Op 25 januari 2022 schreef ik me bij VirtueelNL in voor een medaille waarvoor
ik in 2022, 1000km zou moeten hardlopen. Dat zou geen probleem (moeten) zijn.
Ik loop jaarlijks altijd meer dan die 1000km.
Nu heb ik in 2022 weliswaar geen "Spring-Challenge" gedaan en dat leverde me
in
2021 al zo'n 657,66km in 3 maanden op, maar het zou normaal gesproken ook wel
moeten lukken.
Normaal gesproken, dan. Ik heb daarbij geen rekening gehouden met blessures of
ziektes.
Tja, in juli ging het niet helemaal naar wens door ademhalingsproblemen (warm
én droog) en kwam niet verder dan 50,1km. In augustus ging het helemaal mis met
mijn rechterkuit. Zweepslag betekende een maand niet hardlopen en daarna
langzaam aan met herstelloopjes, deels dribbelend, deels wandelend. En zo kwam
ik in augustus niet verder dan 14,4km waarvan de 10,4km tijdens de Hivernal
mij uiteindelijk "fataal" zijn geworden. Met de hersteltrainingen in september kwam
ik ook niet verder dan 30,6km. Dat betekende dat ik in 3 maanden tijd slechts
95,1km heb weten te volbrengen 😖
Gelukkig is het daarna wel weer beter gegaan met 88km in oktober en zelfs
125,1km in november. En dan slaat in december het noodlot opnieuw toe. Dit
keer in mijn rug en alweer de ademhalingsproblemen, dit keer de kou. December
bracht me niet verder dan 45,9km
Daarmee kwam het totaal aantal hardloop kilometers voor 2022 niet verder dan, slechts, 883km.
Hiermee de 1000km-medaille dus niet verdiend.
Januari 2023 en ondanks de ademhalingsproblemen, dit keer vanwege de hoge
vochtigheid (😖 het is altijd wel iets) toch nog 117,7km hardgelopen.
Over de 2022 en januari 2023, dus over 13 maanden, heb ik dan eindelijk de
1000km bereikt.
Ik vind het wel goed zo. Ik heb hem wel verdiend! Toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten