Vrijdag ging niet al te best omdat ik me niet zo lekker voelde en gisteren was
ook al niet "je dàt", zodat ik besloot om te gaan wandelen en dan is het de
vraag hoe het vandaag dan zal gaan. Als het nog niet gaat zal ik nog vlug een
belletje of een appje doen. Maar tijdens het badkamer ritueel voelt het al
niet verkeerd en dus pak ik de C3 weer om richting Duizel te gaan.
Daar aangekomen nog wel even de windjack en handschoenen aan en de gele cap op
en we kunnen gaan. De TomTom heb ik in de auto alvast naar de satellieten
laten zoeken zodat die ook op tijd klaar is.
De eerste kilometer, altijd rustig als inloopkilometer, gaat toch al in 7:00
en dat scheelt maar een seconde met vorige week. Het verschil nu is echter dat
ik nog geen centje pijn heb wat betreft mijn ademhaling. Maar nu begint het
eerste bos. I.v.m. de modderplassen nemen we een zijpad eerder rechtsaf. Dit
is weliswaar een single-track maar beter begaanbaar dan het pad wat we normaal
nemen.
Het lijkt wel een stuk langer. Eenmaal buiten het bos linksaf, komen op 2km uit
op 7:07 en dat is voor het stukje bos ook al weer een verbetering. Nu gaat het
richting De Pan vrijwel geheel over asfalt of asfaltbeton en dus gaat het tempo
ook weer omhoog. Mooi in 6:39 over de 3e kilometer.
Het viaduct over en ca. 650m verder duiken we het bos van De Pan in. 350m
verder is het over de 4e kilometer toch nog binnen de 7min met 7:47. Het gaat
dus voortvarend. Maar nu gaan we toch echt weer trailen, singletracks en door
het dichte struikgewas. Kilometer #5 in 7:07 valt echter niet tegen.
We zijn inmiddels weer op de terugweg over een zandpad waar vorige week op het
eind op de T-splitsing nog een en al water was waar we behoedzaam langs af
naar rechts moesten. Nu ligt er alleen nog maar een bescheiden plasje, maar we
gaan even een stukje naar links voor de herinneringsfoto bij de barrière. Ik
weet gauw genoeg wat Dorie daarmee bedoelt. Een pad waar wij eerst ook wel
eens over heen gingen en wat nu "Geen toegang" meer is en dat bekrachtigd met
een grote bos takkenhout voor de ingang van het pad. Daar poseren we dan wel
even voor de onsie
We gaan verder met onze terugweg. Kilometer #6 ook weer onder de 7min in 6:57.
We passeren de onheilsplek van vorige week en verlaten De Pan na 6,6km en op
de afdaling over het viaduct passeren we de 7km in 6:49. Met alleen maar
verharde weg maar wel een oversteek van de N284 waar we nu wel even stoppen
(ook de klokjes) gaat die 8e kilometer zelfs in 6:34. Op het klokje van Dorie
zelfs 10sec. sneller, maar we weten inmiddels al dat onze klokje ieder een
eigen leven leiden. Na eerst nog een stuk zandpad gaan we na ca. 8,5km weer
het eerste bos in, het singletrack pad wat we op de heenweg ook hebben
genomen. Maar we zijn nog in het bos als we al aan de 9km zijn in 6:49 en dan
is het alleen nog verharde weg naar huis. Dat is ook wel te merken. We hebben
de wind nu in de rug en het loopt lekker soepeltjes. De oversteek over de
Hapertseweg is verkeersloos en dan ben ik al aan de 10km in 1:08:18 terwijl
Dorie dan nog een meter of 60 moet. Die laatste kilometer ging dan ook in
6:29. De gemiddelde snelheid vandaag was 8,78km/u (=6:50min/km) en dat valt
niet tegen. Niet vergeten dat de ongeveer de helft van het parkoers een bos
c.q. trail parkoers is en in deze tijd van het jaar nat en modderig.
Het ging mij vandaag weer eens goed af. Helaas wil dat niets zeggen over de
fitnessleeftijd want die staat nog steeds op 72 jaar en de VO2max van 30 naar 31, dat dan weer wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten