Sinds lange tijd weer samen met Dorie aan de start van een training.
Normaal gesproken is de zaterdag de dag van de Vrijbuitertraining, maar ook
deze zijn vanwege de Corona-lockdown afgelast.
We hebben daarom voor vandaag om 9:00u afgesproken. Lekker vroeg en dan heb je
ook nog wat meer aan de dag.
Ik heb de weg naar de Vrijbuiters al lang niet meer gereden omdat ik ook al
lang niet meer geweest ben. En ook dat heeft met Corona te maken. Gewoon de
contacten tot een minimum beperken.
Dan blijkt ook wel hoe erg de weg veranderd is. Vanwege de verbreding van de Kempenbaan, die in
aanbouw is, zijn hele stukken nu nog maar 30km/u. Pas voorbij het viaduct
over de A67 mag het weer 50, waar het voorheen nog 80km/u was. Maar dan is de
weg aan de zijkanten wel helemaal afgezet met rood/witte schildjes. Achter die
schildjes zullen de werkzaamheden i.v.m. de verbreding wel plaats gaan vinden.
Dat betekent ook dat ik niet zomaar van de weg linksaf het bospad van het
Vrijbuiterbos in kan. En normaal gesproken doe ik dat in tegengestelde
richting op de "linksaf" strook voor verkeer naar het golfterrein. Bij aanstormende tegenliggers kies ik er dan voor om eerst op de parkeerstrook, rechts van de
weg, te wachten tot de kust veilig is en dan met een bocht om de vluchtheuvel
dat bospad in te rijden. Echter, nu is ook die parkeerstrook afgesloten. Met
een tegenligger in aantocht hou ik daarom maar even in en maak dan meteen een
ferme draai naar links en dan moet ik wel meteen het fietspad meenemen want
zo'n kleine draaicirkel heeft de Scenic nou ook weer niet. Heb ik ook nog
geluk dat er geen verkeer achter mij zat.
Dat kan in de toekomst best wel eens een lastige situatie worden om hier in te
draaien. Dat moet ik dan nog maar eens goed gaan uitzoeken hoe ik dat ga doen.
En door al dat gedoe ben ik ook net pas over 9:00u op ons parkeerstekkie.
Dorie is er al en die zegt dat ik net een minuutje te laat ben! Niet zo zeer
vanwege de tijd, maar omdat er net 2 reeën stonden die nu inmiddels al weer
gevlucht zijn.
We gaan meteen van start over de route die we als Vrijbuiters vrijwel altijd
doen. We doen geen 1e stop maar dribbelen nog gewoon verder.
Het bos ziet er niet uit! Overal zijn bomen gekapt, liggen er nog stukken boom
tussen de andere bomen en zijn de paden danig omgewoeld door zwaar materieel
en vervolgens door de regen van de afgelopen tijd veranderd in modder en blub
zooi.
Bij de 2e stop doen we wat oefeningen. Kan ik weer op adem komen want dat is
weer even nodig. Daarna gaan we verder en lopen eerst nog een stukje
over het brede pad maar gaan dan van het pad af het bos in.
Het is veelal modderig maar ook de paden zijn bezaaid met takjes en op sommige
stukken veel bladeren. Sinds dat ik enkele keren ben gevallen vorig jaar ben
ik tegenwoordig veel voorzichtiger geworden en loop ik als op eieren achter
Dorie aan.
Op een gegeven moment komen op een stuk aan waar jonge aanplant duidelijk
zichtbaar is in beschermende hulzen. Daar maken we dan even een foto. Helaas
zonder selfiestick die ik wel heb meegenomen maar die ik in de auto heb achter
gelaten.
We gaan verder over de smalle en door al die takjes en bladeren lastige
single-tracks, totdat we uiteindelijk weer op het brede pad uitkomen in de
buurt van de 1e stop. We besluiten om over te steken richting "het gat" om te
kijken hoe het er nu bij staat.
Nou, behoorlijk nat. Dat is één ding wat zeker is.
Toch gaan we hier nog even op en neer langs de flanken voordat we echt "het
gat" in duiken en als we dan echt niet meer verder kunnen, dan keren we om.
Het scheelt ook niet zo heel veel maar aan de sporen te zien zijn wij niet de
enigen die door de bush-bush gaan om de grote plassen te ontwijken.
Eenmaal weer vaste grond onder de voeten, maken we nog vlug een "onsie" en dan
vervolgen we onze weg terug waarbij we nog één keer een modderkruispunt moeten
oversteken.
Terug bij de auto's sluiten we de training af met de gebruikelijke laatste rek-, strek- en ademhalingsoefeningen en dan stopt de klok op 1u06:01 en kunnen we 5,59km in 2021 bijschrijven.
En laat ik nu, thuis, nadat ik de data uit mijn TomTom Spark 3 heb overgezet, weer een jaartje jonger geworden zijn op mijn fitnessleeftijd. Van 75 naar 74jaar!
Waarom de foto's zo onscherp zijn?
#1 - Ondanks dat mijn camera op 1/500 ingesteld staat, blijkt hij toch telkens alles automatisch te regelen. d.w.z. andere, lees langzamere, sluitertijden dan die ingestelde 1/500 en dat telkens bij ISO1600. Het heeft me even wat tijd gekost om dat uit te zoeken maar het is klaarblijkelijk de instelling Safety Shift in het Menu van de Canon Powershot 240SX HS, die AAN staat. Nu dus niet meer 😁
#2 - Voor de smartphone heb ik helaas de selfie-stick in de auto laten liggen en dan stelt de smartphone meer scherp op het dichtstbij zijnde onderwerp, mijn hoofd (!) en niet op Dorie, die vanwege Corona op meer dan gepaste afstand achter mij staat.... 😕
Nou ja, volgende keer beter...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten