jimjimiz.blogspot.com: Spring-Challenge #93/93 - Midsummer Early Bird Challenge = 5,3km

Het is vandaag de laatste dag van de lente en dus ook de laatste dag van de Spring-Challenge of Lenteloop, dag nummer #93.

Vandaag is ook de Midsummer Early Bird Challenge die door BeAn Productions wordt georganiseerd. Dat houdt in dat je in alle vroegte, bij zonsopgang ergens moet gaan wandelen, hardlopen of fietsen en dan een (zonnige) foto maken tijdens die zonsopgang, met of zonder attributen. Foto's uploaden naar de groeps-app. Daarna zorgen dat je om 7:00 bij het Dorpsgenot in Zandoerle bent voor een champagne-ontbijt.

Na die 7-dagenchallenge ben ik ook hier voor te vinden en heb me dan ook meteen ingeschreven.

Rik dit ook voorgesteld maar helaas voelt hij daar niet veel voor. Ook Dorie gepolst en na een lichte aarzeling schrijft ook zij in voor deze vroege ochtendloop.

We spreken af om half 6 op de parkeerplaats van de Vessemse Vennen. Ik zal intussen een route uitzetten.

01:30 mijn bed in en om 04:00 gaat de wekker al weer...

Het heeft 's nacht flink geregend. Het zal goed nat zijn daar in Vessem. Ook de weer-app voorspelt in ieder geval geen zichtbare zon die opkomt. Sterker nog, de temperatuur is nu nog maar 14ºC.

Vlug mijn ding doen en hup richting Vessem. Ik moet er natuurlijk wel op tijd zijn, kan Dorie daar niet in haar eentje laten wachten. Officieel is de zon al "op" maar het is best wel schemerig naar de Merenweg, maar een magere 10min voor onze afspraak sta ik al op de parkeerplaats. Niet veel later rijdt ook de zwarte Golf de parkeerplaats op.

We verspillen niet zo veel tijd. Ik laat Dorie de uitgeprinte route zien en als de satellieten ook haar Garmin hebben gevonden gaan we op pad.

Het eerste stuk gaat door het singletrack trailpaadje wat ik al 2x eerder met Rik gedaan heb. Alleen staat die nu vol plassen en hangen de kletsnatte takken overal over het pad heen. Dat wordt voorzichtig manoeuvreren want we hebben allebei geen zin om daar zo kletsnat van te worden. Als we uitkomen op het zandpad aan de rand van het bos is het hier al een stuk lichter. Het enige voordeel van de regen is dat het pad nu niet zo stoffig is. Af en toe moeten we wel wat slingeren tussen de grote plassen. Als we op de verharde weg zijn aangekomen volgen we die want na een dikke 100m zouden we rechtsaf moeten.

In de verte zien we een groepje hardlopers. Kan niet anders dan dat die ook van de Early Bird moeten zijn. En ja hoor. Het is de groep die om half 6 vanuit het Dorpsgenot zou vertrekken. Ik zie de 2 organisators Bea en Anneke en ook Giel en Esther en die andere dame die weliswaar ook een bekende is, is mijn de naam ontschoten. Bij onze samenkomst gaan de klokjes op pauze en tijdens de korte meet & greet maak ik meteen een "onzie"...

Wij leggen uit dat ik een route heb uitgezet die we volgen want we kennen niet echt de weg hier. Na deze korte ontmoeting gaan we verder, ieder zijn kant uit. Maar ik twijfel al of we wel ergens rechtsaf kunnen. Het is niet de eerste keer dat Afstandmeten.nl helemaal niet de wegen kent. En zo ook weer vandaag. Op de plek waar we rechtsaf zouden moeten is alleen maar bos te zien. En 100m verderop waar de verharde weg een bocht naar links maakt is er rechts nog niets te bekennen. We besluiten rechtsomkeer te maken en slaan op de terugweg het eerste zandpad het bos maar weer in.

We lopen wat over het pad en gek genoeg komen we opeens 2 koplampen tegen. Inderdaad, een auto die hier door het bos rijdt. Nadat die voorbij is gaan we verder tot aan een 5 sprong en volgen dan het 2e pad rechts. Die loopt langs de bosrand tot aan de eerste bospad rechts waar we weer inslaan.

Het wordt weer een stuk donkerder zo, het bos in. Voor ons gevoel lopen we wel richting de vennen maar mijn gevoel is niet zo betrouwbaar en dus stoppen we ergens midden op een kruising van bospaden. Het is intussen wat beginnen te regenen als ik mijn smartphone tevoorschijn tover. Eerst nog maar eens een "onzie" hier in het donker. Niet geschoten is altijd mis....

Dan wordt het even zoeken op googlemaps waar we zitten en we zitten goed. Ik type Merenweg in om te zien welke kant we op moeten maar het kost me even eer ik de wandelaar vind i.p.v. de auto. En we zitten goed. Gewoon dat pad volgen wat op de foto staat... 😁

En die volgen we ook. En dan blijkt ook dat de TomTom Spark 3 de route weer heeft opgepakt. We zitten dus weer op het,door mij, uitgezette parkoers. En even later komen we gewoon uit tussen de 2 vennen waar we rechts de uitkijktoren zien staan waar we naar toe gaan.

Dorie beklimt de toren à la trail.

We maken boven wat foto's en Dorie ook van mij als ik à la trail omlaag ga en na een laatste blik over het ven gaan we weer verder.

We lopen langs het meer af terug naar de parkeerplaats. Bij het "strandje stoppen we nog even om te kijken naar een "plons" in het water en naar de eenden die hier zwemmen. Terwijl Dorie nog even een anekdote vertelt over achtergelaten vuil leggen we de laatste meters af naar de parkeerplaats.

Op de parkeerplaats aangekomen blijkt de afgelegde afstand 5,3km te zijn en afgelegd in 41:14. Dat ging dus niet zo snel, gemiddeld 7,71km/u, en dat betekent ook dat Rik best mee had kunnen lopen.

Voor de foto heb ik ook mijn evenbeeld meegenomen in de vorm van een uitgezaagde "ik". En die sjouwen wij, of beter gezegd, Dorie, terug richting het "strandje". Maar iets daarvoor vinden we al een betere spot en daar gaan we dan samen op de foto, al dan niet met behulp van photoshop... 😉

We zijn er klaar mee en er klaar voor om richting het "Geiteboerke" te gaan. Dorie voorop want zij weet de weg en dan hoef ik dat ook niet vlug op te zoeken. Ik merk wel dat ik intussen al veel rustiger rij dan een paar jaar geleden, of moet ik zeggen veel meer als een ouwe l*l, omdat ik toch moet doorgassen om de Golf van Dorie bij te houden.

Bij het Dorpsgenot zijn we toch nog één van de eersten en op de parkeerplaats is er dan nog tijd om van mij een foto te maken met de medaille van Virtual Goals, de Spring Challeng 2021, ter ere van de afsluiting van mijn Spring-Challenge 2021.

In 93 dagen, totaal 657,66km afgelegd. Gemiddeld is dat 7,07km per dag. En alles hardlopend maar wel inclusief in- en uitlopen, maar zonder wandelen, in ieder geval niet mee gerekend..

We begeven ons naar het terras en kiezen strategisch een tafeltje net niet onder de tentzeil. In geval van regen kunnen we nog net vlug een stapje achteruit doen om het weer droog te houden.

Langzamerhand druppelen de anderen binnen en even later zijn zowat alle plaatsen bezet.

Bij ontvangst krijgen we eerst allemaal een glas "champagne". We zouden nl. ook een champagne ontbijt krijgen. Laat het nu ook nog eens echte bubbeltjeswijn zijn, met echt in de zin van "met alcohol". Niet iedereen maakt daar gebruik van op dit vroege tijdstip, maar ach, dat kleine glaasje kan ik wel hebben... 😵.

Wat verder volgt is koffie of thee en een ontbijtje met alles er op en er aan wat je van een ontbijt mag verwachten.

Als het tegen half 9 aanloopt is het tijd om naar huis te gaan. Dorie rekent mijn 2e kopje koffie af want zoals te doen gebruikelijk heb ik weer mijn beursje op de kast in de badkamer laten liggen 😖. Dat maken we wel weer een keer goed met een Tikkie of zo.

Dorie gaat rechtsaf richting Duizel en ik linksaf richting Zeelst.

Eenmaal weer thuis staat er op de tafel een verassing: een kaart met "You did it!" en een chocoladebol.

Ik ga meteen maar naar boven om vrouwlief te begroeten en bij het zien van het bed moet ik toch even gaan liggen om even bij te komen. Maar toen ging ook meteen het licht uit... 😴😴😴😴😴😴😴

Het is 12:00u geweest als ik uit mijn coma ontwaak... 😮

Oké, denk ik. Mijn Spring-Challenge is achter de rug.

Het opvallendste was eigenlijk dat ik de laatste weken zichtbaar gewicht aan het verliezen was.

Was mijn gewicht op de 1e dag (eigenlijk na de 2e dag) 77,2kg, nu ben ik wel benieuwd waar ik nu sta en dus is het eerste wat ik nog doe is even als Adam op de kilo-meter staan en wat meet die dan:

71,1 kilo. Een gewichtsverlies van dik 6kg. En dat is toch niet mis.

Maar het is 's morgens op Vaderdag en met gebak in de koelkast en eten en snoepen op het programma zal daar gauw verandering in komen.

Het was mooi geweest, die Spring-Challenge, maar toch ook wel zwaar. Maar ik heb het toch allemaal mezelf aan gedaan en was het ook aan helemaal niemand verplicht.

Als Vaderdag van start gaat begint het voor mij met die chocoladebol van vrouwlief.

En nadat de kinderen en kleinkinderen nog op bezoek zijn geweest, sluiten we de dag af met Danny en zijn gezin met een reuzenhamburger. Die heb ik verdiend en broodnodig om weer mijn gewicht op peil te brengen.