Het gaat al de hele week niet zo lekker en vanmorgen voelde ik me alweer niet
lekker tot misselijk toe, zo nu en dan braakneigingen en zo. Maar ik ben vroeg
op, vanwege de F1 Grand Prix van Australië, dus dat zal best wel weer goed
komen. Ik heb dan nog ruim 2 uur te gaan.
Nou ja, de Grand Prix verloopt niet helemaal zoals gepland. Met een 3e Red
Flag kan ik toch niet het slot van de race afwachten en vertrek alvast naar
Duizel om daar Dorie op te halen. En ja, Max heeft hem toch weer gewonnen...
We vertrekken meteen richting Reusel. Ik heb mijn navigatie niet ingesteld
omdat Dorie de wel daar naar toe wel weet. Alleen is er in de loop de jaren
daar toch heel wat veranderd. En zo rij ik de straat voorbij waar ik eigenlijk
linksaf had gemoeten. Geen dommigheid want die eerste weg naar links lijkt
meer op de inrit van een parkeerplaats van een autogarage dan de ingang van
een sportterrein.
Dus ik vlug, met een rally-achtige stunt, omdraaien en richting die andere
weg.
Dit blijkt dan toch de parkeerplaats van het sportcomplex te zijn, daar waar
het "vroeger" een stuk verderop lag. Nu ligt daar een voetbalveld en niet eens
pas maar, dus we zijn gewoon al heel lang niet meer hier geweest. Ik herinner
me nog wel de laatste keer dat ik hier was, dat was nog met Marjolein en dat
is dus héél lang geleden.
We lopen naar de atletiekbaan. Het is koud! Erg koud! Het is die Noordoosten
wind die de gevoelstemperatuur zo'n 4 à 5 graden doet aanvoelen tot zelf
-1,5ºC volgens de weer-app.
Terwijl de 16km net van start is gegaan, halen wij onze nummers op en kleden
ons om. Daarna alvast naar buiten om warm te lopen. Nou, dat gaat dus niet
lukken in die barre kou. Toch maar vlug naar het warme "binnen" om daar de
start maar af te wachten. En we zijn niet de enigen. De gang loopt zelfs
helemaal vol van sportievelingen die het ook nog veel te koud vinden daar
buiten.
Dan maken we meteen hier binnen onze onsie
Maar uiteindelijk moeten we er toch aan geloven en begeven we ons naar de
start.
Daar ontmoeten we Ria van H. nog. Of ik weer meegedaan heb aan de
Caubergtrail? En inderdaad, gedaan, maar dan wel de 9km. Ria, vorig jaar ook
de 9km in 1u16 en dit jaar de 16km. En ook zij heeft het koud. "Ik had
eigenlijk nog een shirtje hieronder aan moeten doen...", laat ze zich
ontvallen. en dan te bedenken dat ik 2 shirtjes aan heb en daarover heen een
gevoerd GVAC-jack en handschoenen! En nog koud hebben.
Intussen wordt er van alles omgeroepen maar zonder hoorapparaten versta ik er
toch geen woord van. En niet veel later klinkt het startschot.
We gaan uiteraard rustig van start en alles wat nog achter ons stond is binnen
de 500m ons voorbij gegaan. Het is meteen bikkelen tegen die harde, koude wind
in.
Het is nogal veel verharde ondergrond eer we van het pad afgaan. Eenmaal op
een zandpad komen de eerste cani-trailers met hun honden ons voorbij. Die zijn
5 minuten na ons vertrokken. Ook Johan en Reinier met resp. Snow en
Georgia.
Intussen loop ik in een gezapig tempo mijn wedstrijd. Rustig ademen is er niet
bij want ik ben voortdurend buiten adem en wanneer de harde, koude wind op kop
of half op kop staat, beneemt die mij ook nog eens de adem. En dus temper ik
mijn tempo dan andermaal. Gewoon proberen om niet te gaan wandelen. Intussen
zit er een loper in gele jas op onze hielen maar in tegenstelling tot al die
anderen, gaat die ons niet voorbij. Zelfs niet als we bij een stuk aankomen
waar we niet anders kunnen dan natte voeten krijgen in de plassen in het gras.
Wel zijn we hem opeens kwijt en loopt hij een eind achter ons en even later
loopt hij weer in onze nek te blazen.
Wat later dan verwacht komen ook Snow en Georgia ons voorbij.
Het parkoers is verder niet echt zwaar of technisch en eigenlijk best wel een
snel parkoers. Ook voor ons, want lopen wij anders altijd tussen de 8 en 10min
over een kilometer, nu zitten we bij elke kilometer nog onder de 8min. En dat
bij mijn slo-mo tempo.
Intussen is de man met gele jas achter ons verdwenen. Als ik stiekem omkijk
als we een haakse bocht om ga, zie ik hem nog op een dikke honderd meter
achter ons lopen. Op de plek waar de grotere afstanden op ons parkoers worden
samengevoegd wordt zijn achterstand alleen maar groter. Uiteindelijk is hij
uit ons zicht verdwenen.
Dorie loopt intussen wat vooruit om telkens daarna even te gaan wandelen voor
herstel van haar heup en ze begint weer te dribbelen als ik weer bijna bij
haar ben. Op mijn roep dat ze wel mag doorlopen, als we de laatste 2km zijn in
gegaan, schudt ze haar hoofd en blijft ze hetzelfde door doen.
Als we aan de laatste 500m zijn en eerst nog langs de baan over een stukje
houtsnipperpad lopen, eindigt deze in een stukje crossbaan. Weliswaar omhoog
maar we hoeven gelukkig niet het hele cross-parkoers af te leggen. Overigens
trilt hier de TomTom al voor de 8km.
We finishen direct na de afdaling uit het cross-parkoers.
Mijn klokje zegt 1:02:23 over 8,1km, gemiddeld 7,79km/u of 7:42min/km.
Nu ben ik wel moe. Moe van het hijgend ademhalen, hoofdzakelijk.
Het duurt nog een tijdje eer we de man in geel pas weer in zicht krijgen. We
zijn echter al weer weg als hij pas over de finish komt.
Na het omkleden gaan we nog even de kantine in om onze bonnen in te leveren
voor thee en cola. Daar zien we Roy en Inge weer en ook nog andere GVAC-ers
zoals Anita, Bea, Angela en Gerard V. Hannie hebben we wel zien binnenkomen.
Ik zet Dorie weer thuis af en rijd dit keer meteen door. Ik heb nog wel het
een en ander te doen voordat ik morgen weer een paar dagen weg ben.
Het weer:
Bewolkt en koud. T= 3,9ºC, Tgevoel=
-1,3ºC. Wind kracht 5 (NO)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 65 naar 64
VO2max: van 35 naar 33
HRgem: 166 bpm
HRmax: 184 bpm op 0,34km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten