De Locht is afgesloten t/m eind maart. Dat betekent dat de plek van De
Vrijbuiters niet meer vanuit de Kempenbaan vanaf Veldhoven/Eindhoven te
bereiken is. Dus wel nog vanaf de kant van Steensel. Voor mij zou dat dan via
Knegsel kunnen zijn en voor degenen die uit Eindhoven komen dan vanaf het
Stuivertje en dan door Steensel heen. Allemaal omwegen dus. Reden genoeg voor
Dorie en mij om de plannen te verzetten en de alternatieve
Vrijbuiter-trainingen maar op te schorten en er een zaterdagtraining bij Dorie
in Duizel van te maken. Of beter gezegd, weer te beginnen,net als vorig jaar.
Dat doen we dan ook nog eens gewoon om 9:00u.
En dan hoor ik ook nog, maar dat heb ik nog nergens bevestigd gezien, dat ook
de Turfweg voorlopig afgesloten zou zijn. Dit, vanwege een hoog aantal Corona
gevallen in de Buitenjan. Dan zou de Vrijbuiter-plek vrijwel onbereikbaar
zijn.
Enfin, laat ik nou vannacht een keer wakker geworden zijn en maar liefst 2 uur
niet de slaap kunnen hervatten. Dat is niets voor mij. Wellicht heeft het wat
te maken met de momenten van overdag, mijn pensioen-afscheidsfeestje, wat voor
mij een hele verrassing was. Dat heb ik toch wel moeten verwerken. En dan kan
ik 's morgens eigenlijk maar moeilijk wakker worden. En dan nog toilet maken
en dan is het al 9:00 als ik nog moet vertrekken.
Gelukkig weet ik nog dat Dorie vorige week nog aangaf, dat ik dan ook niet
per se om precies 9 uur bij haar hoef te zijn. Maar hoe dan ook, ik app haar
voor alle zekerheid op het moment dat ik vertrek, dat ik er aan kom....
Eenmaal in Duizel aangekomen is het alleen nog de jas verwisselen voor de
hardloop windjack en de handschoenen aan en dan kunnen we vertrekken. Om 3
minuten voor half 10 gaat de TomTom aan. De selfie stick gaat ook weer mee.
Het was dan, achteraf, ook wel slim geweest als ik ook mijn smartphone had
meegenomen... 😂. Nu is de selfie-stick alleen maar ballast.
We beginnen de 1e kilometer weer rustig aan, net zoals "vroeger". Mijn
ademhaling moet nl.de 1e kilometer altijd even op gang komen. Maar nu is die
7:20 wel heel erg langzaam, daar dat het "vroeger" net onder de 7min was.
We gaan in ieder geval nu het eerste bos in. Niet rechtdoor, zoals Dorie nu
van plan was, omdat de paden die we anders volgen nu erg onbegaanbaar zijn,
maar toch meteen weer rechtsaf. En de paden zijn inderdaad slecht begaanbaar.
Eerst gaat het nog even maar eenmaal op de volgende kruising linksaf is het
een en al modderzooi met daar ook nog eens diepe bandensporen van zwaar
materieel. Jaja, ook hier zijn ze in het bos aan het werk geweest. We gaan nu
wel zo snel mogelijk rechtsaf tot aan de rand van het bos en volgen dan
linksaf het pad wat hier langs het bos loopt. Weliswaar nog onverhard maar nu
wat beter begaanbaar dan in het bos zelf.
De oude vertrouwde route gaat weer door het industrieterrein waar de
afgebrande loods nu vervangen is door een spiksplinternieuwe. Nog niet
helemaal klaar maar wel zo goed als.
Eenmaal bij De Pan aangekomen hebben we onderweg op de 3e kilometer het tempo weer
rechtgezet in een tijd van 6:38 en nu volgen we het brede bospad en niet het
mountainbike-pad. Pas verderop gaan we over op de singletracks. Ook hier is
het lastig lopen en weer goed uitkijken door de takken en uitstekende wortels.
Het is weer even wennen hier. Ook door de nattigheid, de natte ondergrond en
plassen water. Die 4e en 5e kilometer gaan dan ook weer richting en zelfs over
de 7min. Als we daarna ook weer het beruchte takken-wortelpad nemen, duikt het
tempo nog verder omlaag en hebben we over kilometer 6 maar liefst 7:12 gedaan. En dat
ondanks het laatste stuk wat weer over een goed begaanbaar bospad ging.
Maar we zijn weer terug op de verharde weg. Het viaduct op en af, richting
huis. We ruiken de stal want de kilometers 7 en 8 gaan al in respectievelijk
6:38 en 6:37. Wel bij vermeld dat we niet door het 1e bos gegaan zijn maar op
het beter begaanbare bospad langs dit bos, tot aan de Dalemsedijk en dan pas
rechtsaf tot aan de Berkvenseweg die langs De Donksbergen loopt. Op de
terugweg hebben we dus iets minder bos en iets meer verharde weg gehad.
De laatste anderhalve kilometer gaat o.a. langs De Donksbergen en Dorie
mindert al een beetje tempo. We steken de Hapertseweg gemakkelijk over omdat
een automobilist ons van veraf al aan zag komen en bij de oversteek voor ons
zelfs stopte. Dat maak je toch zelden mee.👍
Eenmaal in de Oude Kerkstraat loopt Dorie al uit maar ik loop even door tot
aan hun garage voordat ik de TomTom Spark 3 uitzet. Daarna ga ik nog wel even terug
de Oude Kerstraat in om een stukje heen en weer uit te lopen, 340m blijkt dat
dan te zijn.
Ik voelde de laatste 3km wel de vermoeidheid op zetten. Ik ben die afstanden
niet meer zo gewend en ook de lastige singeltracks door het bos kosten mij nu
nog gewoon veel energie. Desalniettemin ben ik wel tevreden, want het tempo op
de verharde weg was toch al 9km/u.
Dat komt tegen de zomer wel weer helemaal goed, zowel qua afstand alsook qua
snelheid.
En ja, geen foto onderweg, als je geen camera of smartphone mee neemt! En
daarom maakt Dorie er nog één van mij als ik inmiddels aan de thee en koek aan
tafel zit. Heb ik tenminste nog iets... 😂
Geen opmerkingen:
Een reactie posten