We gaan voor de 2e pin van de Crush Your Goals 2021 medaille en dat wordt de
Trail-pin.
We gaan hiervoor weer naar het Sprankelbos, oftewel het Vrijbuitersbos.
We weten dat de weg er naar toe, de Locht, voor een deel is afgesloten van
Koningshof maar we weten ook dat de Turfweg gewoon bereikbaar is van de
zuidkant van de Locht. Voor Rik maakt dat niets uit maar voor mij betekent het
dat ik over Knegsel moet, richting Steensel, en daar op de rotonde linksaf
richting Veldhoven. Dat blijkt dan zo'n 12,6km te zijn en dat is toch 2x zo
veel als normaal.
Rik staat er al en even later, het is dan 9:11 gaan we op pad.
We kiezen er voor om van af het grote bospad terug te lopen richting Turfweg
en dan het bos in te duiken, waar ik wel vaker op de terugweg was naar de
kantine. Alleen moeten we ook nu weer door de nieuw aangelegde en omheinde
graasweide, maar het pas loopt er nog gewoon doorheen.
Wel moeten we de inmiddels aangelegde klaphekken door. Stiekem wel zware hekken, dat dan weer wel. We vervolgen het pad en meteen al merk ik dat mijn linker voetzool dat niet lekker vind. Het is ook niet zomaar lopen want het pad, en na later zal blijken, al die singeltracks die we altijd al met de Vrijbuiters lopen, staan vol plassen water. We lopen overal van het pad af om de plassen heen.Van het pas af gaat ook zelfs een stuk langzamer dan wandelen. We kiezen er wel voor dit pad aan te houden en komen zo weer op de Turfweg terecht en die volgen we een klein stukje om dan maar het zandpad aan de rand van het bos te volgen. Dat gaat een stuk gemakkelijker en voelt ook weer fijner voor mijn linker voet.
Wel moeten we de inmiddels aangelegde klaphekken door. Stiekem wel zware hekken, dat dan weer wel. We vervolgen het pad en meteen al merk ik dat mijn linker voetzool dat niet lekker vind. Het is ook niet zomaar lopen want het pad, en na later zal blijken, al die singeltracks die we altijd al met de Vrijbuiters lopen, staan vol plassen water. We lopen overal van het pad af om de plassen heen.Van het pas af gaat ook zelfs een stuk langzamer dan wandelen. We kiezen er wel voor dit pad aan te houden en komen zo weer op de Turfweg terecht en die volgen we een klein stukje om dan maar het zandpad aan de rand van het bos te volgen. Dat gaat een stuk gemakkelijker en voelt ook weer fijner voor mijn linker voet.
We blijven daarna gewoon al die singeltracks volgen. Vooral veel plassen. We
gaan er behoedzaam omheen en ook om de divers boomstammen en -takken die onze
paden kruisen.
Als we het brede bospad met fietspad weer zien liggen gaan we die riching op.
We zijn al bijna aan de 4km en het is toch nog meer dan kilometer terug naar
de auto's.
Op het fietspad gaat het weer in een beter tempo. Zoals ik verwachtte zijn we
ruim voor de auto's aan de 5km. Ik zet de klok stil op 51:29, gemiddeld
5,83km/u.
Langzaam? Inderdaad. Nu moet ik wel vertellen dat we onderweg ook hebben stil
gestaan om foto's te maken en de tijd heeft meestal gewoon door gelopen. Ook
hebben we veel geandeld, niet omdat het kan maar omdat het moet. Het kan
gewoon af en toe niet anders. Daarbij is het wandeltempo dan ook nog eens
lager dan wandelen op de gewone weg. Voor ons is dat ook niet zo van belang.
We zijn gewoon weer goed bezig geweest. Het was ook verlaten in het bos. Geen
stinkende motoren en allen de verse sporen van hoefijzers verraden de
aanwezigheid van minstens 1 ruiter te paard, die we overigens ook niet hebben
gezien.
Na afloop lopen we nog even door naar de Locht met de bedoeling om even naar
de vorderingen van de nieuwe rotonde te kijken. Dit blijkt stiekem toch wel
een eindje en we draaien terug. Bij de ingang van de Turfweg gaan we nog een
praatje aan met de verkeersregelaar en vervolgens dribbelen we weer terug naar
onze auto's. Ja, inderdaad, we dribbelen, want Rik heeft het koud gekregen en
een keer uitlopen is niet verkeerd ook al is het na 210m al weer voorbij.
We kijken nog even naar de Buitenjan waar een deel door hekken is omgeven. Dit
is of wordt het (quarantaine)verblijf van asielzoekers met corona. Nu weet ik
niet of de hekken de mensen binnen moet houden of dat er niemand van buiten
naar binnen mag....
Bij de auto doen we ons nog even tegoed aan Mars en jus d'orange en bespreken
we de planning van komende week. Er is veel sneeuw voorspeld, stevige kou en
ook nog ijzel. Daarom besluiten we om zondag in ieder geval niet te gaan lopen
en wellicht een weekje rust in te lassen. Dat laatste is ook meer voor mij
bedoeld. Hopelijk werkt dat goed voor de blessure onder mijn linker voet. Ook
moet ik volgende week donderdag naar het ziekenhuis voor een darmonderzoek
naar aanleiding van bloed in mijn ontlasting wat tijdens het
bevolkingsonderzoek naar voren is gekomen. De uitslag weet ik meteen na het
onderzoek, als ik wakker ben na mijn roesje. Spannend dus. En dinsdag beginnen
voor mij ook al de voorbereidingen voor het leegmaken van de darmen... Geen
goed idee om dan nog te gaan hardlopen, lijkt me.
Dit keer al onze foto's maar op een hoop in plaats van in de tekst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten