Training - Rondje richting Meerhoven met Rik - 6km

Het is volgens de weer-app 9ºC en de gevoelstemperatuur 5ºc en net als eergisteren ga ik gewoon weer in lange broek en met lang mouwen. Gelukkig is het droog en schijnt de zon ook nog volop.

Het wordt steeds moeilijker om een leuke route uit te zetten maar het is me toch redelijk gelukt. Ik heb een rondje uitgezet richting Meerhoven. Blokje om het Groene Hof en blokje om inGrasrijk en daarbijdus 2x over de Hovenring. Op de terugweg nog even een stukje Heerbaan tot aan de Vijverstraat.

Rik houdt wel niet zo van de Hovenring maar we moeten toch langzaamaan gaan opbouwen en uitbreiden.

En de eerste kilometer is veelbelovend in 7:47 en afgedaald na de 1e Hovenring gaan er og een paar seconden vanaf. Op de Meerhovendreef, op de plek waar eennieuwe woonwijk uit de grond wordt gestampt, zien we nog een grote roofvogel op één van de bnouwhekken staan. Vlug gaat de klok op pauze en haal ik de smartphone uit mijn zak maar dan vlliegt hij opeens weer weg om op een ander bouwhek, veel verder weg weer te gaan zitten. Met de beperkingen van een smartphone kan ik natuurlijk niet meer een scherpe foto maken, maar niet geschoten is altijd mis, zeg ik altijd... 😉

We vervolgen onze ronde door Grasrijk. Het fietspad wat hier schuin doorheen loopt hebben we nog niet eerder gedaan, dus dat is toch nieuw. Weer langs het Groene Hof terug de Hovenring op voor de 2e keer en gaan we rechtsaf over de Heerbaan. Nu is het hier in de schaduw en met de wind op kop ietsjes frisser maar op de Vijverstraat lopen we weer volop in de zon. Door de 2e "beklimming"van de Hovenring en de wind-op-kop op de Heerbaan is deze kilometer helaas weer boven de 8min uit gekomen. Maar 6sec, maar toch...

De laatste kilometer even wat aanzetten gaat wat lastig door voetgangers op de stoepen en wat druk verkeer bij het oversteken, zelfs nog op de Biezenkuilen maar we sluiten toch af met een laatste kilometer weer onder de 8min in 7:54. 

Eindtijd 47:14, 55sec, sneller dan eergisteren, gemiddelde snelheid 7,62km/u oftewel 7:52min/km.

Op naar de 8km/u oftewel 7:30min/km!

Ik blijf met mijn fitnessleeftijd steken op die 76jaar terwijl de VO2max verder is gedaald van 31 naar 30.

Zondag gaan we naar Oss voor de SNS Oss City Run over ongeveer 10km.

Trimloop - Viva la vida run Kerkrade - 10km (9,92km)

Eerst wilde ik wel hier gaan lopen. Dan toch maar niet. Rik in ieder geval niet. En de 6km start zo laat, nl. na de finish van de 10km en dat wordt hem dan ook niet. Dus van onze loopkalender afgehaald. En toch... Ja het kriebelt. De tijd van 2 jaar geleden, 1:14:50... Natuurlijk, het is een verre van vlak parkoers, maar ik had ook best wel vaak gewandeld. En dus ga ik toch weer de uitdaging aan en schrijf me op de allerlaatste voorinschrijfdag in voor de 10km.

Ik heb de GPX al gedownload want je weet maar nooit en het valt me al op dat het parkoers niet helemaal hetzelfde is als 2 jaar terug. Wel grotendeels en dus weet ik dat het weer klimmen geblazen wordt.

Er is parkeerruimte genoeg, wordt vermeld, en ik besluit niet als de vorige keer bij het station te parkeren op ongeveer een kilometer van de start, maar op het Eeneinderweg. Dat gaat op de Googlemaps en als ik helemaal klaar voor vertrek ben ga ik op weg. Het is nog vroeg maar vroeg arriveren is alleen maar fijn. En ik ben er ook vroeg, zeker anderhalf uur voor mijn start. Kan ik nog mooi de start van de 10EM om 12:00u meemaken. De eerste bekende heb ik al ontmoet: Verona. Lang niet gelopen, zegt ze...

Ik haal alvast mijn startnummer op. Staat warempel ook mijn naam op het nummer. Wel klein en in script 😂

Als de 10EM van start gaat kijk ik of ik nog meer bekenden tegenkom. Ja hoor, in de staart van het veld. Ik was even haar naam kwijt maar Marion is voor ons een bekende uit het trail circuit. Niet snel en nu ook helemaal achteraan. Maar ja, 10EM in dit heuvelachtig gebied. En dan is het weer even stil in het start-= en finish gebied.

Ik ga even terug naar de auto om me om te kleden, intussen nog een broodje kaas verorberend en op de weg terug naar de start loop ik met een paar dames mee die denken dan ik de weg niet weet. Zij liepen blijkbaar verkeerd en zijn door een voorbijganger even op het goede spoor gezet.

Het is nog ruim tijd voor de start. Ruim, zeg maar bijna 3 kwartier. dus tijd genoeg voor een plasje, 2 plasjes zelfs. En ook even wat inlopen. Dat gaat wel heel erg stroef. Niet zo actief geweest de laatste tijd en net terug van 4 heel vermoeiende dagen er-op-uit, en ook toevallig hier in Kerkrade als uitvalbasis. Maar ik weet wat me te wachten staat: Gewoon rustig op pad gaan en proberen rustig die heuvels beklimmen en mezelf niet opblazen.

Voor de start maak ik nog maar even een selfie om mijn fans op Facebook van mijn avontuur op de hoogte te brengen. 

En 5min voor tijd staat er werkelijk nog helemaal niemand in het startvak. Eigenlijk ben ik dat best wel gewend bij wedstrijden in het Limburgse maar ja het lijkt door Corona allemaal zo lang geleden.

Maar 2 minuten voor de start staat opeens iedereen voor het startdoek, of eigenlijk er achter, ik bedoel dus aan de verkeerde kant van de lijn. Als alles helemaal in orde is en ik mijn plek achteraan heb veilig gesteld, gaan we van start. Ik druk mijn klokje pas aan op de matten.

We beginnen eerst met een blokje om, om daarna terug te keren en in omgekeerde richting onder de startboog door te lopen voor de rest van het parkoers.

Mijn tempo is rustig, vind ik, zoals ik dit met aan mijn ademhaling reguleer. Toch loop ik niet helemaal achteraan. Als we de startboog onderdoor zijn gegaan, gaat het omlaag richting station. Verraderlijk, zo'n afdaling aan het begin. Kilometer 1 komt voorbij en 6:25 is gewoon toch veel te snel. Ik had meer 6:50 in gedachten. 

We lopen naar beneden en onderaan tussen de gebouwen van het Discovery Museum door en via de overweg aan de andere kant van het spoor verder. Ook over de parkeerplaats wat ik dacht dat dat niet kon omdat ik een paar geleden hier nog geconstateerd had dat die voor de helft was afgesloten voor bouw- en graafmachines. Niets is minder waar. Speciaal voor deze loop, dat kan niet anders, zijn de hekken aan één kant een meter terug gezet en daar kunnen wij nu gewoon ons parkoers volgen.

Dat gaat bijna aan het einde van de parkeerplaats linksaf over een lastig en steil (omlaag) bruggetje en dan over in bospad. Heel raar maken we een hele cirkel om een vennetje en als ik denk dat we weer terug gaan moeten we linksaf, steil omhoog en verder over een bospad. Een slingerend pad van een kilometer lang, omhoog en omlaag, meer omhoog dan omlaag en ook nog met trappen onderweg. Ik kon het me niet herinneren van de vorige keer maar op de route van TomTom van 2019 blijkt het toch hetzelfde te zijn als 2 jaar terug. Aan het eind van het pad dalen we al draaiend af naar een fietstunneltje of inieder geval een tunneltje waar je wan je fiets dient af te stappen, zo niet, dan is dat op eigen risico, aldus de teksten op het bord aan het begin van de tunnel. Enfin, we lopen er doorheen en het is een dalende tunnel en we komen uit op de openbare weg waar verkeersregelaars ervoor zorgen dat we veilig en wel ons parkoers kunnen vervolgen. En dat gaat hier dus omhoog waar ik vorige keer al moest wandelen. De man voor me, waar ik heel langzaam op inliep, gaat opeens over in wandelen. Dat ga ik (nog) niet doen en in rustig tempo dribbel ik omhoog. Ik zie ver voor me ook anderen over gaan in wandelen en even later weer dribbelen. Ik dribbel rustig naar boven en weet dat we daar bij de rotonde rechtsaf gaan. Rechtsaf volgt de volgende rotonde maar hoewel we lijken boven te zijn voelt het duidelijk dat we nog steeds klimmen en dat is ook wel te zien. Pas bij het verlaten van de 2e rotonde, de ingang van Gaiazoo gaan we via het fietspad omlaag. Ik ben tussen de 2 rotondes een dame voorbij gegaan die even een wandelpauze neemt of even met haar smartphone aan de gang moet. Bij het inzetten van de afdaling loop ik langzaam in op weer een jongedame. Nee, ik doe niet echt moeite maar maak wel gebruik van de zwaartekracht en binnen deze kilometer passeer ik haar. Weer 2 dames voor me terwijl het weer omhoog gaat. En verderop zie ik aan lopers dat we linksaf en omhoog moeten. Vlak voordat ik er ben gaan de 2 dames over in wandelpas. Gelijk hebben ze, want we gaan weer nog steviger omhoog. En nog hou ik het dribbelend vol. Nu loopt er nog een man voor me. Ik hou me aan mijn eigen plan. Toch wordt de afstand langzaam kleiner. Intussen lopen we door een parkachtig bos. smalle kronkelige en glooiende paden. Komt er dan nooit een einde aan die heuveltjes.... We passeren Kasteel Ehrenstein. Vorige editie gingen we nog over de brug en zo wat door het kasteel, nu passeren we het op afstand. Jammer! Vermoeidheid begint nu aardig op te spelen en dan openbaart zich doordat het ademhalen, of beter gezegd, het reguleren er van, steeds moeizamer gaat. We hebben dan inmiddels 8km achter de rug maar pfff, er is hier helemaal niets vlak in dit parkoers. 

Ik zie dat de man voor me onderweg nog een dame heeft "opgeraapt" en ze kan hem blijkbaar voorlopig nog bij benen.  Ik zie ze nog in de verte als we een drukke weg moeten oversteken. Als ik op dat punt arriveer ontstaat er net een discussie tussen de verkeersregelaar en een automobilist. Ik ga verder langs een rij hekken. Daar zijn we aan de andere kant ook langs gekomen op de heenweg toen we uit het fietstunneltje kwamen. Nu doemt er weer een (andere) fietstunnel op en man, wat is deze weer steil omhoog. Of lijkt dat maar door de vermoeidheid. Wetende dat we vanaf de Markt alleen maar zijn afgedaald, staat er dus nog steeds een aantal meters omhoog te wachten. 

Het tweetal voor me raakt langzaamaan uit het zicht.De afstand wordt groter. En weer, of nog steeds omhoog... Ik moet even wandelen en geef mijn horloge een tussentijd in, wandel een stuk en dan weer mijn horloge een tussentijd ingeven en weer aan de gang. Nog steeds omhoog dus zo rap gaat dat niet. Het blijkt (achteraf) dat ik op 59:51 ben gaan wandelen op 8,65km gedurende 1:09, totaal 90m. De man en zijn jongedame zijn nu bijna uit het zicht verdwenen. Ik zie ze even in de verte als we weer een drukke weg moeten oversteken. En aan de andere kant van de weg wacht een trap!!. Een tiental treden. Die gaan moeizaam omhoog en bovenaan kijk ik op tegen een oplopend plateau. Even genoeg gehad. Even weer op adem komen. Even wandelen, omhoog. Ik word opeens vergezeld van de man die ik een paar kilometer terug passeerde omdat die de bosjes in "moest". "Even bijkomen...", laat ook hij weten. "lijkt wel of er geen einde aankomt...", is mijn antwoord. We wandelen lichtjes omhoog maar blijkbaar is mijn wandelpas wat groter dan die van hem. Hij komt niet langszij. Als het vlak lijkt te zijn vertrek ik voor mijn laatste etappe. (voor de statistieken: 110m gewandeld in 1:07) Gas erop. Ik weet dat we nog een blokje moeten doen. Ik volg de pijlen die al over het hele parkoers op de grond zijn gekalkt maar blijkbaar koopt er iets niet. Als ik de pijlen naar recht volg laat een verkeersregelaar (gelukkig) weten dat ik toch echt naar links moet. En daar zit dat laatste blokje om in. Ik loop zuinig, over de stoep, ook waar net een bejaard echtpaar de volledige breedte schijnt nodig te hebben. Ik kan me er we langs wurmen maar dat neemt niet weg dat madam toch wel even schrikt. Ik volg het parkoers helemaal over de stoep. Waarom ook niet. Het zijn allemaal grote bochten naar rechts... en dan kom ik uit op het laatste stuk richting de markt... naast de hekken en linten van het parkoers. Dus toch maar even door een gaatje "terug" het parkoers op en op de markt moet er nog een rondje markt gedaan worden voor ik naar de finish kan. En die wandelpauze heeft me goed gedaan. Het tempo op deze laatste paar honderd meter is alleen maar omhoog gegaan en zelfs tot boven de 10km/u op het einde. 

Mijn TomTom geeft een eindtijd aan van 1:09:18 maar de afstand is "slechts" 9,92km. Zou dat aan die laatste "binnenbochten over de stoepen"kunnen liggen? Gemiddelde snelheid 8,59km/u oftewel 6:59km/min. En hoewel dat sneller is dan 2 jaar geleden valt me dat toch tegen. Oké, ik was er niet echt voor getraind maar de afstand was ook korter dan 2 jaar geleden. Echter omgerekend was dat toen 8,47km/u en vaker gewandeld oftewel 7:05min/km en dus was ik dit jaar sneller... 

Zo'n trimloop kost me wel wat jaren. In ieder geval op mijn fitnessleeftijd. Die is nl. gestegen van 73 naar 76jaar!! De VO2max is steeg daar bij van 31 naar 32.

Het was me het loopje wel. Als ik de resultaten in de tabel bekijk vind ik maar dramatisch. Dat moet beter. Daar moet aan gewerkt worden. De JIM is bijna klaar. Eens zien of het daar wat vruchten afwerpt.

Maar ik mag vandaag wel weer een medaille dezelfde als de vorige keer maar dan wel met een lint van 2021) en een wafel mee naar huis nemen 😋

Trimloop - Freedom Run / Liberty Loop in Geldrop - 5,69km (6,4km)

 

Er zou niet genoeg parkeerplaats zijn bij de Hofdael in Geldrop en omdat ik niet zo bekend ben in Geldrop vertrekken we al vroeg. Kunnen we ter plaatse nog zoeken. Maar niks is minder waar. Googlemaps brengt ons meteen al naar een nagenoeg lege parkeerplaats. Gratis parkeren op een aantal "blauwe zone"-parkeerplaatsen na. Alleen nu nog even uitvinden waar we moeten zijn, want er is nou niet bepaald het idee dat er binnen afzienbare tijd hier ergens een hardloop evenement gaat plaatsvinden. En Rik weet blijkbaar even goed de weg als ik. En dus lopen we in eerste instantie totaal de verkeerde kant op. Google-maps maar even ingesteld op voetganger en dan blijkt dat we de andere kant op moeten en dat "De Hofdael" op slechts 3 minuten langzaam slenteren van mijn auto af ligt. En het start- en finishgebied ligt dan weer net achter dit gebouw. Daarom konden we er (nog) niets van vinden. Al vast Paul P. gesproken, die (uiteraard) voor de 10EM gaat en dan een aantal dames uit de GVAC-stal. Ook Hannie en Danniëlle staan al aan de nummer-uitreik tafel.

Als we onze nummers ook in ons bezit hebben en ook al opgespeld, gaan we even terug naar de auto om ons verder om te kleden. 

Ook Hannie en Danniëlle en omdat we samen weer terug naar het startgebied gaan, laten ons onderweg nog vlug even door een passant op de gevoelige plaat vereeuwigen.

Terug bij de start is het al een stuk drukker en staat het 10EM veld al klaar voor de start. Ik zie ook dat Karin (maar dat wist ik al), Anita en Liesbeth ook in het startvak staan en de andere dame (Mireille?) die ook voor 10EM van start gaat. Overigens gaat Liesbeth voor de 8EM.

Dan gaan de 10EM van start. Mooi moment om ook de andere dames van GVAC gaan nog even op de foto te zetten.

Maar dan wil een fotograaf na het zien van al dat GVAC-geel nog wel zo'n groepje opo de foto zetten 😁

Een kwartier nadat de 10EM-ers zijn vertrokken, gaan de atleten van de 8EM van start.

En nu is het opeens een stuk rustiger. Ik tel zo tussen de 40 en 50 deelnemers. Volgens de burgemeester die ons zo meteen gaat wegschieten, zou dit normaal gesproken de grootste groep zijn maar wellicht dat corona de oorzaak is van dit kleine startveld. 

Intussen is het ook wel duidelijk dat er geen tijdsregistratie is. D.w.z., je krijgt geen tijdbriefje en er worden geen uitslagen bij gehouden. Wel hangt er een grote tijdklok bij de de finish en starten ze precies 15min. na elkaar. Iedereen kan dus wel zijn eigen tijd terug vinden, minus 15 of 30min afhankelijk of je 8 of 4EM gaat doen. Maar de meesten hebben tegenwoordig een horloge om, al dan niet voorzien van een GPS. Rik moet daarom zijn eigen tijd op de grote klok in de gaten houden en ik zal proberen om zijn finish fotografisch vast te leggen, inclusief de klok.

Aan de start staan ook 2 heren met het vrijheidsvuur in de hand.

En dan gaan ook wij van start.

Ik loop meteen weg van Rik en voor mijn gevoel en met de controle over mijn ademhaling, gewoon rustig,  totdat ik na de 1e-kilometer trilling op mijn horloge zie dat die in 6:14 is afgelegd. Veel te snel voor een 1e kilometer voor mijn. Zeker 30 sec. te snel. Ik probeer wat in te houden, laat wat mensen voor me gaan. Ik ijk of ik de "rode linten" zie hangen die ons parkoers zouden aangeven. Ik zie wel wat rode linten maar die hangen wel heel erg hoog in de boom. Dan moet je wel zo ver omhoog kijken...

Het 2km-punt gaat voorbij in 6:12. Oef, dat was dus helemaal niet langzamer. Er loopt nu een koppeltje voor me in zowat het zelfde tempo. Laat ik die maar bij houden, denk ik. Even verderop worden rechtsaf gestuurd. We gaan van het pad af en het bos in.

Het wordt nu ook echt een bospad, los zand en niet echt vlak meer. Ik moet nu iets harder maar blijf mijn hazen volgen. en zo gaat ook de 3e kilometer in ongeveer dezelfde tijd voorbij.

We moeten naar rechts en nog steeds op bospaden. Ik moet nog harder werken om de 2 voor me bij te houden of omdat het zwaarder gaat op zo'n bospad. Dat kilometer nummer 4 in 6:16 gaat bewijst wel dat ik het wat zwaarder heb. Maar dan komen we weer op de verharde weg. Hoewel er nu een gat zit tussen mijn 2 voorgangers Weet ik dat nu nog ongeveer gelijk te houden. Het gaat wel degelijk sneller, blijkt achteraf, want deze 5e kilometer gaat weer 10sec sneller dan de vorige. 

En dan voel ik wat tegen mijn benen. Het is de veter van mijn rechterschoen die helemaal is losgeraakt en tegen mijn benen aan zwiept. En ik moet nog zeker een kilometer, weet ik. 

We zijn het fietstunneltje weer uit en omhoog geklommen naar de weg en ik besluit toch maar even te stoppen om die veter veilig te stellen. Beter even stoppen dan op mijn bek gaan, is het motto. 

Dat valt vies tegen om nu mijn veters te moeten strikken. Het lijkt een eeuwigheid maar was toch maar 13 seconden wanneer ik me weer aanzet om à la Sifan Hassan op de Olympische 1500m na haar valpartij weer aan te zetten. Alleen kan deze loper het in Geldrop wel schudden. Man, man, ik kom helemaal niet meer vooruit, zo lijkt het. Mijn 2 hazen zie ik niet meer en ik ga bij de verkeerslichten linksaf als ik daar ook al de speaker hoor. En ik zie de finishboog ook al en dat kan helemaal niet. Ik kan helemaal nog niet bij de finish zijn. Toch is het zo.Ik kan helaas die laatste paar honderd meter na het veterstrik-incident niet meer aanzetten tot een eindsprint en daarmee wordt mijn eindtijd op de TomTom Spark 35:45. De afgelegde afstand volgens diezelfde TomTom blijkt slechts 5,69km te zijn i.p.v. 6,4km. Nogal groot verschil. Maar ook de andere gefinishte 4EM lopers hebben ongeveer die afstand. Dat is dan 9,55km/u oftewel 6:17min/km.

Ik wacht even op de binnenkomst van Rik. Die zie ik aankomen achter 2 dames aan die klaarblijkelijk in de allerlaatste bocht zo veel snelheid verliezen, dat Rik er in zijn eindsprint erop en erover gaat.

Zijn eindtijd: 1:11:30 - 0:30:00 = 41:30. Toch goed voor 8,23km/u gemiddeld, oftewel 7:18min/km.

De vraag is natuurlijk hoe het komt dat wij en al die anderen "maar" 5,69km hebben gelopen. 

Thuis het parkoers en de afgelegde weg bekeken en dan blijkt dat wij een afslag linksaf gemist hebben. Een afslag die heel duidelijk moet zijn aangegeven of iemand moet hebben gestaan om ons de weg te wijzen. Geen van die 2 waren aanwezig toen wij langs kwamen. De andere afstanden hebben deze afslag echter wel gehad. En helaas was er geen GPX-bestand aanwezig anders was dat ook wel te zien.

Maar ook de andere afstanden hebben op andere stukken van het parkoers verkeerd gelopen. Achteraf is er de vraag wie nu eigenlijk niet verkeerd gelopen heeft.

Best wel jammer, maar ook zijn er geruchten dat er pijlen zijn weggehaald... Tja, zoiets blijft nu eenmaal. 

De route die we zouden moeten lopen.

 

De route die we in werkelijkheid hebben gelopen.

 

We hebben weer eens gelopen en met veel andere GVAC-ers en dat was weer gezellig.

En een medaille binnen geharkt 😁

 

Training - Rondje Zeelst met Rik - 5km

Donderdag, voortaan Veldhoven-dag. Ik heb voor ons een simpel rondje in Zeelst uitgezet. Je kunt voor 5km nu eenmaal niet zo veel variatie aanbrengen, dus gewoon gestart rondom Zeelst-Oost en een uitstapje richting Oranjewijk en via David Lloyd / Peter Zuidlaan terug. 

We doen het weer rustig aan. Praten de hele weg, ouw-mennekes-praat en dat brengt ons op een eindtijd over 5km van 40:59, nog net binnen de 41min, gemiddeld 7,32km/u oftewel 8:12min/km. En dan te bedenken dat de 2e kilometer nog wel in 7:45 ging en de rest toch weer boven de 8min.

Zondag gaan we naar Geldrop voor de Freedom/Liberty Run, voor 6,4km en dan volgende week dinsdag naar Vessem voor weer eens een virtuele trimloop: Run Wild 2021. Hopelijk is het droog 😐

Training - rondje potitebureau Eersel met Rik - 5km

Ik moet er nog aan wennen dat dinsdag en donderdag de nieuwe training/loopdagen zijn. Eveneens moet ik nog wennen aan de verkeersdrukte die we anderhalf jaar niet hebben gehad. En dan heb ik niet eens over de snelweg maar ook het schoolgaand verkeer wat ook vandaag weer voor een file op de Kruisstraat zorgt, die moet wachten voor voorbijgaande groepjes fietsende scholieren. Desondanks ben ik nagenoeg op tijd in Duizel.

We gaan voor een rondje Politiebureau Eersel.

En we doen het toch maar weer rustig aan. Vooral die eerste kilometer gaat nog langzamer dan ik gewend ben. Er valt verder niets mee te delen dan dat het een rustige training is met wel veel gepraat onderweg en dat bij mooi zonnig weer. Gelukkig.

De 5km gaan daardoor in 41:36, goed voor 7,21km/u gemiddeld, oftewel 8:19min/km

Hierdoor is mijn fitnessleeftijd weer gestegen van 70 naar 71 jaar en de VO2max gedaald van 31 naar 29.

Omdat ik ook gitaar speel en af en toe beeldje van gitaren of iemand die speelt op iets wat lijkt op een gitaar verzamel, krijg ik vandaag van Rik ook een poppetje met een gitaarachtig instrument. Voor mijn "verzameling" zeg maar.. 😁.

Trimloop - St.Pieters Beartrail - 10km

Helaas is Dorie eergisteren ziek geworden en nog te ziek om mee te gaan naar Maastricht. En dus zal ik het vandaag op de St.Pieters Beartrail zonder steuntje in mijn rug moeten doen. Johan gaan gewoon van start maar wel op het nummer van Dorie, want daar zit een medaille aan vast en Liesbeth gaat ook mee. Ik word om half 9 afgehaald en de snelweg is toch al open en dus kunnen we meteen vanuit Zeelst de snelweg op richting Maastricht.

Afgelopen week is het af en toe onstuimig geweest, voor wat het weer betreft. Zo nu en dan viel er wel een wolkbreuk uit. Ik had grote vrezen voor vandaag maar de voorspellingen zijn gelukkig goed. Nu maar hopen dat die ook uitkomen. Er zijn nl. geen omkleed-tenten in het start- en finishgebied en dat zou weleens desastreus kunnen zijn als we ons in zo'n wolkbreuk zouden moet omkleden.

Maar aangekomen in Maastricht is het prachtig weer. Ondanks dat er boven wel heel wat auto's geparkeerd staan en er zelfs nog auto's naar boven rijden terwijl wij dat  te voet doen, heeft Johan de Golf beneden op de parkeerplaats langs de kant van de weg geparkeerd.

Bij het afhalen van de nummers zie ik dat Vera die ook uitdeelt endus wil ik vanhaar wel mijn nummer ontvangen. Ze heeft gisteren nog de Freedom-trail gedaan. Eigenlijk 18km maar heeft nog een paar lussen extra gepakt, totaal 23km. En vandaag doet ze ook nog mee aan de 10km... 😮

De nummers zijn afgehaald en dan hebben we nog een half uur voor de start. Tijd voor een boterhammetje en een plasje doen en dan roept de speaker ons al naar de start in de groeve. 

Daar maakt Vera nog een groepsfoto van ons, voor Facebook. 

 

 

We hebben eigenlijk nog tijd zat want het duurt best nog wel even voordat we van start gaan. En dat gaat hier door iemand die in de verte terug telt van 10 naar 0... En dan gaan we van start.

De groeve is niet meer zoals vroeger maar ingericht voor wandelaars. Toch zijn er voor vandaag wat hekken opgezet, zo lijkt het. En we gaan ook een heel andere route. We beginnen met een beklimming van een heuveltjes wat helemaal begroeid is. Heb ik niet eerder gezien hier in de groeve. en omdat het bij de start is over karrespoorpaadjes, staan we ook af en toe stil in de file omhoog. Eenmaal boven gaat het weer slingerend omlaag en komen we weer terug in de groeve.

We lopen weer over de bodem van de groeve. Vroeger liepen nog van de paden af omdat die er helemaal niet waren, of in ieder geval niet afgezet met hekken zoals nu. Maar het blijft hoe dan ook toch altijd mooi hoe zo'n groeve er van dicht bij uit ziet.

Intussen loopt Johan een heel eind vooruit en loopt ook Liesbeth van me weg. Zelf heb ik het zwaar. De benen willen niet echt, alsof ik gisteren zwaar getraind of gewerkt hebt. En beiden zijn niet waar, sowieso al de hele week niet. Of misschien ligt het daar juist aan. Maar omdat ik de 1e kilometer altijd rustig aan doe, om de ademhaling te reguleren doe ik het wat rustig aan. Het is ook wel lastig lopen op die keien waarmee de paden zijn bestrooid. die 1e kilometer gaat dan ook in 7:26 maar eerlijkheidshalve mag daarbij vermeld worden dat de eerste paar honderd meter in de file wel wat langer duurden dan normaal.

Grappig dat op de laatste foto nog net Vera te zien is die daar helemaal achter sjokt. 😄

Intussen loopt Johan wel vooruit maar om de zoveel tijd stopt hij om op mij te wachten en om foto's te maken en dan loopt hij weer vooruit. Ook Liesbeth loopt vooruit om verderop weer even op mij te wachten. 

Intussen vervolg ik mijn weg op mijn eigen tempo. Voor me kijk ik nog tegen de binnenkant van wat eens de St.Pietersberg was met de kenmerkende rechthoekige gaten in de wanden. Eigenlijk de kraterwand want wat we zien zijn de vroegere gangen in de St.Pietersberg die bij het afgraven nog als doorgesneden openingen zichtbaar zijn. Met rechts nog een blik op het blauwe water (dat hier vroeger zelfs nog in gezwommen werd...) buigt het parkoers naar rechts. Nieuw in 2021 is een eetgelegeheid in de groeve: Bistro Hoffman, maar behalve in vakantieperiodes alleen op zaterdag en zondag geopend.

We passeren de bistro en dan ligt voor ons de helling die we, volgens de aangereikte GPX, moeten beklimmen om daarboven de groeve te verlaten. Dit zou dan nieuw zijn en anders dan voorgaande edities waar we via het startvak de groeve verlieten. Echter ook nu moeten we toch de oude en bekende route aanhouden en de hellingbaan links laten liggen en i.p.v. daarvan de hellingbaan met haarspeldbocht volgen en door het startvak, waar de de 18km-lopers al gaan plaatsnemen, onze route vervolgen.

De donkerblauwe lijn is het aangereikte GPX-parkoers eb de rode en en groene het parkoers wat wij hebben moeten volgen op locatie.

Na het verlaten van de groeve gaan we de bossen in. Dit keer weer gaan we omhoog over het steile zigzagpad. Altijd wandelend, helaas. Vroeger, toen hier nog ENCI Berloo gehouden werd heb ik het nog grotendeels hardlopend weten af te leggen. Maar dat was vroeger. Eenmaal boven gaan we linksaf i.p.v. rechtsaf. We dalen weer en passeren de Duivelsgrot. Ik kan me nog herinneren dat we hier ook wel een langs zijn gekomen maar dan in tegengestelde richting. En vanaf kilometer 4,5  gaat het weer stevig omhoog. Wandelend natuurlijk. Maar ik ben niet de enige. Ook nog eens met de nodige trappen.

En dan weer een lange afdaling. Nieuw voor ons. We komen helemaal terug op de "begane grond". We komen zelfs uit op een asfaltweg. Dat heb ik bij deze trail nog nooit mee gemaakt. Het blijkt de Mergelweg te heten, met aan de rechterkant uitzicht op Chateau Neercanne, een kasteel wat nu een sjiek restaurant is. In ieder geval schijnt de zon volop en is hier geen enkele schaduw. 

Ik weet dat we, hoe dan ook, nog een keer helemaal naar de top moeten en het idee alleen al... 😕

Liesbeth is vooruit gegaan en Johan is wat achtergebleven, bij een van de achterblijvers, maar even later is hij me al weer voorbij gestoven en wacht hij me op bij een grenspaal van België. Als ik samen met een dame (Annemieke) die even bij mij blijft lopen omdat ze anders te snel gaat, de grenspaal passeer, zorgt Johan ervoor dat dat moment vereeuwigd wordt.

Het is best bijzonder dat we deze grenspaal passeren. We lopen nl. al een stukje op de grens met Belgisch grondgebied en na het passeren van deze grenspaal, linksaf, gaan we iets verderop rechtsaf en dan België in. Niet veel. Nagemeten blijkt het ca. 800m te zijn. Maar op deze korte afstand heb ik dit nog niet eerder meegemaakt.

Samen met Annemieke doorkruizen we België, wat nu al stijgende is en dus wandelend. En dan doemt er weer een trap op. Annemieke heeft het zelfs nog zwaarder dan ik en moet afhaken.

Het parkoers gaat verder langzaam stijgend verder. Liesbeth en Johan lopen voor me uit als ik opeens achter me hoor roepen dat we rechtsaf moeten en niet rechtdoor. Johan roept de mensen die voor hem lopen ook nog terug maar dat lukt niet meer bij iedereen. Het blijkt dat de man die achter me loopt, iemand van de organisatie is en, ik denk, ter controle van de route ook meeloopt. Mopperend doet hij zijn rugzak (!) af, "... en dat ook hier weer pijlen zijn verdwenen...". En dus gaan wij rechtsaf. En dat is toch wel weer de bekende weg want we gaan nu naar de top van de Observant. Nee, niet via het pad maar de kortste weg, steil omhoog tegen de flanken van de "berg". 

Bij de 1e beklimming ga ik voorop. Voorop, omdat ik als eerste ben aangekomen en omdat ik als eerste van de rest de juiste afslag rechtsaf hen kunnen nemen. Ik zie anderen nog de beklimming doen en zie Johan mij volgen. Even later gevolgd door Liesbeth, samen met Annemieke. Het lijkt op de foto niet zo steil maar dat is echt maar schijn en gelukkig dat het droog is.

Als iedereen boven is, is het de beurt aan mij om als laatste de volgende klim te doen. Dat valt niet mee en bovenaan moet ik weer helemaal op adem komen voor nog zo'n steile klim om daarna ook weer op adem te komen. Maar daarna zijn komen we bovenaan bij het uitkijkpunt van de Observant aan.

We kunnen weer afdalen. en dat doen we 2km lang met heel af en toe nog maar een vlak stuk maar wel stukken omlaag met verraderlijke grote losse keien en stenen. Onderweg weten we nog wel 2 dames terug in te halen.

We finishen gelijktijdig. Eindtijd 1:28:58, wat overeenkomt met mijn eigen geklokte tijd. Alleen Johan, die, vanwege de medaille, onder de naam van Dorie heeft gelopen, heeft een seconde langer op zijn naam staan.

Tja, ik moet er toch mee leren leven dat ik telkens moet stoppen om weer op adem te komen.

In ieder geval weer deze medaille verdiend 😁 

We blijven nog even vrolijk nagenieten van het mooie weer en dan is het weer tijd om naar het Brabantse af te reizen.