Het wordt vandaag de Groene Woud Lente Trail in Oirschot, georganiseerd door
de stichting Bali Runners. Dus geen Lavas Halve Marathon Helmond en daar een
onderdeel van, dit keer.
Ik heb met Dorie om 9:30u ter plaatse afgesproken en ik vertrek op tijd want
ik weet niet hoe het zit met parkeren en zo en er is al een mail de deur uit
gedaan met een afsluiting van wegen en een rotonde in Oirschot. Googlemaps
omzeilt dat gelukkig wel, maar eenmaal ter plaatse zie ik in de verte al een
rij auto's langs de weg geparkeerd en ik word ook niet kant op gestuurd en
helemaal aan het einde van de rij kan ik de Scenic dan ook voorzichtig langs
de kant van de weg, grotendeels in de berm, parkeren. En dan is het nog zeker
10minuten stevig doorlopen eer ik dan uiteindelijk bij de Zorgboerderij
Scheieind ben gearriveerd.
Daar zit Rinus ook aan de inschrijftafel maar ik moet me melden bij de
inschrijvingen van de 9km en daar krijg ik ook tegelijk te horen dat er dom
volk de natuur in getrokken is, speciaal om de pijltjes van het uitgezette
parkoers te verwijderen. Of we voor alle zekerheid toch maar een foto van de
route willen maken voor onderweg. Dan moet je natuurlijk wel een smartphone
bij de hand hebben en dat heeft blijkbaar toch niet iedereen. Maar ik wel đ
Intussen zijn ook Dorie en Johan gearriveerd en na ontvangst van onze
startnummers kleden we ons om in een stal, achter op de plaats. En dat tussen
de hooibalen. Nou niet bepaald bevorderlijk voor personen met hooikoorts en
hoewel ik niet echt last van hooikoorts heb maar wel wat allergische reactie
merk ik dat dan ook meteen. Weliswaar heb ik daar een middeltje voor maar
natuurlijk niet bij me.
Gelukkig is alles nogal open en zijn we ook zo weer buiten, klaar voor de
start. Maar niet voordat Conny ons nog op de foto zet.
En dan gaan we van start, er vanuit gaand dat de mensen die de pijltjes weer
in orde brengen het allemaal voor mekaar hebben gekregen.
We lopen eerst over graspaden, zeg maar gerust, knollenvelden en we zijn nog
geen 800m onderweg, als de wandelaars rechtdoor worden gestuurd en wij
linksaf. Het wel duidelijk waarom. Het stuk land waar we langs moeten staat
helemaal onder water en ook het pad waar we over moeten. Over een stuk van
zo'n 150m lopen we echt wel natte voeten op. Precies zoals Conny omschreef,
niet echt door het water, niet zompig, je zult het wel zien... En dat klopt
dus!
Het is dat op Googlemaps toch duidelijk te zien is dat het hier een stuk land
betreft want anders zou ik zweren dat we langs een meertje of zo afliepen.
Maar wat verderop gaan we weer verder over het vaste land.
De paden variëren van karrenwielenpaden tot brede bospaden. Het gebied wat we
doorkruisen is een mooi natuurgebied. We horen onderweg allerlei soorten
vogels tjilpen en komen ook een, weliswaar leeg, ooievaarsnest tegen.
Gelukkig, voor mij, is het wel allemaal vlak hier, hoewel ik de eerste 3km
toch wel alle zeilen moet bijzetten om Dorie te kunnen blijven volgen. Na een
kilometer of 4 is dan eindelijk de ademhaling tot rust gekomen en dan is er
ook meteen een drankpost.
Met nog 5km te gaan mogen we nog even genieten van de mooie natuur, onderweg.
Af en toe verlaten we de gewone paden en lopen we parallel, door een wat moeilijker
begaanbaar stuk, om daarna weer op het gewone pad verder te gaan. Onze kousen
en schoenen zijn inmiddels wel weer droog als we eindelijk de laatste
kilometer zijn in gegaan en we verrast worden met weer een stuk nat wegdek. Nee,
we zullen niet met droge voeten gaan finishen. En terwijl we heel voorzichtig
proberen of we ook over het water kunnen lopen, komt er van achter ons een drietal
jongelui aan gedraafd die koste noch moeite besparen voor de kortste weg naar
de finish: dwars door het water heen.
Als de kust weer spetterveilig is, vervolgen ook wij onze weg weer. We komen
warempel ook nog over een singletrackje door een minibos heen, net als bij een
echte trail en dan zijn we bijna thuis.
Nog een stukje over het zelfde graspad waar we vertrokken en san door de start
heen staat verderop naar rechts de finishvlag.
Ik klok 1:09:17 over 8,82km, gemiddeld 7,64km/u of 7:51min/km.
Nu dacht ik dat we wat sneller waren maar achteraf blijken die waterstukjes
toch best wel wat tijd gekost te hebben. Desondanks hebben we het er goed van
af gebracht.
En gelukkig heeft de organisatie de pijltjes onderweg weer goed terug weten te plaatsen.
Nu blijkt de finish niet bij de finishvlag te zijn maar iets verderop in de
stal, waar ook de medailles worden uitgereikt. Die hebben we dan maar wat
later opgehaald, nadat we ons, naar droge kleren hebben omgekleed. Althans ik.
We gaan terug naar de stal, halen onze medailles op. Die stal is tijdelijk
ingericht als een overdekt terras waar we uitgebreid van onze uitsmijter met
koffie of thee kunnen gaan genieten, want ook dat zit in de prijs van de
inschrijving inbegrepen. Alleen moeten we daarvoor nog wel even achteraan in
de rij aansluiten.
Als alles is verorbert is het weer tijd om huiswaarts te keren. Johan heeft
intussen hun Golf dichterbij geparkeerd en zo kan ik mooi met hen een stukje
meerijden tot aan de plek waar ik de Renault heb geparkeerd.
Eenmaal thuis kan de medaille weer bij de andere medailles van 2023 worden
gehangen. Nummertje 11.
Het weer:
Bewolkt met fris windje. T= 8,2ÂșC, Tgevoel= 5,8ÂșC. Wind kracht 3 (NW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 61
VO2max: van 36 naar 35
HRgem: 162 bpm
HRmax: 185 bpm op 3,14km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten