We zijn weer in Best. Nu voor de 65e Joe Mann Bosloop, onderdeel van de
Kempische Cross Competitie. Het aantal deelnemende GVAC-recreanten is aan het
teruglopen en ik ben benieuwd hoeveel het er vandaag zullen zijn. In ieder
geval gaat Rik, ja ja echt waar, Rik, ook vandaag mee. Speciaal voor de
medaille. Rond 9 uur pikken ze me op en dan rijden we meteen in de
voorverwarmde auto door naar Best. Daar aangekomen staan al wel de nodige
auto's maar er is nog steeds voldoende parkeerplek. We halen eerst maar onze
startnummers op. Daar zie ik Ad v.d.H. weer even en dan gaan we weer terug
naar de auto. Daar kunnen we nog zelfs even in de auto wachten voordat we
terug de kou in gaan. Intussen is Hannie ook gearriveerd.
Als het nog 20min te gaan is voor de start komen we de auto uit.
Ik loop alvast wat in want natuurlijk heb ik het koud en voor mijn ademhaling
is het ook goed als ik even wat voorhijg...
Bij de start gaan we met de aanwezige GVAC-recreanten op de foto. Alleen
Liesbeth ontbreekt nog maar die komt pas op het laatste nippertje naar de
start dus maken we (alvast) de foto voor geval het te laat is. Als Liesbeth
dan arriveert maak ik apart nog even een foto en die fotoshop ik er wel vlug
tussen. Dat ziet toch niemand 😄
En als hoffotograaf Peter er aan komt doen we de groepsfoto nog een keer
professioneel over:
Het duur overigens nogal eer we van start gaan. En het zijn er nogal wat, die
vandaag aan de start van de recreanten staan. Maar uiteindelijk klinkt dan
toch dat ouderwetste startschot.
Ik druk mijn klokje pas in als we onder het startdoek doorlopen.
Mijn plan is in ieder geval om het rustig aan te gaan doen. Was ik gisteren
nog van plan om 1 kleine en 2 grote rondes te gaan doen, na een nacht van
korte adem heb ik dat al bijgesteld naar 1 kleine en 1 grote ronde. Toch wil
ik nog voor die 2 grote rondes gaan en daarom maar heel rustig van start gaan.
Rik loopt na de start zelfs al van me weg en pas na een paar 100m kom ik pas
langszij.
De 1e ronde is een aanloopronde van slechts ongeveer 900m en dan begint het
pas.
Voor me loopt een wat oudere man van Loopgroep Waalre en daarvoor een dame in
het blauw, beide in een gezapig tempootje. Dat is net iets voor mij om daar
maar achter te blijven. Mijn gevoel zegt dat ik daar toch gemakkelijk aan
voorbij kan gaan maar mijn verstand zegt:"...doe maar niet, blijf maar lekker
daar achter aanhangen, des te groter is de kans dat je er nog een ronde aan
kan plakken...". En daar luister ik dan maar naar. Na de 1e (kleine) ronde
word ik gepasseerd door een groepje van 4 dames. Die liepen ook nog achter
mij. Even klets ik met één van de dames n.a.v. De Mescherbergloop die ze
gedaan heeft. En inderdaad, ook met die trap. Ja, dat weet ik nog wel. Daar
had ik me danig op verkeken, destijds. En ze gaan door...
Ik kijk om en zie Rik helemaal niet zo ver achter me zwoegen. Tegelijkertijd
daalt het tempo van de Loopgroep Waalre man zo erg, dat ik op de rem moet wil
ik achter hem blijven. Laat ik dat maar niet doen en hup, dan maar langzaam
aan hem voorbij. Nee, geen erop en er over, dat is nergens voor nodig.
En zo loop ik dan achter de dame in het blauw aan. Hoewel..., haar tempo daalt
ook en als ik omkijk zie ik de net gepasseerde man ook al op gepaste afstand
lopen. Het is niet dat ik ook haar wil passeren maar ga maar naast haar lopen.
Helaas gaat hem dat ook niet worden en ik moet toch alleen verder. Later hoor
ik dat ook Rik deze dame in blauw voorbij is gesneld in de laatste paar
honderd meter voor de meet, omdat zij al tot wandeltempo was gedaald.
De 2e ronde gaat bijna in en ik heb de teruglopende Johan al aangegeven dat ik
voor een 2e ronde ga. Intussen is Dorie al in geen velden of wegen meer te
bekennen. En ik hou me nog steeds vast aan mijn eigen rustige tempo.
Hoewel de ademhaling te managen is, gaat mijn hart wel weer tekeer zodra het
tempo wat omhoog gaat. Dus ook bij een afdaling. En daarom hou ik me maar in.
Ik zie in de verte een man in het grijs lopen die zichtbaar tempo verliest,
echter zodra ik denk, daar loop ik eventjes naar toe, dan klopt mijn hart weer
in mijn keel en dus, dan maar mijn eigen tempo vasthouden.
Uiteindelijk ben ik hem in de laatste kilometer tot op zijn hielen genaderd en
ga ik hem in het laatste cross-stukje voorbij.
En aan de finish helemaal niet echt buiten adem of zo.
Ik neem mijn consumptiebon in ontvangst en haal mijn medaille op en last but
not least, de mandarijn.
Samen met Dorie loop ik nog even uit en voorbij de auto loop ik nog een stukje
verder. Nee, ik ben niet echt moe dus dat gaat goed zo.
Als Johan voor zijn wedstrijd van start is gegaan, leveren we onze
consumptiebon in voor koffie en thee en vertrekken dan naar het Joe Mann
paviljoen om in afwachting van Johan warm te blijven onder het genot van een
drankje.
Johan blijkt in de prijzen te zijn gevallen. Alleen duurt het nogal eer hij de
gouden medaille om zijn nek gehangen krijgt en in de tussentijd wachten Dorie
en ik wel in de warmte van de Golf.
En dan zit het er weer op voor vandaag.
Nog wat meer foto's van mijn GVAC collega's aan het werk:
Het weer:
Bewolkt en koud. T= 2,0ºC, Tgevoel=
-2,4ºC. Wind kracht 3 (ZW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 69
VO2max: 33
HRgem: 164 bpm
HRmax: 187 bpm op 3,14km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten