Na 2 weken ben ik er weer bij en vandaag is het ook weer als vanouds, Vrijbuitertraining om 11:00u.
Bijna iedereen is er al als ik arriveer, maar ik ben er al helemaal klaar voor. De aanwezigen staan al op gepaste afstand van elkaar wat te buurten. Alleen Monique komt er nog aan op haar fietsje en daarna is het alleen nog Hans die ontbreekt.
Lang blijven we niet hangen want er moet getraind en gewandeld worden. Ik zet mijn klokje aan en Herman vraagt nog aan Carla of ze nog iets uit moet trekken want we vertrekken. Na haar ontkenning geeft Herman voor alle zekerheid toch maar mij de schuld, dat hij dat van mij moest zeggen, de held 😂😂
Na onze oefeningen geeft Dorie al aan dat wij (moi) er wel achter aan blijven hobbelen op ons tempo en dat de zij, die 2 tempobeulen, gewoon door mogen lopen. En anders even ons tegemoet teruglopen.
Dat met dat tempo is zeker niet te veel gezegd. Echt bij houden kunnen wij ze niet en ik moet zelfs ook bij Dorie flink afhaken. Onder andere ook doordat ik wat moeite heb met de bospaden (steeds meer) en ook een paar keer door wat modderplaatsen door de regen van vannacht, wat doorschuif.
Als we voor de 2e stoppen doen we al wat krachtoefeningen. De squats en de voorwaartse en zijwaartse lunges. En dan dirigeert Herman ons weer door het bos met als boodschap "tot aan het fietspad en dan meteen door naar links naar je weet wel waar....". Dat laatste met een wat gemeen trekje om die glimlach en dan weten we al wat hij bedoelt, als Dorie meteen met "... bij die paddenstoel...". Als Dorie en ik eindelijk bij het fietspad zijn aangekomen zijn de andere 2 al bijna bij die paddenstoel. Niet alleen ik moet daar nog wel even weer op adem komen. We weten wat ons te wachten staat, hier in die volle zon. En ook dat Dorie daar toch niet aan mee doen en die is dan ook alvast wandelend gestart richting andere paddenstoel, zo'n 220m verderop.
Op het teken van Herman gaan we van start. Ik moet natuurlijk eerst mijn stopwatch aanzetten maar dan kan ik Herman wee voorbij sjezen. Nee, het gaat niet zo snel als 2 weken geleden, maar toen ging het voor mijn doen ook wel echt hard. Vandaag is dat wat minder. Het klokken met tussentijden op de TomTom Spark 3 is niet zo jofel en niet zo nauwkeurig dan wanneer ik dat met een stopwatch doe en dit keer geeft hij 50sec. aan over 220m wat neer komt op een gemiddelde van 15,84km/u en waarbij de topsnelheid dit keer maar niet 18,4km/u is en maar over 8sec. Eigenlijk helemaal niet zo best, eigenlijk. Mijn enige troost is dat ik wel 6 seconden voor de 2 tempobeulen ben gefinisht 😄
We moeten even op adem komen en dat doen we rustig dribbelend over het asfalt tot de eerst volgend bospad waar we inslaan. En van hieruit is het weer door trailen tot aan de blokhut. Een mooie plek om even een groepszelvie te maken, een onzie, maar dan voor alle zekerheid meer dan 1, i.v.m. met mijn bibberhanden. En gelukkig dat ik dat deed want nu hebben we tenminste nog 1 redelijke foto.
Die vinden we bij de houtwallen. Tijd voor de Herman oefening. Ik hoef geen stok te zoek, ik gebruik mijn uittrekbare selfie-stick wel. Maar daarna zijn we nog niet klaar. Dorie wil dat we ook nog dat we een paar keer over die stok heen stappen. Met mijn rugklachten doe ik daar maar niet aan mee. Ik kijk wel hoe Herman en Carla daar mee worstelen.
Het is de Carla die aan de beurt is. Het wordt balansen, zoals ij die balanceer-oefeningen oneerbiedig noemen. Ik denk dan aan die 8-jes en zo maar Carla heeft wat veel ingewikkelders in gedachten. Met één been optrekken, dat been naar buiten draaien, naar achteren draaien, voorover bukken en dan weer terug naar op één been staand en dan terug naar rust. en al die tijd moeten de armen ook nog wat doen. En dan nog een keer met het andere been...
Gelukkig doen we daarna gewoon weer 8-jes draaien en been-zwaaien. Dat kan ik wel
Rest alleen nog de koffie en thee met daarbij cake van Herman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten