De Vrijbuiters - eindelijke lente!

Ik heb vandaag de koffie bij. Ruimschoots op tijd gezet. Dat ik pas een minuut voor aanvang van de training arriveer heeft dan ook echt volledig te maken met die langzaam rijdende vrachtwagen van Baetsen, voor me. En die moet ook nog dezelfde richting op als ik. Maar eenmaal verlost van deze kwelgeest stuif ik letterlijk het zandpad op, de bossen in, een wolk van zand en stof achterlatend.

Voor het eerst dit jaar heb ik me voor de Vrijbuiters geheel in het kort gehuld. naast mijn korte zwarte legging en mijn koppijngele Singelloop T-shirt uit 2008 heb ik ook nog mijn paarse oranjeloop cap op. Een keer wat anders. En mijn oude vertrouwde zwarte nepleren cap zal er toch een keer aan moeten geloven.

Het lijkt gewaagd, zo in het kort, maar dat is beslist niet zo. Amper 10 minuten aan de gang en de truitjes en jasjes van de dames gaan ook al uit en nu kan trainer André niet achterblijven. Nee, het is nu dan eindelijk lente geworden, zo'n 6 weken voor de zomer....

We lopen vandaag weer veel. Het bos is kurkdroog en dat maakt de paden vol met los zand, extra zwaar. Voor Dorie en mij een goede training voor de trail in Gulpen over een week. Natuurlijk zijn er ook de oefeningen maar de dames zijn vandaag in de meerderheid en als die eenmaal aan het kwebbelen zijn is daar moeilijk tussen te komen.

Enfin, we besluiten de training met koffie en traktatie. 

Taart van een ouwe taart, zogezegd, want Germaine trakteert ter gelegenheid van haar 74ste verjaardag.

Maar wat was het vandaag mooi weer.

Volgende week voor Dorie en mij geen Vrijbuiters vanwege de trail in Gulpen.

Baantraining - een beetje piramide

Als je zo vlak voor de training weer uit een dut wakker schiet, dan voelt het, ondanks het zonnetje buiten, wat frisjes aan. De thermometer wijst 18,5ºC aan maar toch maar even buiten "proeven".

Hmmm, wind is wat frisjes.

Weet je wat! Ik ga gewoon in het lang. Zowel tight als shirt met voor alle zekerheid, hetzelfde tenue in mijn tas maar dan in het kort.

Gelukkig ben ik niet de enige geheel in het lang.

Even denk ik dat Wally haar dikke winterjas ook nog aanhoudt, maar toch niet. Ook zij gaat net als ik gewoon nog in het lang...en ook in het zwart.

Eenmaal buiten heb ik nou niet bepaald last van de hitte.

En zelfs na het rondje inlopen hijg ik dan wel als een rund, maar is er nog geen zweetdruppel te bekennen. Tijdens de warming-up oefeningen in een uitgezet kwadrant op het hoogspringgedeelte wordt alleen het hijgen hoger maar nog niet de lichaamstemperatuur. Gelukkig mogen we om half 8 aan het "echte" werk beginnen.

Die bestaat vandaag uit 2x200m, 400, 2x600m, 400m, 2x200m met tussen door elke keer 200m.wandelen. Ook nu doen we weer om en om, hard en harder, 85% en 90% van het tempo op de 6-minutentest. Na de 2 trimlopen van deze week moeten we het wat rustiger aan doen. Ik merk aan mijn benen dat dat wel verstandig is.
We gaan daarom voor resp. 36sec/100m en 34sec/100m.

Dat blijkt geen enkel probleem. Het is eerder moeilijk om niet harder te gaan dan dat we het niet aan zouden kunnen. Slecht éénmaal lopen we écht te langzaam maar dat komt omdat we worden opgehouden door groep 2.

Dorie loopt de laatste 200m niet meer mee en die gebruik ik om toch net iets rapper te gaan. Nee, absoluut niet voluit, maar gewoon wat vlugger. Het is maar 200 meter

Op controle

Er zijn weer 3 maanden verstreken en het is weer tijd voor een check-up.

Marloes, de praktijkondersteuner van mijn huisarts is fulltime gegaan en daarom heb ik vanaf vandaag een nieuwe, part-timer, ook een dame.

De labresultaten uit het onderzoek naar mijn bloed en plasje van vorige week zijn goed.

Het slechte cholesterol staat op 2.51 waar 2.50 het streven is. Scheelt dus bijna niets meer.

Check op suiker is goed en ook geen eiwit in de urine.  

Controle op de nieren, ook goed.

De bloeddruk komt uit op 138 / 74. Ook goed.

Alles goed?

Nou..., nee.... Maar dat wist ik al.

Het gewicht.

Toch maar op de weegschaal gaan staan en... shit heb ik ook nog mijn zware veiligheidsschoenen aan. En dan wijst de weegschaal 86,7kg aan met alle kleren aan en incl. die zware kistjes.

Vorige keer was het nog 85,3kg.

Hoe dat komt?

Tja, die lange winter hè, ik moest wel stevig door eten. Maar oké, ook al dat gesnoep.

Toch maar iets aan doen.

Over 3 maanden weer, maar dan bij de dokter zelf..

Die inhuldiging blijft een lastig gepuzzel...

... maar het is me uiteindelijk toch gelukt.
Op de dag van de inhuldiging van onze koning is de Jan van Haasteren Puzzel af.
En ik moet zeggen, die laatste loodjes waren best zwaar, terwijl je denkt dat dat bij een puzzle juist niet zo is.
Nu nog inlijsten en dan is de volgende aan de beurt.

 

Torenloop Hilvarenbeek - 10km

Eergisteren nog in Lieshout en vandaag in Hilvarenbeek en weer voor de10km.

Ik moet zeggen dat ik van Lieshout geen naweeën heb gehad. Niet stijf of spierpijn. Een goed voorteken, eigenlijk.

Dorie gaat in ieder geval voor de 5km. 2 Keer 10kmin zo'n korte tijd is niet aan haar besteed.

Johan gaat dit keer ook mee, en hij gaat voor de 15.

Omdat Hilvarenbeek vanuit Duizel dichterbij is, chauffeur ik vandaag.

Langs alle binnenweggetjes komen we zo'n 3 kwartier voor de start in Hilvarenbeek aan.

Het is er niet zo druk als ik gedacht had en het blijkt dan ook een wat kleinschalig wedstrijd c.q. trimloop te zijn. Maar daarom ook niet minder gezellig.

Er is ook een kidsrun, maar daar krijgen we, behalve het startschot niets van mee omdat we in een café op een groot scherm de inhuldiging van Willem Alexander aan het volgen zijn. Live. En nota bene op een Duitse zender.

Na een sanitaire stop is het tijd voor een korte warming-up en en op naar de start.

Vreemd genoeg is hier helemaal geen startstreep of startdoek.

Iedereen staat zo'n beetje op de hoek van de straat te wachten op het startschot.

Wij kiezen zoals gewoonlijk onze plaatsten achterin.

Na het startschot gaan we niet zo rustig weg als anders, omdat Dorie slechts voor de 5km gaat. Maar ik zal bij haar blijven zolang als het lukt. En dat lukt aardig. De kilometers gaan in rap tempo. Kilometerpaaltje 2 staat wat te vroeg, waardoor de tijden op kilometer 2 en 3 niet juist zijn.

Op een paar honderd meter voor de finish krijg ik nog wel mijn broodnodige druivensuiker van Dorie (2 om precies te zijn omdat de eerste op de grond valt) en gaat zij voor de eindspurt.

Ik er achter aan, maar het laatste stuk naar de finish is lastig en erg smal. Hierdoor wordt ze wat afgeremd en kan ik nog in haar voetsporen blijven.

Zij gaat rechtsaf onder de finishpoort en  ik linksaf voor de 2e ronde, eindtijd 28:02

Tja, en dan is het voor mij proberen om dit tempo vast te houden.

Na kilometer 6 komt er al de klad in. Ik voel al de vermoeidheid, waarschijnlijk nog van eergisteren. Ik neem even wat gas terug en laat me weer passeren door een stel die ik net ingehaald had en laat ze gaan. Even later kan ik het tempo weer oppakken, maar niet echt meer aanzetten en dus blijf er mooi achter aan hangen tot aan de finish toe.Zo gaat de 2e ronde in 28:43. Beduidend langzamer dan de 1e ronde, maar met een eindtijd van 56:45 heb ik mijn tijd op de 10km weer scherper gezet, sinds mijn terug keer in de loopwereld.

Uiteraard ben ik wel goed moe aan de finish maar daar toch redelijk snel van hersteld.

De herinnering, een bidon, komt straks goed van pas bij de fitness...

En dan ook nog de foto's van Johan en van Pieter van der Nat:

Ik ben weer erg benieuwd na energieverbruik en vooral.... mijn gewicht

Elektriciteit: Stand = 140.583, verbruik = 67kWh (-8)
Eigenlijk net wat ik verwachtte, na de "piek" van vorige week.

Gas: Stand = 24.881, Verbruik = 10m³ (-2)
Dit zal tot en met september zo ongeveer het wekelijks verbruik moeten worden, denk ik.
Dus alleen afhankelijk van gebruik van warm water

Gewicht = (55,4kg. oef! Was dat maar waar...) 85,4kg (+1)
Dit gaat helemaal de verkeerde kant op...

Oranjeloop Lieshout - 10km.

Één van de lopen uit ons standaardpakket is ook wel deze Oranjeloop in Lieshout. Vroeger nog op Koninginnedag zelf maar sinds een paar jaar op de voorafgaande zondag. "Omdat de belangstelling op Koninginnedag terugliep door het alcoholgebruik overdag...", weet iemand in de kleedkamer me te vertellen. Maar dat het nu drukker is kunnen we niet zeggen. Al bij aankomst, bijna een uur voor de start is het nog erg rustig. In tegenstelling tot andere jaren kunnen we nu gewoon een parkeerplaats uitkiezen. Maar ook in de sporthal en dus ook in de kleedkamers is het erg rustig. 

Bij het afhalen van onze startnummers horen we dat er slecht 37 voorinschrijvingen voor de halve marathon zijn. Op de startlocatie is het niet veel anders. Er zijn wel aardig wat deelnemers, ca. 400 heb ik gehoord (?), maar we zijn het hier veel drukker gewend.

Ook Nicole is van de partij. Ze gaat voor de halve marathon, maar dat is nog niet alles, ze probeert het in 1u35 te doen. Nou, nou, die heeft de smaak weer te pakken. Mooi zo!

Nu starten de halve marathonners gelijktijdig met de andere afstanden (5, 10 en 15km) maar dan in tegengestelde richting. Na een extra lus vervolgen ze het standaard parkoers van het rondje van 5km.

Ondanks dat het weerbericht vanmorgen een gevoelstemperatuur van 12ºC aangeeft op het starttijdstip voelt dat helemaal niet zo. Voor mij reden om de korte legging toch maar te verwisselen voor een lange en ook nog een extra shirt met lange mouwen onder mijn GVAC-shirt aan te doen. En dan nog vind ik het fris in het startgebied.

Samen met Dorie en Nicole lopen we wat in en daarna nog wat warming-up oefeningen.

Terwijl Nicole in volle galop de ene kant op stuift, starten wij heel rustig de andere kant op. Ik hou het tempo van Dorie aan. Zoals altijd heb ik het in het begin altijd moeilijk met mijn ademhaling, maar het gaat gelukkig nog goed. We vinden een koppeltje voor ons wat een lekker tempo loopt en blijven achter hen hangen. Jammer genoeg lopen ze niet echt constant. Dan weer lopen ze uit en even later lopen we bijna op hun hakken. Maar we halen beslist niet in.

De kilometerpaaltjes lijken niet erg nauwkeurig neer gezet. De eerste kilometer passeren we na 6:22. Dat is wel heel erg langzaam, maar Dorie's GPS-machine geeft 1,1km. aan. We mogen dan ook gerust aannemen dat dat paaltje echt verkeerd staat. De volgende paaltjes geven kortere tijden aan, maar het kan ons toch niet ontgaan dat het niet helemaal klopt met de onderlinge afstanden. Waarschijnlijk met een fiets of auto met de kilometerteller uitgezet i.p.v. een meetwiel.

Eenmaal buiten Lieshout draaien we de hoek om en nu met de wind in de rug voelt het opeens 10 graden warmer aan in dat ferme zonnetje. Na 2,5 km. worden we al door de eerste dame van de halve marathon ingehaald. Dat blijkt Nicole te zijn, die nu dus al ruim een kilometer voorsprong op ons heeft. Na 3 km. gaan onze hazen er vandoor. We blijven ons eigen tempo aanhouden want zij zullen waarschijnlijk voor de 5km. gaan. Onze doorkomst in 29:04 is uiterst bevredigend. Dorie heeft intussen alt te kennen gegeven de 10km vol te maken, maar in de 7e kilometer zakt het tempo toch in. Het kaarsje dreigt langzaam uit te gaan en "als ik harder kan moet ik dat vooral doen...". Langzaam loop ik bij haar weg. Natuurlijk wil ik vooral niet meteen te hard gaan. Kilometer 8 is daarom maar een fractie sneller als die zelfde kilometer in de 1e ronde. Met kilometer 9 gaat er al een schepje bovenop en in de laatste kilometer ga ik helemaal los. Lekker voluit loop ik in stevig tempo door tot een netto eindtijd van 57:31 aan de finish, ruim een minuut sneller op dezelfde kilometer in de 1e ronde. En na de finish zit ik er niet doorheen, zoals in Reusel.

Ik zie Dorie eindigen in 58:43 (op mijn klokje) en dat is slechts 1:12 langzamer. Dat wil toch zeggen dat ze niet echt is in gezakt maar na mijn vertrek toch stevig is doorgegaan.

Nicole is eerste dame geworden in 1u33 en nog wat. Met een gevulde Jumbo tas als prijs kan ze terug naar Waalre. Ook krijgt ze, net als wij, als herinnering een paarse "Fontys" cap mee, die ze, net als Dorie, prompt aan mij geeft.

Op de website van Runners Club Lieshout staan de uitslagen die blijkbaar ook nog eens met 7 à 8 seconden moesten worden gecorrigeerd. Mijn brutotijd komt daarmee op 57:49 en die van Dorie op 59:01. En netto? Precies dezelfde tijd. De chip dient alleen voor uitlezen van de finishtijd. Ik ben dus blijk dat ik zelf ook geklokt heb. Overigens zijn alle genoemde tijden, tijden die ik zelf  geklokt heb en die willen ook weleens een seconde afwijken van het klokje van Dorie. Een kwestie van eerder of later aanzetten, lijkt me.
Rest mij nog de vraag, waarom er hier met een chip gelopen wordt... ?

Over 2 dagen is de volgende loop: De Torenloop in Hilvarenbeek.

Weer bij de Vrijbuiters

Beter laat dan nooit arriveer ik weer eens in het bos "De Sprankel" voor de Vrijbuitertraining.

Het zonnetje schijnt volop, maar daar is met de temperatuur niet echt veel van te merken. De koude noord-oostenwind koelt nog behoorlijk af en daarom maken we nog steeds dankbaar gebruik van jasjes en lange broeken, en Jan zelfs nog van handschoenen, ook al hebben die dan geen vingers meer.

Die ene spaarzame natte dag van gisteren heeft grote delen van het bos toch al omgetoverd in een modderpoel. Bijna ben ik een keer plat gegaan. Natuurlijk doe ik het wat rustig aan. Mijn bovenbenen voel ik nog van de donderdagavond training en de Hypotheker Beekloop van afgelopen woensdag en dan moet ik morgenvroeg ook weer aan de bak voor de 10km in Lieshout.

Germaine is vandaag jarig en daarom is ze er vandaag niet bij. Voor de verandering heb ik daarom maar eens een pakje cakejes meegenomen voor bij de koffie en thee.

Half 1is weer tijd om naar huis te gaan. Daar wacht nog een lijst met klusjes, nu vrouwlief aan het werk is.

GVAC Baantraining - Ontmoetingsloop

Als ik vandaag mijn werkplek verruil voor het thuisfront blijkt vrouwlief niet thuis te zijn. Die is vandaag naar een wandeltocht langs kunstwerken van de kinderen van de basisschool van Luuk, Lizzie en Holly.

Dus magnetroniseer ik een bordje spaghetti in voorbereiding op de baantraining. Even horizontaal uitbuiken wordt me echter fataal. Het is dat ik van mijn eigen gesnurk wakker wordt want anders zou ik de hele training van vanavond missen. Nu ben ik "slechts"een minuut of 5 te laat.

Groep 1 is nog niet eens begonnen met inlopen.
Ik heb dus nog helemaal niets gemist.

Het is wel ontzettend rustig. De hele baan is leeg. Ik zie nog wel groep 4 en 5 aan de gang (of is het nou groep 3 en 4?), maar van groep 2 geen spoor te bekennen.

Natuurlijk is dat ene rondje inlopen voor mij al behoorlijk hijgend. Daar is niets aan veranderd.

De warming-up en loopscholing gebeurt weer op het hoogspringgedeelte. Marjollijn heeft nu een zig-zag-kwadrant uitgezet waarop we al slingerend onze oefeningen doen. Vermoeiend en warm en we zijn blij als we aan de kern mogen beginnen.

Dat is vandaag een ontmoetingsloop.

Van een koppeltje loopt de een hard de ene kant op en de ander wandelt de andere kant op. Op punt van ontmoeting gaat de een over in wandelen en de ander in hardlopen. En dit 15 minuten lang. Even 5 minuten pauze en dan weer het zelfde alleen in de andere richting.

Dorie en ik moeten het wat rustig aan doen omdat we gisteren de Beekloop hebben gedaan. We doen het ook rustig aan. Met het hardlopen loop ik beslist niet harder dan sommige anderen. Alleen wandel ik met een veel steviger tempo, zodat ik toch een steeds grotere voorsprong krijg.

Bij de 2e ronde, in omgekeerde richting gooi ik er wel een tandje bij. Ik ben inmiddels ook al behoorlijk ingelopen. Met het ingaan van de 15e minuut ga ik nog even voluit, maar de tijd is toch te kort om er nog een laatste ontmoeting uit te persen.

Toch wel heerlijk zo'n training.

Ik moet de algemene ledenvergadering aan me voorbij laten gaan. Ik heb nl. geen droog T-shirt bij me. Vergeten in te pakken? Dan maar naar huis. En het is nog hartstikke licht...

De Hypotheker Beekloop, met "de broer van..."

De inschrijving stamt nog uit de wintertijd. Toen had ik nog de goede hoop op een voorspoedige training. Om de motivatie wat kracht bij te zetten had ik me daarom alvast maar, zeer voortvarend,  voor de 16km ingeschreven.

Maar wat was deze winter een deceptie. Deze winter? Zeg maar gerust deze winterS. Ik kan niet herinneren zoveel winters in één seizoen te hebben meegemaakt. En dat tot diep in de lente. Dat heeft wel zijn uitwerking gehad op mijn trainingsschema. Kortom, van training voor die 16km is nagenoeg niets terecht gekomen.

Niet veel anders is het voor broer Thony die zelfs helemaal niet getraind heeft. En dan is die 4km aardig vergelijkbaar met de marathon. En toch komt hij opdraven. Het zal in ieder geval een rustig rondje worden. Ikzelf heb al besloten om niet verder te gaan dan 8km., dus 2 rondjes waarvan ik de eerste met Thony mee loop.

Kwart voor 6 pikken Johan en Dorie ons op en het is iets na zessen dat we al op het Grote Beek Terrein lopen. We zijn dan wel al een uur van tevoren aanwezig, we zijn beslist niet de eersten. Het is al aardig druk.

Eenmaal in onze gestroomlijnde runners outfit gestoken, kunnen we voorzichtig aan wat aan de warming-up doen. Intussen zijn Anja en Leo ook gearriveerd. Anja en Dorie gaan ook voor 8 en Leo gaat voor de 4.

Time flies, en voor dat we het in de gaten hebben staan we al helemaal achteraan opgesteld, klaar voor de start. Het duurt dan wel 51 seconden eer we over de startstreep zijn, maar dan pas druk ik mijn stopwatch in. Dorie en Anja zijn al in geen velden of wegen te bekennen. Die zullen wel wat verder vooraan gestart zijn.

Wij gaan in ieder geval heel rustig van start. Héééél rustig. Toch lopen we nog niet helemaal achteraan. Bij het eerste kilometerpunt geeft mijn klokje 7:19 aan. Zo langzaam hebben we nog nooit gelopen. De tweede kilometer gaat zelfs nog langzamer. Doordat we even gezelschap krijgen van Haroldinio lijkt het tempo iets omhoog te gaan, ook gezien de tussentijd op de 3e kilometer, maar ik heb ook het idee dat die kilometerpunten niet echt erg nauwkeurig staan.

In ieder geval is de eindtijd van Thony, en dus mijn 1e ronde tijd van 28:58 ook meteen een nieuw record, zij het dan in negatieve zin.

En nu kan ik "tempo "maken. Dorie en Anja bijhalen is een illusie. Dan zou ik nu 12km/u moeten lopen en daar hoef ik niet eens aan te denken.

Ik word constant ingehaald door de, 10 minuten later gestarte, 8 en 12-km-lopers. Die stuiven me echt voorbij. Gezien mijn tussentijd op het 5km-punt loop ik amper 10km/u. Iedereen die mij voorbij gaat schat ik op minimaal 12km/u. Maar het aantal inhalers wordt naarmate de afstand vordert wel steeds minder, en uiteindelijk begin ik zelfs weer mensen in te halen. Ook sommigen die mij eerst ingehaald hadden.

Bij de finish stop ik, ondanks mijn 16km-nummer. Deze 8 is voor mij nu genoeg.

De "goody-bag" bevat naast de nodige foldermateriaal, dit keer ook een fietsachterlichtje en een "buisje of zoiets", zoals Thony het omschrijft. Pas als ik hem uitleg dat het voor zijn smartphone is, wordt het hem pas duidelijk.
(Update: later zal uit een email van Joop Broeders nog een uitleg komen omdat, blijkbaar, er nog een heleboel andere onwetenden zijn, of misschien geen eigenaars van een smartphone. Wie zal het zeggen...)

Eenmaal weer thuis trakteer ik mezelf op een Texels Stormbock van 10%, terwijl Thony nog aan het bijkomen is van zijn marathon.

Koningslied origineel? Kom nou...

Het was wel lachen geblazen met de bekendmaking van het koningslied.
Een feestelijk stukje muziek waar alleen nog maar de uitvaartcentra blij mee zijn.
En dan te bedenken dat het origineel wél vrolijk klinkt.
Origineel...?
Hoezo origineel?
Kijkt, luistert en huivert...

Het origineel: Sarek - Alla Änglar Log

De cover: Gijs van Iersel - Jouw Lach (officiële videoclip)

Koningslied official John Ewbank DWDD

 

En wat te denken hiervan:

10,000 Reasons (Bless the Lord) - Matt Redman

Overigens had ik dit nummer zelf ook al gecomponeerd maar ben ik het vergeten om uit te brengen en op YouTube te zetten. Natuurlijk....

Koninklijk putdeksel

Vandaag gezien in Eindhoven:
een koninklijke putdeksel ter ere van de abdicatie en inhuldiging in 2013.

Lente en energie verbruik

Het verbruik van de afgelopen week:

Elektriciteit: Stand = 140.516, Verbruik = 75 kWh (+12)
Hoger gebrik dan de afgelopen 2 weken maar normaal vergeleken met de weken daar voor.
Oorzaak De PC heeft weer meer aangestaan en het hoge  aantal was- en vaatwasprogramma's

Gas: Stand = 24.871, Verbruik = 12 m³ (-18)
Ondanks de koude nachten en toch niet altijd warme avonden waarbij de verwarming toch nog wel eens vanzelf aan sprong is het verbruik verbazingwekkend laag. Houwen zo!

Gewicht: 84,4 kg (+0,7)
Dat gaat helemaal de verkeerde kant op. En dat ondanks dat ik weer meer in beweging ben....

35 jaar getrouwd - deel 2

We geven niet echt een feestje maar wie op bezoek komt kan rekenen op een lekkere traktatie in de vorm van een echte banketbakkers ovenverse slagroomtaart.
Op Dennis na is iedereen vandaag op bezoek geweest.
De kleinkinderen verwennen ons met tekeningen, een schilderijtje en wat knutselarij.

De gelijkenis is treffend, toch...?
 
van Jason
van Ryan 

En dan als avondeten halen we een berg afhaalchinees. Altijd weer goed voor 2 dagen.

35 jaar getrouwd

 

Alweer!
Alweer?
Ja, vorig jaar ook al.
Op 1 juli 2012 om precies te zijn.
Dat was onze wettelijke trouwdag en eigenlijk de officiële trouwdag.
Maar wij houden toch (ook) onze kerkelijke trouwdag aan. We zijn per slot van rekening toch niet voor niets voor de kerk getrouwd.

De Vrijbuiters en de groene blaadjes

Ik ben weer eens present. Ik weet niet meer hoe lang het geleden is maar nu waren er geldige redenen voor, zoals het uitstapje naar Texel en de JP Balki Run in Heeze.

Maar ondanks de mooie dagen van de laatste tijd en ondanks dat het zonnetje zo vroeg al zo vrolijk schijnt, geeft de thermometer op mijn smartphone aan, dat het om 9 uur 's morgens pas 1ºC is. Dat wordt echt geen korte broek en ook geen T-shirt vandaag. Nee, naast de lange legging gaan ook de lange mouwen aan en zelfs het windjack. Dat blijkt beslist niet de verkeerde beslissing te zijn.

Als ik onze ontmoetingsplaats in het bos oprij staan de Vrijbuiters al als een stel hangouderen op een hangplek klaar voor de start van de training.

Van de "hardlopers" zijn er slechts 6. We missen Germaine, maar die blijkt ziek te zijn. Anders zouden we precies met 7 dwergen zijn.

De training is niet zo intensief, vandaag. Ook Dorie en ik doen het wat rustig aan vanwege vermeende blessures. Alleen Riet loopt nog vlot en frivool vooruit en weer terug om ons op te halen. Ze krijgt daarom niet voor niets de stempel van"groen blaadje". Met haar antwoord "groen blaadje" richting Dorie, maar eigenlijk wijzend naar Jo, wordt ook Jo onbedoeld een groen blaadje. 

En zo hebben we bij de koffie met gebak, (Annie en Riet zijn jarig) van nu af 2 groene blaadjes.

Het was prachtig zonnig weer, maar natuurlijk moest de wind de gevoelstemperatuur weer danig omlaag brengen. Desalniettemin weer erg leuk en gezellig vandaag.

Astaan van lichaamssappen

Het is bijna weer zo ver.
Op 2 mei moet ik op controle. Controle op bloeddruk, cholesterol, gewicht, en wat nog meer...

En dat betekent ook dat ik van tevoren voor onderzoek zowel bloed als urine moet afstaan. Voor het eerst krijg ik een oproep waarin staat dat ik dan nuchter moet zijn en wat "nuchter" dan ook betekent. Welnu, vanaf 11 uur 's avonds niets meer nuttigen behalve water. Zelfs de lading pillen 's morgens pas innemen nadat ik bloed heb laten afnemen.

Dat eten is niet zo'n probleem en dat drinken ook niet. Ik ben de laatste tijd toch sowieso al aan de bronwater met bubbeltjes. Nee, het zit hem meer in het snoepen, de chocola, de chips, de drop....

Maar goed, ik ben de nacht gelukkig niet slapeloos doorgekomen en kan met een geruste harstslag naar "De Bolzen".

Ondanks dat ik een kwartier van tevoren al in de wachtkamer zit zijn er altijd nog mensen die nog vroeger zijn. In dit geval slechts 2. Maar dat maakt een dame van over de 90 (zo ziet ze er tenminste uit). Als de nummers 100 en 101 worden opgeroepen, rept zij zich, nog zonder rollator, naar de prikkamer. Ik denk er zo het mijne van, maar als ik, nummer 102, wordt opgeroepen blijkt dat oude vrouwtje toch nog buiten te zitten. Pas als de deur open gaat wil ze nog "voordringen", maar "neen", weet de bloedprikzuster te vertellen, "nummer 102 is nu aan de beurt..."

Mijn warme potje urine blijkt na het afgeven aan de buitenkant een beetje nat te zijn. Ik weet niet waarvan want ik heb toch echt goed gemikt. En er zijn maar 2 buisjes bloed nodig. Over een dag of 10 weet ik weer hoe ik er voor sta.

Hiermee is het begin van de vrijdag gemaakt.

Voor de vrijdag hebben vrouwlief en ik zo'n beetje een vast programma.

'S morgens even naar de kringloopwinkels.
Vandaag alleen "Het Goed" in Eindhoven.

Het blijft verbazingwekkend wat er daar allemaal nog aan de man gebracht wordt. Een goed lopend zaakje. Misschien is dat ook wel de reden dat alles steeds duurder wordt.

Nog steeds staat er een grafsteen te koop. Iemand die slechts de 40 jaren gehaald heeft, gezien de jaartallen 1948 - 1988. Uit respect is de naam wel met plakband afgeplakt, maar of er nu wel respect is om die grafsteen daar te koop te zetten, ik weet het niet.... Dus als er iemand € 125,00 voor over heeft...

Boodschappen, is de volgend stap en lunchen. Dat wordt McDonalds take-away. Dat is weer lang geleden. En daarna...?

Ik ga gewoon toegeven aan mijn eeuwigdurende slaperigheid en ga languit op mijn bioscoopstoel, een filmpje aan en 10min. later ben ik vertrokken, tot 6 uur 's avonds.

Eigenlijk wel jammer omdat het zo'n mooi weer is, maar dat zal mij verder worst wezen.

Voor mij is het weekend.

GVAC baantraining

Ja hoor! ik ben op de baantraining geweest.
Het zag er naar uit dat ik vanmiddag naar de witte boorden en bonussen bijeenkomst zou gaan,maar daar had ik echt geen zin in. Ik heb belangrijkere dingen te doen. En natuurlijk heb ik donderdags altijd sowieso mijn training. Die zou ik dan moeten laten schieten.

En dus treed ik vanavond weer aan bij groep 1. Even denk ik nog dat Wally is overgestapt naar groep 1 maar nee, toch niet.

We lopen vandaag maar 1 rondje in en dan doen we de warming-up op een parkoers op het hoogspring gedeelte van de atletiekbaan. Ik ben wel blij dat ik nog mijn lange legging en longsleeve aan heb plus daarover heen nog mijn windjack want ja, ja, die wind! het waait behoorlijk!

De kern van vandaag is een minutenloop.

De bedoeling is dat we 2min-3min-2min-3min-4min-3min-2min-3min-2min lopen waarbij we niet op de klok kijken maar uitgaan van het fluitsignaal van Marjolijn. Tussen de runs in is het 1 minuut wandelen. Daarbij lopen we om-en-om hard en harder. m.a.w. alle 3min-runs gaan harder dan de 2 en 4min runs.

De GPS van Dorie kan maar geen contact maken met het heelal, zelfs als we al gestart zijn. Ik heb mijn horloge wel ingedrukt maar ik vraag me eigenlijk af waarom. Marjolijn fluit wanneer we moeten lopen en wanneer we mogen wandelen en mijn horloge heeft geen GPS.

Hoe dan ook, we moeten toch op gevoel lopen en dat doen we dan ook. Het is tegen de harde wind in dan ook moeilijk te bepalen hoe ons tempo is.
De 3 minuten runs gaan lekker wat steviger. 3 Minuten is goed voor ruim 1¼ baanronde. Gelukkig is de 4 minuten run er eentje waarop je slechts "hard" hoeft.

 


Wat vervelend is, is dat mijn linkerknie vanaf het begin, de warming-up, al pijnlijk is. En de pijn wordt maar niet minder. Zelfs bij de cooling down kan ik de "ooievaarstand", het rekken van de quadriceps in mijn linker been niet uitvoeren omdat er dan te veel spanning op mijn linkerknie komt te staan. Vreemd omdat ik dat helemaal niet heb zien aan komen en pas bij de eerste hardloopstappen op de baan, ik het in mijn knie voelde.

Misschien ligt het wel aan mijn véél te oude schoenen, Ja, ik moet echt op zeer korte termijn over op echte hardloopschoenen. Dat is één ding wat zeker is.

De 3e donderdag van april: Secretaressedag

In de bios: Daglicht

Vrouwlief heeft vanavond avonddienst en ik maak van de gelegenheid gebruik om samen met Kathy naar de bios te gaan. Op ons programma staat vandaag "Daglicht"

Daglicht is een Nederlandse en ook Nederlandstalige film met in de hoofdrol Angela Schijf. Nu wist ik niet eens wie Angela Schijf was, maar dan blijkt weer dat ik die wel degelijk ken maar zoals gebruikelijk weet ik de gezichten niet aan de namen te koppelen. Tot vandaag dus. En nu niet meer vergeten.

Ik ga meestal op woensdag niet naar een avondfilm in mijn uppie omdat het dan "stierenavond" is, zoals wij dat vroeger noemden. Maar vandaag is het echt rustig. Kan niet anders dan dat de zwoele temperatuur daar mee te maken heeft.

In zaal 1 zitten we, zoals bijna altijd, achteraan in het midden. Het is ook in deze zaal helemaal niet druk, behalve op de achterste rij. Iedereen wil blijkbaar achteraan zitten.
En dan blijkt ook nog eens dat ik op die achterste rij de enige man ben. Zelfs in de rest van de zaal ontwaar ik slechts één andere persoon van het mannelijke geslacht. Dit is toch geen vrouwenfilm....???

De film.

Voor aanvang van de film had ik geen idee waar het eigenlijk over zou gaan. Geen voorfilms gezien, niks. Dan heb je meteen een open kijk op de film, vind ik.

Het verhaal gaat over Iris en haar zoontje. Die blijkt autistisch te zijn maar dat is blijkbaar nog niet officieel gediagnosticeerd. De drukke baan van Iris als advocate noopt haar om haar zoon geregeld bij haar moeder als oppas onder te brengen. Op een dag komt ze bij stom toeval erachter dat ze waarschijnlijk een broer heeft. Als blijkt dat ze ontwijkende antwoorden van haar moeder krijgt is dat voor haar de aanleiding om op zoek te gaan. Die zoektocht loopt niet bepaald op rolletjes. Ze loopt voortdurend tegen blokkades aan. Steeds meer wordt het duidelijk dat er een heleboel geheimen in elkaar verweven zijn.

Het verhaal start wat langzaam op maar zodra het loopt is het wel duidelijk een thriller.

Het is zeker een mooie film met goede rollen van Angela Schijf en Monique van de Ven.

Persoonlijk vind ik het jammer dat, volgens mij, enkele elementen uit andere films "geleend" zijn. Daardoor wist ik al vrij snel de ontknoping. Wel leuk als blijkt dat je aan het eind van de film gelijk hebt.

En het is géén vrouwenfilm...

Daglicht officiële trailer