Ik maak me vanmorgen best wel weer zorgen, of moet ik zeggen, ik baal al wel
weer een beetje. Reden is, dat ik afgelopen nacht en vanmorgen weer moeite heb
met mijn ademhaling of luchttoevoer of hoe ik het zal noemen. En toch wil ik
vandaag voor 3 rondjes gaan op de Wedertcross in Valkenswaard. En het
toverwoord is gewoon rustig aan doen, de eerste 3-4 km. Daar waar het vroeger
1-2km. was.
Ik rij gewoon de ouwe getrouwe route binnendoor, door Waalre naar Valkenswaard
en alle maximum snelheden in acht genomen en inclusief het verkeersluw maken
door Waalre heen, ben ik er gewoon in een minuut of 15-16. Het is wel al erg
druk op de parkeerplaats en daarom besluit ik maar meteen richting het zwembad
te parkeren en dan terug te lopen naar AVV voor mijn startnummer. Ik heb toch
nog tijd zat.
Terug bij de auto en meteen maar omgekleed en nummer erop en nee, dit keer
geen jasje aan. Dat is niet nodig.
Richting de start loop ik in en bij de start aangekomen zie ik al dat het op
een andere plek is dan de voorgaande keren. En het is ook nog helemaal niet
druk. Ik loop meteen door over het nieuwe parkoers, eventjes er vanaf voor een
kleine sanitaire stop en weer terug. Toch nog 850m.
En het is er nog steeds niet druk. Er lopen meer jury-leden rond dan lopers.
Wel ontmoet ik Ilse uit de vroegere NS-tijd. Even bijkletsen. Maar nog steeds
geen andere GVAC-ers te zijn als ik in de verte wat geels ontwaar. Ik zie
Daniëlle met beide armen zwaaien en dat beantwoord ik ook zwaaiend. En meteen
maar aan Ilse vragen of ze nog een foto van ons, GVAC-ers wil maken en dat is
ook geen probleem.
We verzamelen ons achter het startdoek. Er loopt nog een "offical" door het
startveld die iedereen nog eens extra op het hart drukt om goed uit te kijken
voor de boomwortels en -stronken en dan klinkt er weer een ouderwets
startschot. Ik druk mijn klokje uiteraard pas aan als ik de zaagsel
startstreep passeer. Omdat ik dit keer niet helemaal achteraan stond word ik
uiteraard de eerste paar honderd meter van alle kanten ingehaald. Uiteindelijk
loopt er nog maar 1 loper achter mij. Vlak achter mij nog wel en dus zeg ik
hem dat hij gerust voorbij kan gaan, terwijl ik ruimte maak. Hij was sowieso
van plan het rustig op te bouwen maar gaat me dan toch maar voorbij. We kennen
elkaar nog uit de Kempische Trimcompetitie tijd. "Je loopt al zeker 30
jaar....?", laat hij me en passant weten. Ik corrigeer hem: "Bijna 40 jaar, in
mei om precies te zijn..." en we gaan door. Hij loopt langzaam van me weg.
En opeens zie ik toch Dorie aan de kant staan. Ze zijn er dus toch. "Hoe het
gaat ?". Ik doe het gewoon rustig aan.
Het parkoers is heel anders dan voorgaande jaren. Het doet me meer denken aan
een trailparkoersje. Het voelt wel leuker aan. En nauwelijks bultjes maar wel
de nodige boomwortels en -stronken die verraderlijk onder het bladerdek
liggen.
Zo gaat die 1e km weliswaar in 7:13 en de 2e zelfs in 7:16, maar daar heb ik
ook echt rekening mee gehouden. Ik wil voor 3 rondes gaan en daarom de eerste
kilometers rustig aan doen en de ademhaling controleren en dat gaat goed zo.
De doorkomst van de 2e ronde wil ik wel op mijn klokje aangeven maar die
reageert niet en dus geen rondetijden. Ik loop intussen in op mijn voorganger
die mij in de eerste kilometer voorbij ging. Ik wil hem eigenlijk niet voorbij
maar op een gegeven moment moet ik bijna op de rem en dus dan toch maar
voorbij. Nu zijn er nog 2 lopers achter mij want eerder ben ik al een
wandelende loper voorbij gegaan. En ik loop nu in op een damestrio. Ik kan ze
net niet "pakken" want ik moet of wil linksaf voor de 3e ronde. Van het trio
gaan er 2 rechtdoor naar de finish en de derde gaat voor mij linksaf. Die ga
ik dan meteen in die 3e ronde voorbij. De ademhaling is nu helemaal op orde en
ik heb het gevoel dat ik nu "vrij" kan lopen. Dat is ook wel te merken want
die laatste kilometer van de 2e ronde, km #5 is al in 6:47 gegaan, wat voor
mij goed is op een cross of trail parkoers.
Foto: Connie Sinteur
Ook in de 3e ronde kom ik Dorie weer tegen. Die verwacht mij niet op een 3e
ronde en dus staat ze voor mij niet paraat om een foto te maken. Maar het gaat
mij best goed nu. Ademhaling heel gemakkelijk. Wel goed uitkijken op het
parkoers maar het voelt bijna ouderwets lekker. Johan vergezelt me ook in deze
laatste kilometer weer, net als de laatste kilometer van de 2e ronde.
Ging km #6 zelfs al in 6:40, op de laatste kilometer naar de finish kom ik
zelfs op 6:09 uit. Die allerlaatste 40m (35,8m om precies te zijn) zou 12km/u
zijn maar dat is natuurlijk de onnauwkeurigheid van het indrukken van mijn
klokje zijn over zo'n korte afstand. (Als de tijd over de laatste 35,8m 13sec zou zijn i.p.v. 12sec dan zou de
gemiddelde snelheid over dat laatste stukje 9,91km/u geweest zijn, wat
weer precies zou passen bij mijn eerdere tempo. Niet belangrijk overigens,
maar om even aan te tonen wat 1 seconde verschil kan doen over zo'n kort
stukje....
😏)
Aan de finish wel een mandarijn maar verder geen consumptiebon of wat dan
ook.
En aan de finish ook snel hersteld. Het gaat vandaag toch nog allemaal naar
wens 😀
Nog even uitlopen naar mijn auto (320m), omkleden en dan naar de kantine van
AVV om samen met Dorie, Inge, Hannie, Daniëlle en André gezellig nog een kopje
koffie of thee te doen. Geert is helaas niet meer komen opdagen.
En dan weer naar huis. Gelukkig is het nu wat rustiger op de parkeerplaats,
maar wat is het vandaag toch druk! Het is vanmorgen één en al file geweest op
de parkeerplaats en auto's die echt her en der parkeerden, midden op de weg en
op allerlei plaatsen die totaal niet voor parkeren bestemd zijn. Geen
idee wat er vandaag hier aan de hand was.
Het weer:
Bewolkt en windstil. T= 6,6ºC, Tgevoel= 6,6ºC. Wind kracht 1 (ZW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 69 naar 68
VO2max: 34
HRgem: 166 bpm
HRmax: 192 bpm op 7,01km (eindsprint)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten