Voor het avondeten laten Dorie en ik Snow nog een keer uit. Dit keer wandelen
we "omlaag" waar we vorige keren ook wandelden en waar we kans hebben dat het
water in het beekje weer hoog zou kunnen staan door de regen van de afgelopen
tijd. Ook nu voelt het bij aanvang wat frisjes aan en daarom hebben we voor
alle zekerheid onze jas (ik) en vest (Dorie) maar aan gedaan.
En "beneden" aangekomen staat het inderdaad vol water. Ook het pad verderop, om
via de andere kant weer omhoog te gaan, staat ook grotendeels onder water. Zit
er niets anders op dan via dezelfde weg terug te gaan.
Intussen blijkt het toch wat warmer te zijn dan dat we dachten en dus gaan de
jas en vest uit. Vooral ook omdat we het nu warmer krijgen met het omhoog klimmen.
Dorie ziet opeens ook een ree voor ons het pad over steken. Voorzichtig ga ik vooruit maar helaas, we
zien hem niet meer.
Terug op de verharde weg gaat het laatste stuk naar het Chalet Riethoven weer
steil omhoog. Vorige keer, toen ik hier nog met mijn zweepslag in mijn kuit
liep, moest ik wel 5 of 6 keer stoppen omdat ik gewoon niet verder omhoog kon.
Nu gaat het, uiteraard, gelukkig een stuk gemakkelijker.
Bijna boven aangekomen worden we van de weg getoeterd. Het zijn Geert en Johan
die net terug zijn van de pizzeria. We eten pizza vanavond en ik heb weer een
calzone besteld. Ben benieuwd wat ik nu zal krijgen.
En ja... ik heb dit keer echt een calzone gekregen. De anderen twijfelden nog steeds wat ze eigenlijk hadden gekregen en concluderen al, dat ze een volgende keer gewoon maar 6 pizza's bestellen want we krijgen toch niet wat we bestellen.... 😮
Geen opmerkingen:
Een reactie posten