Het is vandaag precies 39 jaar geleden dat ik begon met hardlopen.... đź
Dat wil dus zeggen dat mijn jongste dochter Kathy vandaag 39jaar is geworden.
đ
Echter het rondje van vandaag in Duizel gaat een testrondje worden voor mij.
Al een aantal dagen heb ik last van pijn in de vouw van de overgang van mijn
rechterbovenbeen en de romp. Dit heb ik opgelopen met het werken in de tuin
eind vorige week en voornamelijk bij het lostrekken van wortels van struiken.
En ja, als je je hele leven kantoorwerk gedaan hebt, dan moet je eigenlijk nu
niet beginnen met lichamelijke werkzaamheden. Ik denk zelf dat ik een spier,
de quadriceps, verrekt moet hebben, of de aanhechting ervan. Thuis en nog anderen denken eerder aan iets aan de lies. Ik weet het niet. Nog niet. In
ieder geval gaan we weer weg voor een rustig trainingsrondje. En mocht het
onderweg niet meer gaan, dan zal er afgesneden worden.
Het weer is in ieder geval goed, hoewel ik toch voor mezelf nog de Ameland
vuurtorentrail longsleeve heb aangetrokken. Wel adviseer ik Rik om zijn jasje
toch maar uit te trekken want het is buiten nagenoeg windstil bij 12ÂșC en hij
kan het best wel hebben. En ik doe ook geen jasje aan, dus...
Hij trapt er in en we vertrekken.
Het is ook zoals ik aangaf, helemaal niet koud en de zon schijnt ook nog eens.
Ik heb vooralsnog geen last van mijn "blessure", maar ik neem dan ook kleine
stappen.
Het onderwerp van vandaag is familie en dan over onze vaders. Nee, niet het
gebed! Over die van mij is dat niets dan negatiefs maar gelukkig geldt dat
niet voor die van Rik.
Intussen zijn we al langs De Donksbergen gelopen en ook weer terug langs "ons
laantje" langs VdL en eenmaal weer op de Akkerstraat aangekomen gaan we toch
nog rechtsaf richting de visvijver omdat mijn "blessure" dat best wel toe
laat.
We gaan niet verder door naar de visvijver maar draaien om de voetbalvelden
heen en via het industrieterrein weer terug. Als we langs het nieuw te bouwen
logistieke centrum af gaan komen we nog een bekende van Rik tegen op haar
e-bike. Die innige ontmoeting moet uiteraard fotografisch worden vastgelegd.
Daar heb ik mijn camera ook voor bij me đ
En dan gaan we verder voor de laatste dikke kilometer.
Bijna thuis draaien we nog even rechtsaf door de villawijk in aanbouw en op
7km aangekomen is de eindtijd 58:48 en dat is best verrassend want met het
gezwets onderweg en het op ons gemak lopen, ook vanwege mijn "blessure",
dachten we het uur wel gepasseerd te zijn. Nu hebben we er gemiddeld 7,14km/u
over gedaan of 8:24min/km. Oké, niet zo spetterend maar wel precies wat we
elke keer ongeveer lopen. En het is goed zo. Nog altijd beter dan
bankhangen.
En helaas, het zit er voor mij sowieso even niet in om wat harder te gaan.
Was het eerst nog het probleem met de ademhaling, nu is daar de blessure ook
nog bijgekomen.
Gevolg is wel dat mijn fitnessleeftijd weer gestegen is, nu zelfs naar 77jaar!
Ik moet me er maar niet druk over maken đ
We poseren voor de onsie nog even voor een bloeiend boompje van een van de
buren uit de straat. Precies hetzelfde boompje wat Rik ook in zijn voortuin
heeft staan, alleen draagt deze wel bloemen.
Nu is het even afwachten hoe het verder gaat met mijn "blessure" na deze
training. Anders staat gewoon weer een training van 7km aanstaande donderdag
op het programma.
Intussen heb ik dokter Google al geraadpleegd en ik heb toch het idee dat het niet mijn lies is. We zullen wel zien
Het weer:
Volgens de weerNU-app: T=13,3ÂșC, Tgevoel=10,8ÂșC. Wind kracht 3 (ZO)
Echter voor ons gevoel: Zonnig en nagenoeg windstil. T=13ÂșC, Tgevoel=12ÂșC. Wind kracht 1 (ZO)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 74 naar 77
VO2max: 29
HRgem: 164 bpm
HRmax: 184 bpm op 0,80km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten