Virtuele trimloop - Team Running Unicorn (14km)

Lente-uitdaging #72/92

Vandaag is het precies 37 jaar geleden dat ik voor het eerst op de gedacht kwam om een stukje te gaan hardlopen. Dat beviel toen zo slecht vanwege de nog slechter conditie dat ik toen besloten heb om daar wat aan te gaan doen. Het begin van mijn hardloopcarriere, die ik vooral in het begin, samen met mijn, nog altijd goede, vriend Theo heb gedaan.

De training van vandaag zal gaan over 14km. Laat ik die training dan maar meteen doen als virtuele trimloop voor Team Running Unicorn.
Op de Facebook-pagina staat tevens wat mijn Unicorn name zou moeten zijn.
De 1e letter van mijn voornaam correspondeert met Golden en de maand waar in ik jarig bent komt weer overeen met Snowflake:

Golden Snowflake it is...

Meteen ook maar een startnummer van gemaakt want die kon ik niet op de Facebook-pagina vinden.

Vanwege de eerste lange(re) afstand kan we voorzichtig van start en het is ook de bedoeling dat we het sowieso rustig aan blijven doen.
De eerste 2 kilometers gaan daarom dan ook rond de 7km.
In de 3e kilometer komen we langs het transportbedrijf van Van der Heijden waarvan eergisteren nog een complete hal door brand is verwoest. Het fietspad wat door het bedrijventerrein voert en ook nog langs het transportbedrijf is met rood-witte lint afgezet. Maar als loper kruip je daar gewoon even onderdoor, toch?
Halverwege het fietspad is de toegangspoort naar het transportbedrijf en daar is het een drukte van belang met ramptoeristen. De meeste zijn wielrenners en mountainbikers die vandaag toevallig daar langs moesten en enkele wandelaars en joggers. Wij moeten echter gewoon door met onze route die via dit fietspad naar De Pan leidt en zo wurmen we ons tussen de ramptoeristen door. Die anderhalve meter afstand gaat ons hier niet lukken. En weg zijn we. Door dit akkefietje hebben wel eventjes een stuk sneller gelopen. Een halve minuut zelfs. Dat betekent dat we even een paar tandjes terug moeten schakelen.

We gaan De Pan in en volgen het brede bospad parallel aan het fietspad en op de vaste plek slaan we weer rechtsaf en als we bij het volgende pad weer rechtsaf gaan komen we nog even Johan en Reinier tegen. Maar die gaan blijkbaar de andere kant op. Wij lopen de route verder en eigenlijk meer richting huis totdat we bij het hekje naar de heide aankomen, waar we weleens stopen voor een zelvie. Vandaag niet. Nee, vandaag gaan we door het hek heen en we gaan de heide op.
Door de langdurige droogte zijn alle zandpaden veranderd in strandpaden, duinpaden met strandzand, zeg maar. We noemen het gemakshalve: klapzand.
We volgen de paden en op een gegeven moment komen we over de, door Dorie aangekondigde, vlonders. Een moeder met zoon blokkeren de smalle vlonders maar bij het zien van ons aanstormend tweetal gaan ze vlug er even van af. Dat kan gemakkelijk want er staat helemaal geen water.
Wij suizen voorbij met een bedankje in het voorbijgaan.

Iets verderop, als we de vlonders hebben verlaten, staan we even stil langs het water. Tijd voor wat zelvies. En uiteraard ook één met mijn eigen startnummer op voor Team Running Unicorn.

We vervolgen onze weg over een lang smal pad wat uiteindelijk weer uitmondt in een klapzand-pad. In de verte zien we een wandelaar voor ons lopen en denken allebei al dat dat wat lastig gaat worden om die in te halen. Rechts van ons ligt wel een breed pad maar dat is een echt strand en daar zullen we helemaal niet geod vooruit komen. De wandelaar heeft er ook flink de pas in en op het moment dat wij bijna bij hem zijn houdt het smalle pad ook op en kunnen we, na heel even wat te hebben ingehouden, hem gewoon rechts voorbij over het brede pad.
Niet ver daarna komen we bij het hek aan de andere kant van de hei aan. Hup er door heen en gaan we rechtsaf, alweer zo'n klapzand-pad inclusief de daarbij behorende strandzon. Toch ben ik blij dat ik redelijk goed tegen die zon kan. En ook met het lopen op dit rulle zand heb ik niet zo veel problemen. Aan het einde van het pad gaat dit opeens over in een verharde weg. Het tempo gaat dan ook meteen weer omhoog en al slingerend komen we uit op de plek waar we vanaf het viaduct De Pan in gaan. We zijn dus bijna op de terugweg en mijn TomTom geeft 10km aan. Dat betekent ook dat we met dezelfde weg terug als dat we gekomen zijn, de 14km niet zullen halen.

En we lopen ook dezelfde weg terug.
Weer langs het transportbedrijf waar ze nog steeds de trieste restanten aan het nablussen zijn.

Door het bos op de weg langs De Donksbergen en we zijn al aan de 13e kilometer bezig en we moeten weer even op de rem want we gaan wat te hard. We pikken op het laatste stuk nog even het fietspad mee, de Hapertseweg over en door naar huis en daar zet ik mijn klokje stil op 1u31:36 na 13,5km, 8,84km/u gemiddeld. Oké, dus geen 14km maar wel weer de langste tijd dat ik achter mekaar gelopen heb sinds lange tijd en met deze zomers temperaturen.
Voor Team Running Unicorn maakt Dorie nog even een extra actiefoto van mij.

Dan hebben we het wel gehad voor vandaag. Nog even aan het water en aan de thee en dan vlug naar huis want vanmiddag wacht er weer een verjaardagsfeestje op anderhalve meter afstand van Kathy die voor de 9e keer 28 jaar geworden is en wij zijn om 13:00 al aan de beurt. 😄

En laat er nu wel startnummers van Team Running Unicorn beschikbaar zijn. En die stuurden me ook nog één op, met alsnog de complimenten voor mijn eigen nummerontwerp. Ik mag er zelf nog een nummer op zetten. Dat wordt dan 64...
Eerlijk gezegd vind ik mijn nummer wat mooier maar die heb ik dan ook zelf gemaakt.
Maar om het helemaal eerlijk te houden heb ik onderstaande foto met beide startnummers op Facebook gepost.

Voor de statistieken nog even de afgelegde route en de tijd- en snelheden tabel en grafiek: