeholders in de voormalige lichttoren van Philips in Eindhoven. Tegenwoordig is daar op de begane grond een etablissement gevestigd met de naam Usine. In één van de zalen is de afscheidsreceptie.

 

Om kwart over 6 zit mijn werk er op en keer ik huiswaarts. Het is intussen wel te laat om nog naar de GVAC wegtraining te gaan. Om toch mijn beweging te krijgen doe ik een rondje Zeels-Oost training. Dat is maar 2,58km maar misschien plak ik er nog een rondje achteraan. Dat gaat niet gebeuren. Mijn linkerknie is nog steeds geïrriteerd na het fietsen van gisteren en ik doe het ook rustig aan. Dat moet ook wel want ademhalingtechnisch loopt het niet zo best. Ik hou  het dus maar bij dat ene rondje en klok af op 18:18. Dat is lang. Ik dacht zelf op max. 16:30 uit te komen. De gemiddelde snelheid is slechts 8,45km/u. Ik moet me daar verder niet druk over maken, het gaat erom dat ik in ieder geval weer loop.

Na het verzoek van Joop Broeders om vooral op tijd in te schrijven voor de Hypotheker Beekloop heb ik dat vanavond ook maar meteen gedaan. Tegelijkertijd ook voor broer Thony. We zullen beiden op 25 april de 4km lopen.

Dan ook maar meteen de inschrijving weggedaan voor de Haagse Beemden Loop in Breda. Ook voor ons beiden. Maar dan zullen we op die 6 mei een kilometer verder moeten, nl. 5km.

Mijn 3e inschrijving, die van de Paasloop in Boxtel voer ik niet uit. Voorinschrijving is net zo duur als na-inschrijving, dus waarom zou ik.

Al weer die maandag

De wekker gaat af om 10 over 5. De laatste tijd heb ik moeite met wakker worden. Ook vandaag. Om half 6 sleep ik me dan toch maar naar de badkamer voor al dat sanitaire geneuzel.
En natuurlijk om op de kilometer te gaan staan.
Ik had vorige week al aangekondigd dat het een "vette" week zou gaan worden. En dat was  het ook.

Van dinsdag tot zaterdag elke dag gebak. En dan heb ik het over telkens meerdere stukken.
Dinsdag MacDonalds, American Classic 1955 hamburger met friet.
Woensdag met Kathy naar de film en daar aan de frikandellen. Weer thuis aan de Chinees en 's avonds aan de salamiworst, kaas, kipsateetjes, chips, ijs, bier.
Donderdag nog steeds Chinees, maar krijg het nog niet helemaal op.
Dan wordt vrijdag de rest van de Chinees naar binnen gewerkt. Toch nog steeds goed voor 2 volle borden. En dan te bedenken dat 's avonds vóór de bioscoop er nog een hamburger met wat friet naar binnen gaan.
Zaterdag, de testdag op de Floriade. Broodjes meegenomen, maar de wok-to-go is te verleidelijk. Dus naast mijn portie, ook maar de helft van MJ naar binnen gewerkt.
Zondag naar de film met Kathy. Van te voren nog even een fricandelletje en toch maar een frietje er bij. En in de bios, een zakje ham-kaas, 2 sneetjes krentbrood, minisnickers...
En dan weet ik het wel. Mijn buik staat inmiddels al enkele dagen behoorlijk gespannen.
Dus wat zegt de kilometer vandaag: 84,9 kg. Een toename van 3 kg (!) t.o.v. vorige week maandag.

Gelukkig gaat het met het energieverbruik een stuk beter.
Elektriciteit = 78 kWh (+4)
Gas =17 m³ (+1)

Met de fiets naar het werk en terug heeft mijn linkerknie niet echt goed gedaan. Hij is wat geïrriteerd geraakt. Gewoon te hard gefietst, te veel druk op de knie gezet.
Daarom zal ik het 's avonds bij het zwemmen wat rustiger aan doen.

Omdat het redelijk druk is in de afgezette banen duiken Eric en ik vooraf in het recreatiebad en pas om half 9 in het sportbad. Het is echter nog steeds druk. Uiteindelijk zwem ik toch mijn baantjes maar moet vaak wachten. Daardoor kom ik aan het eind net een minuut of 2 te kort om mijn kilometer af te maken en blijf ik vandaag op 900 meter steken.

In de bios: Quiz

Al weer een film van Dick Maas.
Nederlandstalig.
Ik ben altijd een beetje voorzichtig met Nederlandstalige films.
Het acteerwerk komt vrijwel altijd zo onnatuurlijk over.
Maar ik ben dan ook helemaal geen soaps gewend.
Toch zijn de films van de laatste tijd steeds beter aan het worden.
Toegegeven, als ik denk, wat speelt die acteur/actrice slecht, blijkt het een soapie te zijn.
Ik dwaal af....

De film:
Quiz draait om een quizmaster. Onverwachts komt hij in een restaurant zelf in een quiz terecht. Een totaal onbekende man begint een quiz. Alleen is de quizmaster nu een kandidaat. En is de quiz, een spel op leven en dood. Dat van zijn vouw en kind, dan wel te verstaan.  Al gauw merkt hij dat het serieus is. En dat zijn vrouw en kind werkelijk in gevaar zijn.

Langzamerhand wordt de spanning in de film opgevoerd. Terwijl de "nieuwe" quizmaster onverstoorbaar met zijn quiz doorgaat, begint de de kandidaat door te draaien. En toch, uiteindelijk begin je zelfs wat sympathie voor die nieuwe quizmaster te krijgen, als zijn beweegredenen duidelijk worden.
Een mooie film. Spannend en de spanning wordt ook mooi opgebouwd.
Een aanrader. Van mij een 8.

Quiz trailer

In de bios: Wrath Of The Titans

 

Net als John Carter heb ik al een tijdje naar deze film uitgekeken. Het mag intussen wel bekend zijn dat ik wel een liefhebber ben van films die flink doorspekt zijn van behoorlijke speciale effecten en spektakels. En uiteraard hoort daar het bijbehorende volume bij.

Nu draait Wrath Of The Titans bij "ons" in Eindhoven in de IMAX zaal. Dus... garantie voor een geweldig geluid en dito volume. En natuurlijk dat gigantisch beeldscherm.

De 2 schoonzoons Jochem en Dennis zijn ook liefhebber en daarom zit ik vanavond niet alleen in zaal 8.

Jammer dat je dan wel extra moet betalen voor die speciale 3D-bril terwijl ik er al zoveel heb. Maar, inderdaad: wel degelijk speciaal. Mijn standaard (REAL-D) 3D bril, die ik altijd al bij me heb, blijkt bij IMAX nl. helemaal niet te werken! Dus het moet wel. Wellicht komt er nog een tijd dat je ook de IMAX-3D-bril kunt kopen, net als de REAL-D 3D brillen.

De film:

Waar gaat het eigenlijk over? Het verhaal is eigenlijk flinterdun. Het speelt zich af in de Griekse Mythologie, in de tijd dat de goden het nog voor het zeggen hadden. Het gevecht tussen goed en kwaad, de bovenwereld versus de onderwereld met in de hoofdrollen: Zeus, Poseidon, Hades en de zonen Perseus en Ares. Zoals dat alles in beeld wordt gebracht, is een lust voor het oog van de liefhebber. Dit samen met het oorverdovend gebulder en het voortdurende gedreun en getril van de stoelen maken het, dat je in de spaarzame rustige momenten even op adem moet komen. Al na 5 minuten hoor ik mijn buurman al zeggen: "Als je nog geen gehoorbeschadiging hebt, dan krijg je die nu wel...." Dat zegt genoeg lijkt me.

Alhoewel de film op zich niet bijster lang duurt valt dat door dat audiovisueel geweld helemaal niet op. Als we al binnen 2 uur weer buiten staan leven we nog even in de film verder.

Het 3D past helemaal in deze film. 3D wordt ook steeds volwassener en al bijna onmisbaar.

Een echte aanrader voor de liefhebber van spektakelfilms.

Voor mij een 9, maar dat is heel persoonlijk,

Wrath Of The Titans trailer 

Baantraining: Hoezo lente?

Dinsdag ging het voor het eerst in korte broek. Gisteren scheen de zon nog op volle kracht en zaten we met de temperatuur al rond de 20°C. Vandaag is dan opeens naadje pet.Om 4 uur 's middags geeft onze thermometer nog 16,5°C aan, maar de temperatuur daal elk uur zo'n anderhalve graad. Op het moment dat ik richting GVAC vertrek is het inmiddels 11,6°C geworden. En dat hoeft op zich nog niet zo koud te zijn, ware het niet dat een straffe wind de gevoelstemperatuur een aardig eind omlaag brengt. Mijn outfit is vandaag om die reden weer "winters". En ik ben niet de enige!

Boudewijn doet vandaag voor het laatst de aankondigingen van de trainingen. Vanaf volgende week zullen Harrie Welp en Marjolijn Poppema dat gaan overnemen. Ter ere van dit "vertrek" geeft Boudewijn een rondje weg en een traktatie.

Voor groep 1 staat vandaag 6x400m. op het programma. Van die 400 meter gaat de eerste 200 meter rustig en de volgende 200 meter hard. D.w.z. geen sprint. Vervolgens 100 meter wandelen en start het volgende blok.
Maar eerst de warming up waar de nadruk ligt op de armzwaai tijdens het lopen. Daar zal Marjolijn tijdens de kern ook op letten. Dat valt niet mee als je al bijna 30 jaar een wat "andere" zwaai hebt....

Als de kern start gaat één van de dames er meteen stevig vandoor. Eigenlijk best vreemd omdat ik de snelste van de groep ben en de eerste 200 meter juist "rustig" moet. Maar na 100 meter ben ik haar al voorbij en met de snelle 200 meter neem ik afstand.
Ik werk mijn blokken af en na 4 blokken heb ik bijna iedereen al gedubbeld. Marjolijn geeft me aan dat ik meer blokken mag lopen als de rest toch nog niet klaar is. Na 5 blokken heb ik inmiddels iedereen gedubbeld en met mijn 7e blok worden sommigen zelfs voor de 2e keer gedubbeld. Ik mag wel zeggen dat ik intussen aardig moe geworden ben, zoals het hoort.

Vandaag heb ik mijn stopwatch gebruikt om de tijden op te slaan. Omdat we op de binnenbaan mogen lopen zijn meteen ook de afstanden correct. Bij bestudering van de tijden en bijbehorende snelheden vallen meteen verschillen op. Dit is te wijten aan de harde wind die vooral aan de overkant van de baan hard op kop staat en in het startgebied in de rug.

De resultaten staan hieronder:

In de bios: The Best Exotic Marigold Hotel

 

Wat een titel voor een bioscoopfilm!

Als je de trailers  hebt gezien, over een stelletje ouden van dagen, dan denk je al gauw, wat moet dat voor een film worden. Zonder de Pathé Unlimited Card was ik hier ook niet naar toe gegaan, maar na afloop van Haywire en zin om me lekker te ontspannen, ben ik aansluitend zaal 4 binnen gestapt voor "The Best Exotic Marigold Hotel".

De film gaat over een aantal Britse onderdanen die inmiddels aardig op leeftijd zijn. Allen hebben wel iets waardoor ze op zoek zijn naar wat "anders". Een brochure van een exclusief hotel in India verleidt hen ertoe om een enkele reis naar India te boeken en daar een nieuw leven op te bouwen "in luxe" zoals de folder belooft. Natuurlijk is het niet zoals beloofd. Verre van dat. Maar de jonge manager van het hotel weet met zijn positieve uitstraling zijn gasten nog aan te houden. Langzamerhand beginnen de oudjes te wennen en pakken ze hun leventje weer op.

De film is gevuld met humor maar is tegelijkertijd ook dramatisch.

Prachtig is de kijk in het chaotische India en de enorme cultuurschok t.o.v. wat we hier in West-Europa gewend zijn.

Echt een film om in te relaxen

The Best Exotic Marigold Hotel trailer

In de bios: Haywire

Gewoon omdat het een actiefilm is, dat is mijn reden om naar Haywire te gaan.

De film speelt zich af in de de wereld van de geheime dienst. Al dan niet in dienst van de regering moeten "klusjes" geklaard worden. De James Bond van deze film is Mallory Kane. En zoals altijd in dit soort films zijn er de slechteriken die zich onder de goodguys bevinden die de boel verzieken. Verraad en bedrog wat uitmondt in dood en verderf om, uiteraard, het eigen hachje te redden. Je kunt dus rekenen op acties en snelle achtervolgings-scènes. Gelukkig heeft de regisseur er voor gekozen om deze scenes goed en stabiel in beeld te brengen zodat je ook ziet hoe de achtervolgers en de vluchter zich overal door heen wringen. En ondanks dat blijft er de snelheid in. Heel anders dus dan dat wiebelige en kotsmisselijk makende camerawerk van Taped.

De film heeft genoeg spanning.

Ik had alleen wat meer van het einde verwacht. 

Hij krijgt van mij een 7 op een schaal van 1-10.

Overigens, hoofdrolspeelster Gina Carano blijkt de gevechtscénes zo goed te kunnen spelen omdat ze buiten filmsterster (wat is eigenlijk het vrouwelijk woord voor filmster?) een begenadigd Muay Thai MMA (Mixed Martial Arts) specialiste is. Zoek bijvoorbeeld in YouTube naar Gina Carano MMA voor wat acties. Of hier, Gina Carano naakt omdat ze net iets te veel weegt... En omdat ze over haar uiterlijk ook niet te klagen heeft kunnen een paar extra plaatjes zeker geen kwaad.
Dus kijk verder onder de trailer.

Haywire

In de bios: The Hunger Games

Science Fiction, en dan ben ik weer van de partij. Nu samen met Kathy.
We nemen even de kans het verjaardagsfeestje van Marie-José te verlaten om The Hunger Games te gaan zien.

De film:

Het doet me denken aan "1984". De mensheid wordt onderdrukt door een groep "eliten". Net als in "1984" wordt de wereld verdeeld in regio's. Elke regio wordt op zijn manier "geregeerd', oftewel zwaar onderdrukt. Niemand heeft nog rechten, daar komt doorgaans op neer. In de Hunger Games worden jaarlijks uit elke regio 2 personen, een man en een vrouw geselecteerd, door loting bepaald. De opdracht luidt: laat alle geselecteerden los en elkaar uitmoorden. Degene die overblijft is winnaar.

En dat wordt dan mooi in beeld gebracht. Overal waar de deelnemers zich bevinden worden ze gevolgd door camera's. Net als in "1984". En de rest van de wereld kan het "spel" live volgen. O ja, de film speelt zich natuurlijk af ergens in de toekomst, maar dat was met 1984 ook het geval. Tenminste ten tijde dat dat boek werd geschreven.

Voor mij een boeiende film, maar dat het zo snel een kraskraker zou worden had ik niet verwacht.
Natuurlijk kan ik het niet laten om wat foto's van de hoofdrolspeelster Jennifer Lawrence (in de film Katniss Everdeen) op te zoeken.

The Hunger Games trailer

Jennifer Lawrence gebodypaint tot X-men's Mystique

Kleinkinderfeestje

De rest van de week heb ik verlof. Dat moet wel. Anders zal ik de zondvloed aan vrije dagen niet op tijd op krijgen. Voor deze week komt me dat wel goed uit.

Vandaag is het Marie-José's verjaardagsfeestje voor de kleinkinderen.
Eerst 's morgens vroeg de allerkleinsten, die nog niet naar school hoeven: Holly, Kay en Jason.
In de middag is het mijn taak om de schoolgaande jeugd op te halen. Eerst Luuk en Lizzie in Eindhoven en daarna Damian in Veldhoven. Daarna is het ook voor hun feest.
Door het prachtige weer is er buiten genoeg te doen en is zelfs spelen met water geen probleem.

Om half 5 piep ik er even tussen uit om "frietjes" te halen.
Ze weten het niet en verwachten het ook niet, maar als ik een dik kwartier later weer terug ben met voor iedereen een  "Happy Meals" van MacDonalds is het feest compleet.

Vanaf 7 uur mogen de papa's en mama's hun kroost weer ophalen en pas na 8 uur is de rust weer terug gekeerd in huize Dieterman.

Er volgen nog foto's maar nu ff geen tijd voor....

Een drukke maandag

Een "busy day" vandaag.

Ik moet vandaag wel naar het werk vanwege verplichtingen in Utrecht en in Eindhoven, maar ik maak er een halve dag van. Of beter gezegd twee-derde dag. Die 2 uur eerder naar huis haal ik morgen wel in.

Het wordt aanpoten de rest van de dag.

Eerst het grove afval en oud ijzer afvoeren en materiaal halen voor de zandbak.

Vervolgens een nieuw dak op de zandbak en vullen met nieuw speelzand. De kleinkinderen kunnen weer vooruit. De tuin verder op orde brengen, gras maaien, onkruid wieden, reparaties verrichten.

Van zwemmen zal vandaag niet veel komen.
Als het eindelijk (een uur later dan gewend) donker is gaat de vlam in de brandstapel Het oude dak en nog meer brandhout gaat in rook op. Het is even lekker bijkomen, zo, bij dit kampvuur. En daar past een half litertje bier of meer wel bij.

De laatste stappen zijn de versieringen. Dat doet de jarige in spé zelf. Ik hou me voornamelijk nog bezig met het opblazen van een 30-tal ballonnen.

En dan zijn er nog de maandagelijkse statistieken:
Elektricieteit = 68 kWh (-6)
Gas = 16 m³ (-8) het wordt duidelijk een stuk warmer.
Gewicht = 81,9 kg (-0,5) met de komende "feestdagen" op komst zal dat volgende week wel anders zijn!

Zondag, rustdag?

Het is zomertijd.
Niet alleen in tijd, maar ook in weer.
De zon schijnt, het is warm, het lijkt inderdaad wel zomer.
Het zou mooi zijn om vandaag alles voor de verjaardag klaar te hebben.
De dag verloop echter toch wat anders.
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat is het bezoek wat de klok slaat.
Alle kinderen komen vandaag op bezoek. Op zich wel gezellig, ook door het hartstikke mooie weer natuurlijk, maar het geeft ons wel een achterstand op onze planning.
Enfin, aan het einde van de dag hebben we in ieder geval wel een nieuw en draaiend wiel onder onze kruiwagen.
Dat wordt morgen nog aanpoten.

Koffie bij de Vrijbuiters

Aanstaande woensdag is de verjaardag van Marie-José. En de dag ervoor staat al in het teken van een kinderfeestje. Een kleinkinderfeestje eigenlijk. Daarom moeten er de nodige voorbereidingen getroffen worden. Hoofdzakelijk in het weer op orde brengen van de tuin en alvast wat boodschappen doen.
Om die reden gaat de Vrijbuitertraining voor mij niet door. Wel ga ik even op de koffie want Herman is de 27e jarig en zal op lekkernijen trakteren omdat hij vanaf april in de weekeinden op de camping zal verblijven. Nou, van de cakes heb ik in ieder geval meer dan genoeg gehad.

Terug in de tuin is de groene kliko in no-time tot de rand gevuld. De grijze kliko kan nog wel wat hebben, maar door het, inmiddels al aanzienlijk, gewicht laat ik het hier maar bij.
De volgende stap is het slopen van het dak van de zandbak. Dat moet een nieuw dak gaan worden. Het maken van een geheel nieuwe zandbak hebben we toch maar even uitgesteld.

Op naar een korte nacht. Morgenvroeg is het al meteen een uur later dan anders.