De eerste trail van het jaar en ik zie er erg tegenop. Niet zo zeer de
aangekondigde afstand van 10,6km, maar meer de problemen die ik weer heb met
mijn luchtwegen sinds enkele dagen. Maar ik word vandaag vergezeld door Dorie
en zelf heb ik al besloten om het rustig aan te doen en Dorie kan haar eigen
plan trekken.
Mooi op het afgesproken tijdstip stopt de Golf met Dorie, Liesbeth en Johan
voor de deur en een uurtje later staan we al op de parkeerplaats aan de
Blootweg in Beek. In de kantine van de voetbalvereniging halen we onze
startnummers af en niet veel later arriveren ook de andere GVAC-ers, of beter
gezegd, de KVAC-ers, met Korinne, Janneke en Geert. Verder ook 2 heren die
waarschijnlijk lid van GVAC zijn maar die ik niet ken (Korine wel...) Ook die
gaan, net als Liesbeth en Johan hier voor de 20km. Dorie en ik houden het op
de 10,6km van de Start2Trail.
We kunnen nog gezellig wat buurten in afwachting van de start van de 20km,
terwijl het buiten regent. Dat zou niet kloppen volgens mijn weer-app, maar
volgens de weer-app die Marion W. gebruikt blijft het zelfs de hele middag
regenen.
Tegen de tijd dat de 20km bijna moet starten ga ik ook even op verkenning. De
tassentent staat nl. helemaal aan de andere kant van het veld. En het is
buiten guur. De harde wind voelt echt koud aan.
Als "onze" 20km-lopers naar buiten komen zet ik ze nog vlug even op de
herinneringsfoto voor Facebook. Nadat ze gestart zijn ga ik vlug weer naar
binnen 🥶
Intussen is het gestopt met regenen en Geert K. roept me nog terug om zijn cap
in bewaring te geven.
Weer terug binnen roept een loper "Ha Veldhoven...", naar me. Verbaasd kijk ik
om. "Ja, GVAC, Veldhoven...", lacht hij nog een keer.
"Kennen wij elkaar...?"
"Nee, maar ik kom jou overal tegen waar een loop is... 😁"
"Oh en waar kom jij dan vandaan...?"
"Helmond!"
Nou dat weet ik dan ook weer en dat is niet de eerste keer dat me dit overkomt
😆
Terug in de kantine besluiten we om onze tassen gewoon in de rekken in de hal
te plaatsen en niet helemaal aan de overkant in de tassentent. Met nog een
kwartier op de klok besluiten we naar buiten te gaan om alvast te
acclimatiseren. Ik heb al gepuft en had de puffer ook al thuis in de zak van
de legging gestopt, voor geval ik het weer zou vergeten.
Ik loop samen met Dorie een stuk van het rondje van de skeelerbaan in, een
schamele 260m maar dat komt ook omdat ik al weer flink aan het hijgen ben. En
dat vóór de start.
Terwijl we ons, via een omweg, naar de start begeven, vraag ik aan Marion of
ze nog even van ons tweetjes een herinneringsfoto wil maken. En zo gezegd zo
gedaan.
En dan is het onze start en we lopen al meteen helemaal achteraan, zoals
verwacht. Geen probleem. Voor vandaag ga ik uit van 9min/km. Over 10,6km zou
dat betekenen dat ik over 1uur-35minuten-en-24seconden weer terug ben. Zeg
maar 1u35.
Als we de atletiekbaan verlaten gaan even later Marion al voorbij. Nu zijn we
niet meer de laatsten. Nog niet. Je weet maar nooit hoe het zal aflopen...
We doen het gewoon rustig aan en zodra het omhoog gaat, gaan we over in de
wandelpas. Al vrij vroeg komen we bij de 1e verzorgingspost aan waar ik toch
maar een bekertje water pak. En en-passant gaan we zo al de 2e loper/loopster
voorbij. In de verte zien we Verona in haar karakteristieke broek en dito
shirt de bergop zwoegen. We hebben niet de intentie om naar haar toe te lopen
maar komen toch dichterbij. Maar als ze weer begint te dribbelen loopt ze weer
uit.
En zo verloopt de trail eigenlijk vrij rustig totdat we (eindelijk) in het
Spaubekerbos aankomen. We weten ook dat het hier wel eens flink omhoog en
omlaag kan gaan. Zo komen we al een steiging tegen met een touw als
hulpmiddel, maar dit stelt eigenlijk niet veel voor. Dat touw is nergens voor
nodig. Wel is het vervolg van het pad omhoog en verder erg smal. Vooral als
het een halve singletrack begint te worden met aan de linkerkant meteen een
steil talud. We gaan hier eventjes behoedzaam over heen. Later horen we van
Marion dat, toen zij er voorzichtig liep, er een achterop komende 30km loper
haar met grote passen passeerde en daardoor het talud af donderde. En dus ook
weer omhoog moest klauteren... Ook Verona heeft het hier erg moeilijk want we
zitten nu zowat bovenop haar.
Aan het einde van het pas is het weer vlak en ze gaat er weer vandoor. Wij
doen het weer rustig aan.
We komen aan bij het theater. Dit is ook de plek waar ik, één van de eerste
keren, leunend tegen een boom even moest stoppen omdat ik echt niet meer
verder omhoog kon. En we lopen nog achter Verona aan. Dorie begint last te
krijgen van haar bil- en been spieren en we wandelen af en toe. En ook
afdalingen, en die vind je hier genoeg in het Spaubeekerbos, gaan ook heel
voorzichtig.
Maar we zijn toch weer bij Verona aangekomen en gaan voorbij. Ze pikt niet
aan. Even verderop wandelen we weer maar Verona komt niet voorbij. Sterker
nog, we gaan weer verder
Intussen worden we voortdurend ingehaald door 30km lopers en af en toe ook een
van de 20km.
We moeten linksaf, zo te zien aan de lopers voor ons. Daar ook aangekomen heb
ik echter nog steeds geen pijltje gezien. Die zien we pas in de bocht naar
links en dus wij daarin. En het gaat steil omlaag. We herkennen het wel. Hier
komen we elk jaar wel langs, alleen liggen er dan ook divers boomstammen over
het pad verspreid.
Gek genoeg zien we andere lopers via de flanken aan de rechterkant afdalen en
op ons pad uitkomen. Ook de 10km loopster die we al even voor ons hebben zien
lopen. Vreemd want we hebben toch echt geen andere pijl gezien. En als ik
omkijk zie ik meer lopers die bij het linksaf gaan blijkbaar meteen ook naar
boven lopen. Nou ja, qua afstand maakt het niet veel uit want we lopen
parallel.
Als we verder gaan verlaten we het bos en komen we weer op de verharde weg en
dan beginnen we zo aan de terugweg. Ik heb het parkoers nog in mijn hoofd
zitten. Betekent wel, dat we vanaf de verharde weg eerst weer een eind
omhoog moeten over een zandpad. Dat gaat wandelend. En we vervolgen nu het pad
terug wat we eerst op de heen weg aan deden.
We dribbelen, wandelen, dribbelen. We lopen nog steeds onder het schema van
9min/km. In de verte zien wat GVAC-geel aankomen. Het is Liesbeth en op
precies 7,5km op mijn TomTom ontmoeten we elkaar en gaan we even op de onsie.
Liesbeth heeft het zwaar. En ze moet nog een eind.
De stop kost ongeveer 30sec en we gaan weer verder. Iets verderop komen we de
laatste dame, vóór de bezemfiets tegen. Liesbeth blijkt die al te hebben
ingehaald. Wij dribbelen weer door, afgewisseld met wandelen. Het is nog best
wel een eind als voor ons de andere 10km-loopster weer opdoemt. En dan zie je
eigenlijk al waar je naar toe moet maar dan moet je opeens weer naar rechts,
de hele andere kant op. De loopster voor ons gaat in wandeltempo en veel
langzamer dan wij en dus passeren we haar.
De kilometers tellen af. Als ik op mijn klokje kijk geloof ik niet dat we op
10,6km al terug zijn.
Met de finish al in zicht blijft Dorie het wel moeilijk hebben, zelfs op het
laatste stukje naar de finish. En nee, ik blijf er gewoon bij. Ik heb zelf al
zo vaak mee gemaakt dat ik op, zelfs een paar meter voor de finish, moet
wandelen. De zomereditie van de Hivernaltrail, bijvoorbeeld. En ook bij de
Koning van Spanje trail ging het in de laatste 100m zo. Ik ben, zeg maar,
ervaringsdeskundige. En die finish komt er wel.
Op mijn klokje is dat dan in 1:28:21 over een TomTom afstand van 10,84km.
Gemiddeld 7,36km/u of 8:09min/km en dat laatste is toch bijna een minuut
sneller dan mijn uitgangspunt. Ik ben daar wel tevreden mee.
Gek genoeg is de eindtijd in de officiële uitslag van zowel Dorie en mij,
1:28:09. Daarbij ben ik de allerlaatste heer om deze afstand en zijn er na ons
nog 6 dames gefinisht. Ik weet niet waar wij die gemist hebben. In ieder geval
is Verona met 1:29:31 1min22 na ons binnen gekomen en Marion, als allerlaatste
dame, in 1:41:26.
Wij hebben het nog niet zo slecht gedaan 😄
Rest ons nog een lekker stuk abrikozen vlaai met stukjes abrikoos erin en 2
bekers cola. En vervolgens douchen en omkleden en wachten op de binnenkomst
van de 20km-lopers.
De dames Korine en Janneke zijn in ieder geval al binnen in 2:15:19 en ogen
nog okselfris.Geert volgt in 2:17:54 en Johan, die een kilometer verkeerd is
gelopen, in 2:31:15
Als de 2 "onbekende" heren en Maarten en Dennis heten, uit Veldhoven, dan zijn
hun eindtijden respectievelijk 2:12:17 en 2:13:38. Liesbeth finisht
uiteindelijk in 2:43:39 en laat nog 3 dames en 4 heren achter haar 👍
In de kantine praten we nog wat. Ook met Verona, die ons opeens moest laten
gaan, alsof wij weg sprintten 😮 en Marion en daarna is het ook voor ons weer
tijd om terug te keren naar het Brabantse
Het weer:
Zon na regen maar wel stevige wind. T= 11ºC, Tgevoel= 7ºC. Wind kracht 4 (Z)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 67
VO2max: 34
HRgem: 155 bpm
HRmax: 182 bpm op 7,74km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten