Het is sinds 5 februari dat ik weer voor het eerst ga hardlopen.
De eerste reden is het weer. Natuurlijk zou ik zeggen maar dat zegt niets.
Maar vanaf vorige week zondag ligt er sneeuw. En niet zo'n beetje ook. Hier
bij ons is dat ongeveer een centimeter of 20. Nee, ik heb het niet gemeten.
Daar had ik niet zo'n zin in. Daar vond ik het gewoonweg te koud voor én, dat is de tweede reden, ik
zat ergens anders mee in mijn maag. Of beter gezegd, in mijn darmen. Ik heb
deze week nl. ook een darmonderzoek moeten ondergaan, n.a.v. het
bevolkingsonderzoek, waarbij bloed in mijn ontlasting was geconstateerd.
Vandaag ligt er nog steeds sneeuw en is het op sommige plaatsen nog
spiegelglad. Maar blijkbaar zijn wegen en fietspaden in en om Duizel wel goed
schoongemaakt en goed begaanbaar. Reden om vandaag toch weer naar Duizel af te
reizen om daar samen met Rik een virtueel trimloopje te gaan doen.
Mijn linkervoet(zool) is sinds onze laatste loop, dat trailtje, lang pijnlijk
gebleven. Ook door het lopen over de hobbelige sneeuw gaf het zelfde
trail-effect en dezelfde pijn. Vorige keren merkte ik echter dat met het
rustig lopen op vlakke wegen, ik daar veel minder tot nauwelijks last van
kreeg. Daarom ga ik er vandaag toch weer voor om dat weer uit te testen.
En we gaan vandaag voor de "Let Love Rule Run" van EPIC in het kader van
Valentijnsdag. En 5km is genoeg.De medailles hebben we overigens al sinds een paar dagen in huis.
De temperatuur in Veldhoven is nog -5,2ºC en gevoelstemperatuur -9,8ºC.
Onderweg naar Duizel geeft de Scénic nog een temperatuur aan van -7ºC. Ga er
dus maar gevoeglijk van uit dat de gevoelstemperatuur zo rond de -10ºC zal
liggen. Misschien nog wel een graadje lager zelfs!
Bij Rik gearriveerd ben ik helaas wel mijn windjack, mijn 4e laagje vergeten.
Gelukkig heeft Rik nog een jasje te leen. Anders had mijn trainingsjasje er
aan moeten geloven.
We wandelen eerst de wijk uit. Lopen gaat hier niet want ook hier is de weg
nog spekglad door met ijs bedekte, vast gereden sneeuw. Eenmaal aangekomen op
de Sint Janstraat gaat de TomTom aan en lopen we meteen door richting
Akkerstraat. We hebben de wind op kop en die voelt echt koud. Ja, die
gevoelstemperatuur van -10ºC halen we hier gemakkelijk. Mijn oren beginnen
zelfs erg koud aan te voelen. Ik had er thuis nog wel gedacht om mijn
bivakmuts mee te nemen, maar dacht dat dat lichtelijk overdreven zou zijn. Nu
vind ik dat van niet....
We lopen richting Eersel en bij het politieburo slaan we de Dalemsedijk in en
via de Ganzestaartsedijk en de Wolverstraat lopen we weer via de Akkerstraat
terug naar huis.
Op de Akkerstraat nemen we even de tijd voor wat foto's. Ik heb weer een
andere selfiestick meegenomen. Intussen zijner al 2 gesneuveld en dit is de
laatste reserve.
Na een kort onderhoud met Piet van GVAC, die speciaal voor ons nog even gestopt is om een praatje te maken, gaan we weer verder. Omdat de 4e kilometer een stuk langzamer ging dan de eerste 3 en omdat het weer de laatste kilometer is, gaat weer even het gas erop. En met deze enige kilometer onder de 8min. drukken wel even de gemiddelde snelheid omhoog.
Nee, het ging niet zo rap vandaag maar op de eerste plaats hoefde dat voor mij ook niet. Ik zit immers nog steeds met een blessure, waarvan ik niet zo gek veel last van heb gehad en ja, met die kou en die gure wind van voren vond ik het ook wel best zo. Achteraf vind ik die 40:48 nog niet eens zo'n slechte eindtijd.
Na vandaag is de winter weer voorbij. Ik weet nog niet voor hoe lang. Weken, dagen, of 11 maanden?
We spreken in ieder geval weer af voor aanstaande woensdag. Waar we gaan lopen staat nog niet vast. Wel zal de temperatuur dan minstens 10 graden hoger liggen dan vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten