De training van vandaag tijdens de corona-crisis gaat vandaag weer met Dorie en met Herman. André wandelt.
Ik ben er ruim op tijd maar de rest is er al en al ik ook al helemaal klaar ben om aan de training te beginnen is het nog "pas" 5 voor 10. Na even wat gekletst te hebben met de nodig opmerkingen over en weer van de lange mouwen van Herman tot het lange haar van André is het al 3 voor 10 en hoogste tijd om te beginnen...
En het is best frisjes. De Scenic gaf 13ºC aan maar met die harde wind zal de gevoelstemperatuur wel tegen de 10ºC aan zitten. Ik heb geen lange mouwen aan en omdat Dorie, net als ik vandaag in het oranje, ook met blote armen rond zwaait heb ik daar wel vrede mee. We zullen ons wel warm lopen tijdens de training.
Na een rustig begin tot aan de 1e stop is het al even op adem komen. Niet alleen voor mij overigens maar ook voor Herman. Net als de afgelopen dagen heb ik vandaag na het ontwaken stevige last van benauwdheid, druk op de borst, ademnood, wat doorgaans in de loop van de dag wel weer wil verminderen. Dat zullen we wel zien.
Na de 1e stop gaan we al weer richting "het gat". Herman vindt dat ook wel goed, zij het nogal twijfelachtig. De schrik van de klimmetjes tegen de flanken van "het gat" is duidelijk van zijn gezicht af te lezen.... Of Dorie het rustig aan wil doen.... Hoort wie het zegt... 😂
Nog voor we bij "het gat" aankomen roept Herman Dorie tot de orde. Hij moet even op adem komen... Daarna gaan we de flanken op en neer en uiteindelijk "het gat" in.
Wij verlaten "het gat" ook, Dorie met Herman voorop en ik er achteraan.
Omdat ik zo'n beetje mijn eigen (adem)tempo aan hou wordt de afstand tot de kopman wel langzaam groter maar aan het eind van zijn etappe wordt er dan toch wel weer even gewacht. De training gaat op dezelfde wijze verder. Stevige slingerpadloopjes afgewisseld met een korte wandeling of snotneus pauzes of voor wat oefeningen. En dan betrappen we André die helemaal niet aan het wandelen is maar gewoon lekker staat te ouwbetten. We maken hem er op attent dan hij wel moet wandelen, hoor!
Na de adempauze gaan we door het bos weer richting de blokhut.
Het is dat ik zeg dat we al 3 kwartier aan de gang zijn en dus dat we langzaam aan richting onze kantine moeten trainen dat Herman beseft hoe lang we al bezig zijn. Eigenlijk had hij nog wel in gedachten om richting het bruggetje te gaan en dan langs de sloot af. "Dat kunnen we beter een volgende keer doen en dan meteen vanaf de start, want nu halen we dat niet meer..", aldus Dorie. Ik voeg daar nog aan toe dat het wellicht ook beter is als hij van tevoren eerst daar gaat verkennen of we daar wel kunnen lopen, want dat weet hij ook nog niet zeker. En dan kunnen we volgende keer wel zeggen:"Nee, dat doen we niet... 😂"
In plaats daarvan gaan we maar linksaf het paadje in om een paar honderd meter toch weer even te stoppen voor de Herman-oefening met een boomtakje. Met vereende krachten weet Herman een grote boomtak voor Dorie te decimeren en kunnen we de Herman-oefening 10x uitvoeren.
Bij de auto drinken we samen nog koffie en thee, nee niet op anderhalve meter maar minstens 3 meter, en misschien is dat ook weer niet goed in de ogen van een BOA, want dat is geen anderhalve meter 😂 Het zou zo maar waar kunnen zijn.
Het is 10 over half 12 als ik richting huis vertrek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten