Vandaag ga ik op bezoek bij Herman in het Catharina Ziekenhuis.
Afgelopen dinsdag is hij gedotterd en hij mag bezoek ontvangen.
Ik sta wat op tijd al op de parkeerplaats want ik verwacht dat het, voor het
bezoekuur, wel druk zal zijn. Maar dat valt gelukkig mee.
Op de 8e verdieping aangekomen, stap ik kamer 16 binnen en Herman kijkt me wat
verbaasd aan. Hij was net van plan wat te gaan wandelen. Beetje vreemd, omdat
ik vanmorgen nog met Tineke én hem gebeld heb voor de bezoekuren en dat ik
vandaag om 16:00u op bezoek zal komen.
Maar niet erg, ik ga gewoon met hem mee wandelen.
Hij twijfelt nog of hij al die draadje aan zijn lichaam moet loshalen en
begint er al een los te pulken.
"Nee", zeg ik, "laat maar zitten, daar houden ze jou mee in de gaten...". Hij
zet het draadje weer vast en we gaan de kamer uit. Een verpleger komt nog wel
even om een "schakelaar" even uit te zetten. Iets met een sensor en
beveiliging, of zo.
We wandelen de gang op. Op mijn vraag of Herman vaker gaat wandelen, bevestigt
hij, dat hij eergisteren nog naar buiten is geweest met Karin en hij wijst me
aan naar buiten waar hij allemaal geweest is. Dat wil hij nog ook weer gaan
doen. Het komt me nogal vreemd over maar dat wordt al gauw duidelijk als we
bij de verpleegsterpost komen en een verpleger aan hem vraagt wat hij gaat
doen. "Even wandelen", antwoord Herman, maar de verpleger weet al precies wat
Herman wil.
"Je mag overal wandelen", zegt hij, "maar je mag niet met de lift mee, niet
naar boven of naar beneden maar alleen op deze verdieping blijven.
Herman moppert wat en we lopen de gang maar af tot aan het einde. Hij voelt
aan de deur. Die is op slot. Terug, naar een ander gang. Aan beide einden, ook
de deuren op slot. En zo lopen we een aantal keren over de gangen op de
verdieping. Af en toe zoek hij steun aan de reling langs de muur. Hij praat
zachtjes, en klinkt wat verward. We komen langs een trappenhuis en die deur staat wel open... "Nee Herman", zeg ik hem, "je moet écht op de verdieping blijven." En we wandelen weer verder. Een verpleegster op de gang ontdekt zijn
losse draadje en die maakt ze weer vast aan zijn lichaam.
Na een dik half uur zijn we wel uitgewandeld en gaan we weer terug naar zijn
kamer.
Daar valt me op dat op de deur een melding staat dat er een bewegingssensor
hangt voor de aanwezigheid van personen op de kamer en in de kamer zie ik ook
een camera staan. Herman wordt goed in de gaten gehouden. Ook staat op een
whiteboard geschreven dat hij in het Catharinaziekenhuis ligt en de datum van
vandaag. Ook ligt er een A4-tje op tafel met ook weer de tekst dat hij nu in
het Catharinaziekenhuis ligt.
Ik snap het wel want Herman is niet helemaal helder en klink ook verward. Dat
zal ongetwijfeld met zijn medicatie te kamen hebben.
Hij opende de envelop met de beterschapkaart die ik voor hem meegebracht heb, met
wat afdrukken van foto's van Herman. Hij is er wel blij mee maar weer
eigenlijk niet goed wat er mee te doen. Begrijpelijk in deze situatie.
Na een uur neem ik afscheid van Herman. We gaan nog wel even op de foto.
Na mijn bezoek is ook Dorris nog even op bezoek geweest en klaarblijkelijk zijn Germaine en Carla afgelopen woensdag nog geweest.
Nu is het verder afwachten hoe snel Herman verder herstelt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten