De bedoeling is wel om het wat rustig aan te doen. Sinds de lenteuitdaging heb ik niet veel meer gelopen en eigenlijk alleen 2x met Rik en de tempo's waren dermate laag dat mijn moeizaam opgebouwde fitnessleeftijd met 2 jaar omhooggeschoten is naar 59 jaar.
En we gaan ook rustig van start. Het voelt qua ademhaling wel een stuk gemakkelijker dan vorige week zondag. Dat zal wellicht aan de temperatuur liggen die nu wel beduidend lager is dan een week geleden en zeker dan 2 dagen geleden, toen we nog aan de 32ºC zaten. En toch onder de 7min.
We lopen door het bos, langs Van der Heijden waar de ruïnes na de fatale brand van een paar weken geleden, ook afgelopen week weer tijdens de omruim-werkzaamheden opnieuw vlam vatten. Dat stukje was weer uit het bos en dan gaat altijd opeens het tempo wat omhoog. Ook nu weer. Wellicht omdat het dan opeens weer wat lichter loopt.
We houden weer wat in, viaduct over en we kiezen in De Pan weer voor het mountainbikepaadje. We moeten een keertje aan de kant van een achterop stormend peloton en dan weer verder en dan blijkt die 5e kilometer opeens boven de 7min te zijn. 😕. Dat wordt in de volgende kilometer wel weer rechtgetrokken maar daarna gaan we door het hekje weer de hei op.
Op de vlonders is ons fotomomentje.
Ook even wat actiefoto's van mij voor de Alpe d'Huzes.
We gaan verder maar bij het "water" toch nog even een onzie voordat we verder trekken tussen de bomenrijen, dit keer..
Voorbij het hekwerk naar rechts gaan we weer de hei op. Voor alle zekerheid ook hier wat Alpe d'Huzes actiefoto's. Het gaat hier immers ook omhoog, al is dat maar een klein beetje.
Na de hei, over het wildrooster door de bossen over het lastig en slingerende moutainbike-padje komen we uiteindelijk weer uit op de verharde weg. We zijn dan intussen al in de 10e kilometer. Dat schiet lekker op. Ik richt me op het 3km. punt van de heenweg. Als we daar zijn aangekomen kan ik inschatten hoever we vandaag komen of beter gezegd, of we die 13,8km gaan halen of dat ik nog een stukje door moet.
We wijn weer uit het bos en dus gaan we weer sneller....
Met nog bijna 200m te gaan tot het 3km van de heenweg zegt de TomTom Spark 3 dat we al aan de 11km zijn. Dat gaat dus de 14km gemakkelijk worden.
Met nog 2 kilomter te gaan voel ik wel de vermoeidheid in mijn bovenbenen opkomen. Niet dat ik het kalmer aan moet doen maar weer terug in het bos wordt de coördinatie op de ondergrond wel wat lastiger. Dat valt aan de tijd over die 13e kilometer ook wel te zien. De langzaamste kilometer van de hele training.
Met de geur van de stal en de laatste kilometer in het vooruitzicht op het "harde" gaat de snelheid wederom omhoog en vooral op het smalle voetpad na de oversteek van de Hapertseweg, waar het even omlaag gaat. De langzaamste kilometer gevolgd door de snelste.
TomTom trilt voor 14km maar dan maak ik het toch maar meteen af tot aan het startpunt.
Afstand 14,11km in 1u35:19, gemiddeld 8,88km/u
Dat is de snelste 14km sinds de aanschaf van mijn TomTom Spark 3 in februari 2018
Ondanks dat mijn benen net moe voelden is dat snel over. En dat met die snelste 14km sinds TomTom-heugenis.
En toch... heb ik het gevoel dat er iets niet helemaal klopte vandaag.
Onderweg zaten er nogal rare verschillen tussen de kilomtertijden die Dorie met haar horloge registreerden en die van mijn TomTom.. Als het verschil op de ene kilometer 6 seconden is dan verwacht je die op de andere kilometer ook. Vooral omdat ik in de bossen achter Dorie aanloop en dus precies hetzelfde parkoers afleg. Echter soms blijkt die tijd opeens nagenoeg hetzelfde.
Helaas begeeft haar horloge accu het op een kilometer of 10 en kunnen we onze eindtijden na afloop dus niet naast elkaar leggen.
Een ander puntje.... Op het afgelegde parkoers volgens de GPS blijkt er een verschil te zijn van zo'n 50m in noordelijke richting (NNW) en wel 50m. minder. Daardoor lopen wij op de terug weg volgens de GPS over het terrein van Van der Heijden en eindigen we uiteindelijk in de tuin van de achterburen van Dorie. Voor nu laat ik het maar zo. Het is niet anders. Er komt wel weer een volgende keer en dan zal Dorie's horloge wel genoeg opgeladen zijn, ga ik van uit.
Omdat ik mijn startnummer vergeten was heb ik die later maar digitaal opgespeld. Die foto heb ik dan op de juiste Facebook-pagina met hashtags ge-upload.
En daar krijg je dan een mooie medaille voor terug, vind ik 😏
Geen opmerkingen:
Een reactie posten