Energie en gewicht Wk 2022-04

We hebben het, wat de zon betreft, weer moeten hebben van de laatste dagen van de week. En voor volgende week is weer grijs voorspeld 😖. Desondanks toch nog over de 10kWh opgewekt, deze week.

Wat mijn gewicht betreft mag ik niet klagen. Niet dat het lager is geworden want ik voel me gewoon een kilo of 2 zwaarder dan in werkelijkheid. 

En weer een jaartje ouder op de fitnessleeftijd. Dat zal nog wel even zo blijven doorgaan. Ik wacht mooi op de lente. Of in ieder geval op het mooie weer 😀

Training - In Duizel met Dorie naar De Pan en terug - 11,15km

Nog steeds heb ik te kampen met kortademigheid. Het zal daarom wederom een rondje op rustig tempo moeten worden. We gaan in ieder geval vandaag weer dezelfde route tot aan het hek naar de hei, fotootje maken en weer terug.

Het voelt best koud aan als we onderweg zijn. Ook nog het beetje wind op kop. Maar de eerste kilometer in 7:21 valt niet tegen, ook omdat ik het vrij rustig aan gedaan heb.

We nemen vandaag weer de oude vertrouwde route en dus niet meer dat smalle paadje eerder rechtsaf. We komen Johan met Snow weer tegen en het is een korte stop om ze ons te laten passeren en als de klokjes weer aan gaan vervolgen wij onze route. Met 7:05 op de 2e kilometer, en die is door het bos, gaat het dus buitengewoon. Over de verharde weg en een stuk door De Pan zijn het 2 kilometers die ook nog onder de 7min gaan. Ik kan nou niet zeggen dat ik er nog veel moeite mee heb. Wel controleer ik voortdurend de ademhaling en reguleer ik dat nog steeds op 3/4 (=3 stappen in/4 stappen uitademen). Door het struikgewas en een bospad komen we weer uit bij het hek met de poort naar de achterliggende hei. Tijd om weer onze foto te maken en met dat zonnetje kan dat alleen maar mooier worden. 😎

We vertrekken voor de 2e helft en net op weg zijn we al weer aan de 6km in 6:52. Gemiddeld zitten we tot nu tot nog mooi onder de 7min/km. Maar nu gaat het toch al moeilijker. Ik kan die 3/4 ademhaling niet vast houden terwijl ik toch al meters achter raak op Dorie. Ik moet al overgaan op 2/3 ademhaling en dat betekent dat ik al aardig buiten adem raak. Die 7e kilometer gaat dan ook meteen dik over de 7min in 7:20 en dan zijn we nog niet het bos uit. Het viaduct omhoog is vandaag killing. Gelukkig gaat het daarna ook weer omlaag. Ietsjes sneller, maar dat wil mijn ademhaling niet. 

Het gaat steeds moeizamer en ik wil niet even een "rustpauze" inlassen of gaan wandelen want dan kom ik straks helemaal niet meer van mijn plek.

De kilometertijden gaan nu echt alleen maar omhoog en mijn ademhaling bevindt zich in een sprintfase, zo snel moet ik achter mekaar in- en uitademen, maar ik weet dat het niet meer zo ver is. Ik ben dan ook blij als ik mijn klokje op stop mag zetten. 

De 11,15km zijn dan in 1:19:13 afgelegd, gemiddeld 8,45km/u = 7:06min/km en dat is toch 11sec/km sneller dan vorige week. Ik heb het helaas in die laatste 3-4km laten liggen. Anders was ik mooi rond, of misschien wel onder, die 7min/km uit kunnen komen.

Nu ben ik helemaal buiten adem en ik denk dat ik wel een half uur heb zitten hijgen om maar op adem te komen. Ik stel het rekken dan maar uit tot een later tijdstip want dat gaat hem nu niet meer worden, in die kou.

Gek genoeg was het vandaag 11,15km terwijl het vorige week 11,37km was. Het is even nadenken maar het komt gewoon omdat wij vorige week een andere heenweg genomen hebben, nl. door een smal paadje eerder rechtsaf en de terugweg ook anders nl. rechtdoor langs het bos af en dan over de verharde weg terug. Al met al blijkt dat dus een langere weg geweest te zijn.

Training - De Vrijbuiters met Dorie, Carla en Herman

De laatste zaterdag van de maand en alleen André, Hans en Jo ontbreken.

We gaan van start maar ik moet het rustig aan doen omdat ik al 2 dagen last heb van kortademigheid. Zo ook vandaag. Ik loop samen met Dorie voorop naar de eerste stop maar als we daar aankomen blijken Carla en Herman helemaal niet achter ons te lopen. We draaien om en lopen weer terug. Bijna helemaal terug want op moment dat we ze zien, staan ze nog steeds bij de auto's. Als ze ons zien aankomen lopen ze onze kant op en als we elkaar ontmoeten sluiten we achter hun aan. Nou ja, aansluiten, ze gaan er eigenlijk in stevig tempo vandoor.

Op de eerste stop doen we de warming-up oefeningen voordat Herman ons verder door de training leidt.

We lopen door het bos en boven langs "het Gat" langs en verder over de bospaden. Ik verlies al vrij snel terrein maar we stoppen geregeld zodat ik weer kan bijkomen. 

Ook nu wisselen tempo en wandelen af en ook nog met de nodige oefeningen tussendoor.

Het bos is toch nog steeds wat vochtig. Hier en daar toch nog een plas water, maar de ondergrond is op sommige plekken toch echt wel modderig. Helaas door de bosvernielers met hun 4x4's die steeds verder het bos in gaan, komen we daardoor op steeds meer plaatsen behoorlijk omwoelde en met diepe bandensporen beschadigde bospaden tegen. Nee, waren het vroeger alleen de grote plas water naast het brede pad en af en toe "het Gat" waar ze boel aan het vernielen waren, nu is dat inmiddels door het hele bos. Nog even en dan waan je je op een 4x4 en cross-parkoers, gezien de duidelijke bandensporen, inmiddels al vrijwel overal door het bos. 

Dat maakt het lopen op sommige stukken wel wat lastig maar we laten ons niet kennen, uiteraard, maar het drukt wel het gemiddelde tempo.

Het was voor mij dit keer weer een stevige training. Het wordt er niet beter op, lijkt het wel.... Helaas. 😔

De totaal afgelegde afstand van vandaag bedraagt 4,73km in 1:05:02

Statistieken:

Fitnessleeftijd: van 75 naar 76

VO2max: 29

HRgem: 123 bpm

HRmax: 186 bpm op 2,5km

In de bios - Nightmare Alley - 2022#02

Woensdag bij de voorfilms voor The King's Man werd de interesse voor deze film opgewekt. Dus dan ook meteen maar een kaartje besteld. Dat ging weer een stuk beter dan dinsdag of moet ik zeggen, dat ging weer normaal... 

 

Tja,vanwege de copyright dan maar geen foto van de filmposter maar alleen dit gedrocht, hiernaast.

Eigenlijk had ik geen idee waar deze film over zou gaan en laat ik me min of meer verrassen. De voorfilms laten altijd alleen de spectaculaire scenes zien dus ik vraag me af...

Het duurt dan ook wel even voor dat er iets gebeurt. Eigenlijk kabbelt de film een beetje rustig door. De spanning stijgt wel, maar ook het cliché-verhaal, komt hier helaas ook terug. Het is best een lange zit.

Voor mij is deze film 3⭐waard.

 

Niet verder lezen als je het verhaal niet wil weten!!

 

Training - Rondje Zeelst / De Polders met Rik - 6km

Rik is niet helemaal fit. Tot overmaat van ramp regent het ook nog als we de deur uit gaan. Weliswaar miezel, maar daar wordt je net zo nat van als bij een stortbui. Het voelt alleen wat anders. En ondanks dat het een graad of 5-6 is, voelt het door de wind een stuk kouder aan. Ik heb me er wel voor aangekleed en ik heb het altijd koud en vooral de eerste 2km maar het is toch echt Rik die op diezelfde eerste 2km klaagt over de kou en met name op zijn voorhoofd.

De eerste kilometer ging al niet bepaald op tempo maar na die 8:28 en het bericht dat Rik papbenen heeft en zich niet zo fit voelt is dat voorlopig de laatste keer dat ik op mijn klokje zal kijken.

Onder de hoge rotonde door draaien we De Polders in en dan hebben we de wind even niet meer op kop. We kunnen weer praten...

We gaan dit keer niet via de Heerbaan naar de Hovenring maar gaan nog een stukje door Meerhoven over de Grassteppe en belanden zo op de Meerhovendreef en dan de Hovenring op. Die draaien we met de wijzers van klok mee en dan bovenop stoppen we even voor de onsie.

Het mag wel duidelijk zijn dat het nat en guur is en dus gaan we vlug verder voor de laatste kilometer.

Het wordt nog wel even strompelen want op de Kruisstraat hebben we weer die dekselse wind op kop. En eenmaal in Zeelst-Oost komen we toch weer wat te kort om op 6km voor mijn voordeur te finishen en ook nu gaan we even door het paadje heen naar het Vloeteind om daar af te ronden in 49:54. Oef, ook nog maar net binnen de 50min, gemiddeld 7,21km/u - 8:19min/km.

Niet zo best maar hoe dan ook, toch maar weer gedaan.

Voor volgende week spreken we nog af. Waarschijnlijk dinsdag maar er is al slecht weer in het vooruitzicht dus, wie weet...

 

In de bios - The King's Man - 2022#01

Het is net na de veel belovende persconferentie van dinsdagavond, als ik bij Pathé inlog om een kaartje voor de film The King's Man te bestellen. 

Oké, de bioscopen zijn dan weliswaar één van de vele zaken die weer, onder voorwaarden, open mogen, maar dat dit dan daadwerkelijk zo'n stormloop op filmkaartjes zou hebben heb ik dus niet kunnen bevatten. Onderstaand bericht verschijnt op mijn smartphone als ik vlak na de persconferentie van gisteren een ticket wil bestellen:

En inderdaad, wachtrij nr. 378.181 en nog 11.464 wachtenden voor me. Die punt in het getal benadrukt nog even dat we al over duizendtallen spreken. En ik wacht... De wachttijd loopt intussen langzaam op naar 20:25 maar op het laatst duikt die weer omlaag en om 20:21 mag ik dan mijn kaartjes bestellen. Zo soepel gaat het nog lang niet maar het lukt. Maar hoe dan ook, het is duidelijk dat de servers van Pathé deze stroom van bestellingen niet aan kunnen en even later nog inloggen zal ook niet meer lukken. Zelfs niet de dag erna, vandaag in de ochtend. Pas als ik daadwerkelijk bij de QR-controle van Pathé sta doet die het en mag ik doorlopen, uiteraard met de nodige commentaar en met excuses beantwoord.

Net als na de 1e lockdown fijn geen reclames voor de film. Wel 2 voorfilms t.w. Scream en Nigtmare Alley en dat worden dan ook de volgende 2 films die ik ga zien.

En dan begint The King's Man

Nee, dit is niet echt de filmposter van The King's Man maar met al die copyright hunters die denken dat iedereen er stinkend rijk van wordt als je op deze manier reclame maakt voor hun films, lijkt het me niet verstandig om hier nog een echte kopie van de filmposter te plaatsen. Vandaar deze dus... 😠

Het heet "ergens" King's Man 3,maar dat is het niet. Het is nl, een prequel.

Eigenlijk zit ik helemaal niet te wachten op prequels. Dan denk ik dat de verhaallijn van het verdere verloop van The King's Man uitgeput zijn en dan maar vlug een filmpje maken van hoe "het" ontstaan is...

Een ander nadeel van een prequel is, dat je weet dat de hoofdrolfiguur toch niet dood gaat. We kennen het vervolg immers.

Hoe dan ook blijkt het een goeie film te zijn en beslist de moeite waard om het nog een keer te gaan bekijken. Leuke acties en natuurlijk ook weer met de slow-motion beelden, maar ook hele bijzonder locaties. Ook hier dus genoeg effecten en gefingeerde locaties om van te genieten.

Ik geef er 4½ ⭐voor

Voor het verhaal, niet verder lezen!!

 

Training - In Duizel met Rik een rondje richting Hoogeloon - 6km

Weer op dinsdag in Duizel en we hebben dezelfde gedachte, nl. weer eens een keer de andere kant op, richting Hoogeloon. Het maakt ook niet zo veel uit. Zoals al vaker vermeld hebben we alle routes in en rondom ons huis wel zo'n beetje gehad. En ach, het is altijd beter dan bankhangen.

We gaan ook rustig op pad. Ik check alleen de eerste kilometer op mijn klokje en de rest niet. 

In tegenstelling tot Rik vind ik het nog wel koud.

We hebben weer genoeg stof om over te praten en het is nog redelijk rustig, totdat we op de Heikant zijn beland, die ook nog eens geruisloos overgaat in De Scholen. Een smal weggetje waar 2 auto's elkaar amper tegemoetkomend kunnen passeren. En daar lopen wij dan aan de linkerkant van de weg, naast elkaar tot er zo'n voertuig van achteren aankomt. Voorzichtigheidshalve gaan we dan wel achter elkaar lopen maar gedurende dit traject is het een komen en gaan van auto's, vrachtauto's in beide richtingen. En vanwege de smalle weg nemen we geen enkel risico en duiken dan ook de bermen in. 

Waarom ik dat vermeld? Omdat dit de 4e en 5e en een deel van de 6e kilometer omvat en laten nou net kilometer nr. 4 en 5, 2 langzame kilometers zijn. Oftewel, de reden waarom ze langzamer waren dan de andere kilometers.

Bij terugkomst in de wijk in aanbouw poseren we, weer voor één van de riante rietenkap woningen, voor de foto. 

Bijna thuis raken we nog even in gesprek met de buurman van Rik. Die loopt ook. Hij heeft er 7km op zitten. Belangstellend vraagt hij wat mijn hartslag is. Hij moet nl. van de dokter onder de 145 blijven i.v.m. een hartinfarct die hij heeft gehad. Ik antwoord: "172, meestal. Ik heb altijd een hoge hartslag. De pieken zijn dan 180 en hoger". Dan hou ik natuurlijk aan wat mijn TomTom Spark 3 altijd aangeeft. 

Eenmaal thuis, als ik de data van de TomTom naar de PC heb overgezet, blijk ik er nu toch wat naast te zitten. Vandaag was het "slechts" 166 gemiddeld met een piek van 180 op 1,32km. En ook de trainingen van de vorige week waren onder de 170. Misschien toch wel iets om ook die gemiddelde en piek hartslagen in de gaten te houden en te gaan vermelden....

Intussen hebben we de 6km van vandaag afgelegd in 49:26, gemiddeld 7,28km/u of 8:14min/km. Best we erg langzaam dit keer en ik heb de mogelijke oorzaak al uitgelegd.

Mijn fitnessleeftijd staat nog op 74jaar, de VO2max is gedaald van 31 naar 30, gemiddelde hartslag HRgem=166 en de piek was HRpiek=180 op 1,32km

Energie en gewicht Wk 2022-03

Het is duidelijk een week voor de wasmachines geweest en de zon heeft warempel een enkele keer geschenen, maar daarmee is de opbrengst van de zonnepanelen nog niet eens boven de 10kWh gekomen.

Ondanks dat ik weer dacht dat ik wel weer zwaarder zou zijn geworden is iets minder waar. Nee, nog gewoon gelijk gebleven, wat overigens niet wil zeggen dat ik niet te zwaar ben. Zolang het winter is mag ik wel wat meer vet om de botten hebben, zullen we maar zeggen.

Met de fitnessleeftijd gaat het al niet veel beter...

 

 

Training - In Duizel met Dorie naar De Pan en terug - 11,37km

Nu ben ik toch echt moe, mag ik wel stellen. Al de hele week aan het ontspullen op zolder en dat betekent de vlizotrap tig keren omhoog en omlaag en bij die laatste richting ook nog eens beladen met spullen die kunnen worden weggegooid of die een nadere inspectie behoeven. Op zich eigenlijk een normale gang van zaken bij opruim werkzaamheden. Het verschil met mijn zolder is eigenlijk de hoogte. Die is op zijn hoogste deel slechts 1,40m. Je kunt dus eigenlijk wel van een kruipruimte op zolder spreken. En dat betekent ook weer dat alle werkzaamheden in de meest onmogelijke houdingen uitgevoerd moeten worden. Vandaar dat mijn rug, na al een dikke week hier aan te zijn blootgesteld, onderhand begint te protesteren.

En als de wekker vanmorgen gaat, kost het me al de nodige moeite om het lijf de badkamer in te slepen. En natuurlijk roept Moeder Natuur me op het laatste moment terug voor wat boodschappen, een grote dit keer, en daarom arriveer ik toch een 5-tal minuten te laat bij Dorie. 

Geen probleem, niet veel later zijn we al op weg. Wel merk ik alvast op, dat ik het rustig aan ga doen i.v.m. de eerder beschreven kwalen waar ik momenteel onder gebukt ga. Maar dat komt allemaal goed.

De 1e kilometer gaat dan ook heel rustig in 7:41 en toch voel ik al dat het moeizaam gaat. Het is daarom toch wel verrassend dat de 2e kilometer toch in 7:26 is gegaan. Ja, ik wil toch proberen om vandaag binnen de 7:30 te blijven. We gaan vandaag ook al voor het eerst dit jaar de 10km passeren. Het stuk tot aan het 4km-punt in De Pan gaat al redelijk voortvarend en eigenlijk maar net boven de 7min en dat ziet er nog goed uit. Over de 5e kilometer in trailparkoers mag ik niet klagen, tenminste, deze blijft nog steeds onder die 7:30.

Bij de splitsing aan het einde van het brede zandpad gaan we nu linksaf, langs de barrière van vorige week en richting het hek van de toegang tot de hei. Voorbij het hek maken we even onze herinneringsfoto. Het is een komen en gaan hier.

We gaan weer verder. Of beter gezegd, we gaan weer terug. Het pad wat we normaal volgen is nu ook al afgesloten. En ook hier weer met een grote bos takken en een verbodsbordje en dus gaan we weer terug naar waar we vandaan kwamen. En zo komen we uiteindelijk weer terug op de heenweg. Saillant detail is, dat ik op de heenweg, een boom miste die altijd al gedeeltelijk over het pad hing. Ik maak hier een opmerking over en Dorie heeft hem ook niet meer gezien. We hebben het allebei mis want op de terug weg over hetzelfde pad komen we de bewuste boomstam weer tegen, precies zoals altijd, half over het pad hangend. Om de een of andere reden hebben die op de heenweg allebei over het hoofd gezien.🙈

We zijn richting de 7km als we GVAC-er Gerard van V. tegenkomen. Even gaan de klokjes op pauze om wat bij te praten, o.a. over de ½-Marathon training van gisteren. En nee, helaas, dat is toch niet aan mij besteed. Zou het wel willen maar ik heb al moeite met de 10+km van vandaag en dat bij een tempo die ver onder de 9km/u ligt. Nou trainen ze daar zelfs met een groepje van 8,4km/u maar dan praten we toch wel over een afstand van 14km en eigenlijk zou het zelfs 16km moeten zijn. Laat ik het maar gewoon bij mijn eigen, kortere, afstanden houden.... 😌

We vervolgen onze ronde en het viaduct omhoog kost me de nodige moeite. In de poging om bij Dorie aan te haken schiet de ademhaling meteen omhoog en dus schakel ik noodgedwongen weer terug.

Daarna gaat het wel weer wat gemakkelijker over het asfalt. Ook gaan we dit keer niet door het eerste bos maar over het pad wat er naast ligt. Dat gaat wat gemakkelijker zolang er nog veel modderbaden op de paden in dit bos liggen. Hoewel ik af en toe toch weer moet afhaken gaat het naar omstandigheden redelijk. De 10km gaat in 1:12:56 en uiteindelijk is de totale afstand op mijn TomTom Spark 3, 11,37km in een tijd van 1:22:48, gemiddeld 8,24km/u - 7:17min/km. Dus mooi binnen de 7:30 gebleven.

Nee, dit ging dit keer niet sneller maar ik ben wel blij dat ik het toch heb kunnen volbrengen.

Na de thee en kerriesoep ga ik vlug naar huis. Blijkt er net voor de afslag van Hoef naar de Knegselsedijk een stevig ongeluk te zijn gebeurd en is de boel een beetje versperd door politie en bergingsvoertuigen. Ik wring me er door heen en dan op naar huis voor een middagje uitrusten en nietsdoen, bijkomen van de inspanningen....😁

 

Helaas blijf ik na gisteren toch weer steken op een fitnessleeftijd van 74jaar en eenVO2max van 31. 😖

Training - Vrijbuiters - met Dorie en Herman

Mijn benen protesteren, net als mijn onderrug, maar ik meld me toch weer om 10 voor 11 op de parkeerplaats naast de ezels (die er nooit zijn) in het Sprankelbos voor de Vrijbuiters training. Carla heeft zich voor vandaag afgemeld en dus wordt het een training met Dorie en Herman.

Het is nog wel even wachten tot iedereen er is maar eenmaal zover, vertrekken wij met zijn drietjes voor de training.

Na de 1e stop gaan we een keer een andere kant op. Herman leidt. Hij heeft de doordeweekse trainingen weer kunnen oppakken en dat is ook wel te zien. Dorie volgt hem op de voet en ik volg op afstand. Gelukkig hebben we de nodige stops, ook voor oefeningen en wandelingen en zo kan ik het allemaal nog wel behappen. Wel merk ik dat door de vermoeidheid in mijn benen, ik regelmatig nèt niet over boomwortels en takken struikel.

Maar ook dit keer loopt alles goed af en sluiten we na 1:03:25 de training af. Dan hebben we ook de laatste rek- en ademhalingsoefeningen uitgevoerd.

En dan vergeet ik mijn TomTom uit te zetten en kom er pas achter als ik al een 100m in de C3 heb afgelegd. Gelukkig kan ik na het uploaden van de data precies nagaan op welk moment de training is gestopt en dan blijkt dat we 4,64km hebben afgelegd en gestopt zijn op de eerder genoemde 1:03:25 😄 

 

Helaas is door deze, door mij, matig uitgevoerde training, mijn fitnessleeftijd weer omhoog geschoten en wel van 72 naar 74 jaar. Daarentegen is de VO2max ook gestegen en wel van 30 naar 31.

Training - Rondje politieburo in Eersel met Rik - 6km

Niet dat we er allebei zo'n zin in hebben, maar ik ben er toch en we gaan er daarom met frisse tegenzin tegenaan. Het wordt gewoon weer het rondje Politieburo in Eersel. 

We gaan weliswaar rustig van start maar als de 1e kilometer gepasseerd is in 8:26 besluit ik om vandaag niet meer de kilometer tijden bij te houden. En ik heb het best koud, voornamelijk door het beetje wind dat er staat. Zoals gebruikelijk "doden" we de tijd onder het lopen met wat praten over het een en ander. En zo komen dan vanzelf weer terug waar we gestart zijn.

Toch is de eindtijd over 6km met 48:50 in de lijn met tijden die we de laatste tijden vaker lopen. Daar is in zo verre dus niets mis mee geweest, vandaag. De gemiddelde snelheid bedraagt 7,37km/u, 8:08min/km.

Voor de foto poseren we voor één van de nieuwe boerderijwoningen met rieten daken die Duizel de laatste tijd weer rijker is geworden.

Helaas is de fitnessleeftijd wel weer gestegen, nu van 72 naar 73 jaar.

De VO2max daalt daarentegen van 31 naar 30

Energie en gewicht Wk2022-02

Het zou deze week mooier weer worden... 😟 Dat ging mooi de mist in. Heel letterlijk. En daardoor nauwelijks opbrengst van de zonnepanelen.

En die mist maakt het ook nog eens waterkoud, wat betekent dat het onbehaaglijk is.

Gek genoeg is mijn gewicht met een kilo gedaald. Waarom gek: omdat me helemaal niet zo voel. Afgelopen week toch goed gegeten en bij mij wil dat zeggen, me aardig vol gepropt met als reden dat ik me niet helemaal fit/goed voelde. En "als ik ziek ben dan moet ik in ieder geval goed eten", aldus de dokter. En ik doe dat dan maar alvast om ziekte voor te zijn. Maar ik kan er toch niet om heen dat mijn spoiler aan de de voorkant wat grotere afmetingen begint te krijgen... 😖

De fitnessleeftijd, die is weer met 2 jaar gestegen van 70 naar 72 jaar. 😟

Training - Met Dorie naar De Pan en terug - 10km

Vrijdag ging niet al te best omdat ik me niet zo lekker voelde en gisteren was ook al niet "je dàt", zodat ik besloot om te gaan wandelen en dan is het de vraag hoe het vandaag dan zal gaan. Als het nog niet gaat zal ik nog vlug een belletje of een appje doen. Maar tijdens het badkamer ritueel voelt het al niet verkeerd en dus pak ik de C3 weer om richting Duizel te gaan.

Daar aangekomen nog wel even de windjack en handschoenen aan en de gele cap op en we kunnen gaan. De TomTom heb ik in de auto alvast naar de satellieten laten zoeken zodat die ook op tijd klaar is.

De eerste kilometer, altijd rustig als inloopkilometer, gaat toch al in 7:00 en dat scheelt maar een seconde met vorige week. Het verschil nu is echter dat ik nog geen centje pijn heb wat betreft mijn ademhaling. Maar nu begint het eerste bos. I.v.m. de modderplassen nemen we een zijpad eerder rechtsaf. Dit is weliswaar een single-track maar beter begaanbaar dan het pad wat we normaal nemen.

Het lijkt wel een stuk langer. Eenmaal buiten het bos linksaf, komen op 2km uit op 7:07 en dat is voor het stukje bos ook al weer een verbetering. Nu gaat het richting De Pan vrijwel geheel over asfalt of asfaltbeton en dus gaat het tempo ook weer omhoog. Mooi in 6:39 over de 3e kilometer.

Het viaduct over en ca. 650m verder duiken we het bos van De Pan in. 350m verder is het over de 4e kilometer toch nog binnen de 7min met 7:47. Het gaat dus voortvarend. Maar nu gaan we toch echt weer trailen, singletracks en door het dichte struikgewas. Kilometer #5 in 7:07 valt echter niet tegen.

We zijn inmiddels weer op de terugweg over een zandpad waar vorige week op het eind op de T-splitsing nog een en al water was waar we behoedzaam langs af naar rechts moesten. Nu ligt er alleen nog maar een bescheiden plasje, maar we gaan even een stukje naar links voor de herinneringsfoto bij de barrière. Ik weet gauw genoeg wat Dorie daarmee bedoelt. Een pad waar wij eerst ook wel eens over heen gingen en wat nu "Geen toegang" meer is en dat bekrachtigd met een grote bos takkenhout voor de ingang van het pad. Daar poseren we dan wel even voor de onsie

We gaan verder met onze terugweg. Kilometer #6 ook weer onder de 7min in 6:57. We passeren de onheilsplek van vorige week en verlaten De Pan na 6,6km en op de afdaling over het viaduct passeren we de 7km in 6:49. Met alleen maar verharde weg maar wel een oversteek van de N284 waar we nu wel even stoppen (ook de klokjes) gaat die 8e kilometer zelfs in 6:34. Op het klokje van Dorie zelfs 10sec. sneller, maar we weten inmiddels al dat onze klokje ieder een eigen leven leiden. Na eerst nog een stuk zandpad gaan we na ca. 8,5km weer het eerste bos in, het singletrack pad wat we op de heenweg ook hebben genomen. Maar we zijn nog in het bos als we al aan de 9km zijn in 6:49 en dan is het alleen nog verharde weg naar huis. Dat is ook wel te merken. We hebben de wind nu in de rug en het loopt lekker soepeltjes. De oversteek over de Hapertseweg is verkeersloos en dan ben ik al aan de 10km in 1:08:18 terwijl Dorie dan nog een meter of 60 moet. Die laatste kilometer ging dan ook in 6:29. De gemiddelde snelheid vandaag was 8,78km/u (=6:50min/km) en dat valt niet tegen. Niet vergeten dat de ongeveer de helft van het parkoers een bos c.q. trail parkoers is en in deze tijd van het jaar nat en modderig.

Het ging mij vandaag weer eens goed af. Helaas wil dat niets zeggen over de fitnessleeftijd want die staat nog steeds op 72 jaar en de VO2max van 30 naar 31, dat dan weer wel.

Training - Vrijbuiters, dit keer: wandelen

Ook vandaag voel ik me tijdens het badkamer ritueel niet bepaald lekker. Weer, of nog steeds, last van buikklachten en ook rugklachten. Een beetje laat om nu nog een appje versturen, maar och, ik kan net zo goed gaan wandelen i.p.v. trainen. En dat gaat dus gebeuren.

Als ik aan kom rijden rijdt Dorie net voor me uit.

Als ik uitgestapt ben komt Herman er ook aan. "Te koud...?". Nee, gewoon niet lekker vandaag. Dan maar wandelen. Maar hij vindt het desondanks ook onaangenaam koud. "Vorst-kou is veel beter te hebben dan deze waterkou...", bevestigt hij nog.

En zo verdwijnen Dorie, Carla en Herman zonder mij in de mist.

Ik ga aan de wandel. We zijn redelijk talrijk: Germaine, Dorris, Monique, Tiny, Annie en Jos, Rini en Wim. Nu ik toch bij de wandelaars ben kan ik ook eens van deze actieve groep een foto in actie maken 😏.

We wandelen een korte ronde omdat sommige stukken in en door het bos te slecht begaanbaar zijn door de modder. We zijn zelfs een kwartier te vroeg terug bij onze nieuwe kantine en daarom plakken we er nog een kort rondje aan. Zelfs dan zijn we nog wat te vroeg terug. We zien intussen wel Hans met zijn vrouw al aan de gang op de kantinetafel.

Het is nog even wachten op Dorie omdat zij de koffie-krat heeft maar dan kan ik de koffie naar de kantine brengen terwijl de leden van de training de laatste oefeningen nog even afwerken.

Jeanien is inmiddels al druk in de weer met het smeren van beschuiten met blauwe/witte muisjes. Hans en Jeanien zijn namelijk onlangs opa en oma geworden van kleinzoon Lou.

Terwijl iedereen geniet van de beschuit met muisjes bij de koffie en thee, laat Hans trots de foto's zien van de recente familie-uitbreiding. 

We zijn als Vrijbuiters bijna helemaal compleet vandaag. Alleen André, die ziek thuis op de bank ligt (het bleek toch een tia te zijn geweest), en Jo ontbreken vandaag. Toch nog een mooie kans om weer een onsie te maken. Oké, niet allemaal volgens de regels van het RIVM maar dat deed het nieuwe kabinet ook niet op de bordesfoto (wel 1,5m onderlinge afstand maar met meer dan 2 personen tegelijk samen buiten 😖). Dus wij mogen dat ook zo. De echte groepsfoto volgt later als iedereen er is en dat wordt dan ook van te voren aangekondigd 😃

Nog even Wim laten zien hoe dat nu eigenlijk werkt met zo'n selfiestick 😀

We hebben "slechts" 4km gewandeld vandaag. en dat in 56:10, wat maar 4,27km/u gemiddeld is. Moet er wel bij verteld worden dat we wel een aantal malen hebben stilgestaan terwijl de klok gewoon door tikte. 

En natuurlijk nog steeds is mijn fitnessleeftijd 72 jaar, VO2max nog op 30

Training - bij de Vessemse Vennen met Rik - 5km

Eens een keer weer wat anders. We gaan weer eens naar Vessem bij de Vessemse Vennen.

Op moment van vertrek voel ik nog wel de drang om toch nog even naar het toilet te gaan. Gelukkig geef ik daar gehoor aan want ik blijk toch aan de buikkoop. Even denk ik nog, moet ik Rik verwittigen maar het zakt zo'n beetje en ik durf het wel aan.

In de mist rij ik naar Vessem en als ik mijn radio moet geloven rij ik om precies 9:00u het weggetje naar de parkeerplaats op. Rik is er al.

We hebben beiden geen route uitgezet dus we lopen maar wat. We starten richting het fietspad en na een stukje over het fietspad te zijn gegaan duiken we linksaf de bossen in.

Het is er nat, wat we ook wel hadden verwacht. En ik vind het echt onbehaaglijk koud. Echt waterkoud.

Er liggen her en der grote plassen water waar we voorzichtig om heen moeten. Een pad is zo erg omwoeld door zwaar materieel en daarom zo modderig dat we een ander pad moeten kiezen. Het tempo ligt daarom ook niet bepaald hoog. Dat komt mij ook wel goed uit. Om de een of andere reden voel ik me een beetje dizzy. Vooral als ik omlaag kijk, waar ik moet lopen. Ook lijkt het steeds meer alsof ik met hongerklop zit. Nee, het voelt helemaal niet lekker.

Al lopende zijn we bijna aan de oostrand van het bos gekomen. maar voordat we daar dreigen uit te komen gaan we vlug linksaf een ander bospad in om bij het volgend grote bospad weer naar links te gaan, weg van de rand van het bos. We weten dat we even later ergens naar rechts kunnen richting de auto's. Maar we zijn nog maar net over de 3km. En we kunnen naar rechts en dat doen we ook maar eenmaal bij het grote ven aan gekomen gaan we toch maar weer naar links, richting de uitkijk. We moeten toch echt wel meer kilometers maken.

Het ven staat op het "strand-stukje" helemaal droog maar bij de uitkijk blijkt er toch wel wat meer water in te staan dan rond Kerstmis vorig jaar.

Op de uitkijk maken we wat selfies. Het is wel erg mistig dus veel is er niet te zien van de omgeving maar de mist staat ook op mijn brillenglazen... 😁

Hierna gaan weer verder richting het vlonderpad tussen de 2 meren. We komen uit op het fietspad en rechtsaf gaan we terug richting de auto's. Bij het ingaan van het weggetje naar de parkeerplaats is het nog 200m naar de 5km en daarom lopen we net zo lang door om het mooi af te ronden. Weliswaar pas in 43:38 maar het is ook meer trailen geweest, incl. wandelen om de plassen en modderstukken. Gemiddeld 6,88km/u en dat is inderdaad wel langzaam, 8:44min/km.

Nee, ik voelde en voel me vandaag niet echt lekker. "Die diarree kan ook best wel een signaal zijn...", aldus Rik, en ik denk dat hij daarin best wel gelijk kan hebben. Die duizeligheid zint me ook niet helemaal. Thuis maar eens aan een flinke maaltijd. Kijken of het inderdaad hongerklop is...

Voor vandaag zit het erop. We maken het niet te lang na afloop. Daar is het te onbehaaglijk voor en al snel vertrekken we, ieder in zijn eigen richting.

Helaas, fitnessleeftijd van 71 naar 72 en VO2max nog op 30.

Training - Rondje over Meerhovendreef met Rik - 6km

Gisteren hebben we het overgeslagen maar daarom gaan we als vanouds op woensdag op pad. In Veldhoven. De ronde die ik voor gisteren in de planning had. Die hebben we wel meer gedaan, nl. richting Hovenring, er over heen en dan de Meerhovendreef volgen tot aan de rotonde met de traverse, waar we links aanhouden, onder de hoge rotonde door en dan richting De Uilenburg en De Goolder en zo terug naar huis.

Maar als Rik arriveert regent het. Nou ja, miezel. Maar dat is in geen enkele voorspelling terug te vinden. Zelf niet in het water op het dak van buurmans berging.

Nee, koffie i.p.v. lopen gaat het niet worden. We gaan gewoon op pad. Het duurt weliswaar wel wat langer dan gewend eer de TomTom zijn satellieten vindt, waarschijnlijk door het dichte wolkendek, maar eenmaal buiten en gevonden zijn we dan ook meteen onderweg.

We gaan rustig weg. Het miezelt nog zachtjes, maar met mijn pet op merk ik daar niets van. Wel dat het waterkoud is. De eerste kilometer in 7:58 is bevredigend,maar de 2e die toch over de Hovenring gaat is dan weer in verhouding snel met 7:53.

We volgen de Meerhovendreef en bij de rotonde naar links is het 3km. Dan zijn we intussen al een eind ingekakt. Met 8:17 scheelt dat maar liefst 24 seconden met de 2e kilometer. Zal wel komen dat we nu weer flink aan het kletsen zijn.

Onder de hoge rotonde met de Heerbaan stoppen we even voor een onsie

En dan vertrekken we weer, nu de standaard route via De Uilenburg en De Goolder.

We passeren de 4km in 8:10 en nog voordat we op de Vijverstraat aankomen is de 5e kilometer nog verder ingekakt naar 8:25.
En dat terwijl dat toch een "snel" stuk is. We gaan afronden op 6km maar om een of andere reden zullen we niet voor de voordeur uitkomen en daarom lopen we maar even rechtdoor, over het paadje langs de speeltuin naar het Vloeteind en finishen we in 48:58. Gemiddeld 7,35km/u, oftewel 8:10/km. Geen bijzondere tijd maar we lopen blijkbaar de 6km altijd tussen de 48 en 49 minuten.

En ik ben helaas weer een jaartje ouder geworden. Fitnessleeftijd van 70 naar 71 jaar. De VO2max gedaald van 32 naar 30. Het gaat dus de verkeerde kant op... 😖

Energie en gewicht Wk2022-01

De eerste volle week van 2022. Op dinsdag zijn de verlichting in voor- en achtertuin uitgeschakeld en op woensdag is de Kerstverlichting aan de voorkant van het huis ook al meteen helemaal verwijderd. Zo ook alle Kerstverlichting in het huis. Dat moet gewoon al te zien zijn aan het elektriciteitsverbuik van deze week. En warempel ook een paar uurtjes zon gehad deze week, goed voor bijna 9kWh 😑

 

Dinsdag ook de watermeterstand opgenomen en doorgegeven. Verbruik 130m³ en dat is veel, oftewel komt dat overeen met het verbruik van een gezin van 3 personen...

Onbegrijpelijk hoe dat zit met mijn fitnessleeftijd... 

Ondanks 5 dagen training nog steeds op 70jaar en een VO2max van 32.

Geheel voor mij onverwacht is mijn enorme gewichtstoename, Ik had gedacht dat met 5 dagen sporten deze week, ik minstens wel wat zou zijn afgevallen. Het snoepen zal dus wel wat aan banden gelegd moeten worden 😡

Training - In Duizel naar De Pan en terug met Dorie - 10km

Ik rij vandaag weer richting Duizel voor een trainingsrondje naar De Pan en terug samen met Dorie. De voorspelling van het weer is goed maar daar heb ik onderweg naar Duizel opeens niet zo veel vertrouwen meer in. Op de snelweg valt het weer even met bakken uit de hemel. Net zoals vorige week zondag. En toen bleek het in Duizel weer droog. Benieuwd hoe het nu zal zijn. Nou, dus ook weer hetzelfde als vorige week zondag: droog. En daarbij begint de zon ook nog eens te schijnen.

Zodra de klokjes de satellieten hebben gevonden gaan ze aan en gaan we op pad. Die eerste rustige kilometer, daar komt vandaag niet veel van terecht. Na een paar honderd meter heb ik al moeite mijn rustige ademhaling te handhaven en als dan de kilometertijd 6:59 betreft is dat meteen de bevestiging dat ik toch wat te hard ging. Dat vindt ook Dorie. Door het eerste bos gaat dan ook het tempo omlaag. We komen Johan met de hond Snow tegen en dan staan we heel even stil. Klokjes op pauze, dan dan weer wel.

En we gaan weer verder. De paden zijn goed doorweekt van de regen van de afgelopen dagen en vooral weer van vannacht. Het is telkens weer zoeken welke kant we de plassen moeten omzeilen om toch droge voeten te houden. Als we het bos uit zijn is kilometer #2 al een stuk rustiger met 7:18. We gaan over het asfalt richting het viaduct. Aan de vlaggen te zien, wind tegen. Voor de oversteek van de N284 hoeven we gelukkig niet te wachten en als we op kilometer #3 zijn is dat weer onder de 7min in 6:49 en maken we ons op om het viaduct te beklimmen. Maar we mogen wel wat rustiger aan van Dorie. Blijkbaar ga ik nogal voortvarend. En ik loop voorop in de veronderstelling dat ik de langzaamste ben. En dus ruil ik van positie en loop nu schuin achter Dorie aan. Bij de ingang van De Pan moet ik helaas toch even op pauze. Beginnersfoutje: mijn veters niet in het zakje van de trailschoen gestopt en de rechter is dus helemaal losgeraakt. Meteen maar allebei opnieuw gestrikt en nu wel in het zakje gestopt. Na deze 2e stop gaan we de bospaden op. Ook hier weer veel grote plassen. Het is ook beter dat we nu wat meer achter mekaar lopen. Ondanks die 2e stop, met het klokje weliswaar op pauze, is die 4e kilometer in maar liefst 6:46. Dat wordt wel anders nu we dieper het bos in gaan.

De grote plassen blijven lastige obstakels en bij de boom dwars over het pad keren we vandaag niet om maar gaan we er om heen en verder het bos in, de route die we wel vaker nemen. En dus een stuk verderop rechtsaf een single-track in. Hier is het 5km in 7:18. 

We draaien weer naar rechts en zijn op de terugweg. Aan het einde van het pad glimt het van een enorme plas water. We gaan nog niet linksaf, wat de route van de grote ronde normaal is, maar gaan nu nog rechtsaf, behoedzaam langs dat grote water af. Even later komen we weer op de heenweg uit en die lopen we nu terug. Kilometer #6 in 7:13 ondanks het brede pad maar wel dankzij de vele grote plassen. En dan... op pakweg 6,3km, niet eens op een plas maar wel op een stuk nog nat en maagdelijke modder, verliezen de wegschoenen van Dorie de grip. 1, 2, Misschien wel 3x slippen de wegprofielen over het donkere modderlaagje en pats-boem, daar ligt Dorie, languit tegen de vlakte. KLokje vlug op pauze. Check dit, check dat. Ze staat op. Niets gebroken behalve de ego? Nog voorzichtig bijkomen van de schrik en dan gaan de klokjes toch weer aan. Dat was toch even schrikken.

We nemen het viaduct op en neer. Afgesproken dat we bij de bankjes dit keer de onsie maken:

Dit is inmiddels de 4e stop voor vandaag maar nu beginnen we dan aan de laatste etappe, grotendeels weer over asfalt. Kilometer #7 gaat al in 6:51. In kilometer #8 hoeven we ook nu niet, of eigenlijk maar een klein beetje te wachten, of beter gezegd in te houden, bij het oversteken van de N284 en die kilometer gaat in maar liefst 6:34. Dorie tikt zelfs 6:21 aan op haar klokje. Onze klokjes verschillen nogal, weten we intussen.

We moeten weer door het eerste bos en met de ervaring van valgevaar en "slippery when wet", lopen we maar zoveel mogelijk achter mekaar door de bospaden, Dorie voorop. Nog in het bos passeren we het 9km-punt en dat toch nog binnen de 7 minuten. M.a.w. we zijn desondanks best wel op dreef.

De laatste kilometer is ingegaan, of beter gezegd, ik stel voor om bij 10km de klokjes stil te zetten. "Mooi rond getal...", klinkt het bevestigend van Dorie.

Toch zijn we bijna bij Den Donk als ik pas aan de 10km ben in 1:09:16. Dorie, net als vorige week, moet nog een 60-tal meters eer zij ook aan de 10km is. 

We dribbelen rustig de route uit tot thuis.

Na een uitgebreide rek-en streksessie gaan we ook nog uitgebreid aan de thee en tomatensoep en het is al weer ruim 12:00u geweest als ik me opmaak om terug richting Zeelst te gaan.

Toch mooi weer 4 dagen achter mekaar gelopen en het ging vandaag weer een heel stuk beter met de ademhaling. Helaas is dat nog geen garantie voor de toekomst, weet ik... 😟

En als ik dan mocht denken dat ik na vandaag een jaartje jonger geworden zou zijn, heb ik het daar helemaal mis mee. Nee hoor, fitnessleeftijd gewoon nog steeds 70 jaar en zelfs de VO2max is nog gewoon 32. Ik snap daar helemaal niets van, tegen betere weten in.

Training - Vrijbuitertraining met Dorie, Carla en Herman

De eerste Vrijbuitertraining van 2022 en er zijn er vandaag nogal wat afwezig. André, omdat die in het ziekenhuis ligt na een val in de badkamer en geconstateerde hartklachten, Hans die net opa is geworden, Dorris en Annie en Jos. En daarom gaan de wandelaars met een kleine bezetting op pad. 

Officeel mag dat ook maar met groepjes van 2 personen en dan ook nog op 1,5m afstand. Tja... 

Wij spreken wel af om de onderlinge afstand tijdens de training wel op die minimale afstand te houden. Dat gaat overigens nagenoeg altijd al, ook zonder die maatregelen.

 

En zo gaan we op weg naar de eerste stop voor de warming-up want het is nog best wel frisjes met een gevoelstemperatuur die net onder of om het vriespunt ligt. En dat komt voornamelijk door dat zachte briesje wat er staat maar wel ijskoud is. 

Na de warming-up gaan we richting "Het Gat", Carla voorop. We doen niet de flanken, op en neer, aan maar gaan er meteen omheen en ook onder langs, Carla voorop. En dat doet ze ook nog eens in een flink tempo. Dat gaat heel anders dan de laatste 2 keren dat ik hier was. Zelfs bij het verlaten van Het Gat blijft ze doorgaan maar als ze eenmaal tot rust is gemaand, gaan we een stukje wandelen voordat we weer aan de dribbel gaan. We dribbelen ook best wel wat af en in een aardig tempootje.

We stoppen een paar keer voor wat oefeningen en op sommige stukken moeten we wel wandelen om de grote plassen te kunnen passeren. 

Al met al leggen we 5,31km af bij een totaaltijd van 1:03:28. Daar zitten dan wel de nodige tijd voor oefeningen en enkele wandelstukjes tussen.

Na afloop is er dan het koffie en theemomentje. Normaal zou dat ook het moment van een jaarlijkse groepsfoto zijn, maar dat is door corona al een paar keer overgeslagen. Ook zijn er de nodige afwezigen, zoals ik al eerder aangaf. Maar ik heb mijn selfiestick bij me en die is vandaag nog helemaal niet gebruikt en daarom doe ik dat nu nog even met de aanwezigen. Oké, het is bepaald niet helemaal volgens de coronaregels maar iedereen die er vandaag bij was, staat er op.

Dan is het tijd om weer naar huis te gaan.

Ben benieuwd wie zich aan de regels van het RIVM houdt en bij thuiskomst een zelftest doet.

Eerlijk gezegd, ik niet...😟

Training - Rondje Duizel met Rik - 6km

Gisteren was ik met Dorie en Myrthe op pad en omdat het vandaag, in ieder geval 's morgens, droog zou zijn, gisteren toch maar een geïnformeerd of Rik gisteren wel zelf was gaan lopen. Niet dus. Dat stond voor vandaag op de planning. Nou, dan wil ik toch best wel samen lopen. En zo dan toch nog afgesproken om om 9 uur bij Rik in Duizel te zijn. Helaas had ik niet helemaal voorzien dat de superhete maaltijd van gisterenavond zo'n effect zou hebben op mijn darmen. Na een marathon-zitting op de plee alsnog toch maar besloten om naar Duizel te gaan. Daar, 2 minuten te laat, gearriveerd, ook maar meteen vertrokken voor een trainingsrondje Rik. De buikpijn is dan nog steeds niet weg, helaas.

 

De eerste kilometer gaat best in een lekker tempo. "Volgens mij gaan we best wel hard...", zegt Rik dan ook. "Dan zou kunnen kloppen, ik hoor je niet schuifelen...", antwoord ik nog en als de eerste afgelegde kilometer op mijn TomTom Spark trilt is de tussentijd van 7:48 het bewijs. 

We zijn de eerste kilometer nogal zwijgzaam geweest maar zodra we linksaf zijn geslagen en we de wind op kop, harder voelen dan dat we verwacht hadden, is dat meteen de start van een gesprek. Vanaf dat moment wisselen weer allerlei stof tot nadenken uit, het grootste gedeelte over de bestorming van het Amerikaanse parlement van een jaar geleden en de vergelijking met de rechters en rechtspraak in Nederland, wat ik nog steeds als watjes-politiek bestempel. Maar goed...

De volgende kilometers gaan daardoor ook boven de 8min maar als de bel voor de laatste kilometer klinkt gaan we toch even op onze achterste poten lopen. Mooi, die was weer onder de 8min.: 7:58 is toch onder de 8 minuten.

We wandelen even uit richting het speelveldje voor een onsie dit keer van het open veld. 

Ach, het is maar voor de herinnering.