jimjimiz.blogspot.com: Trimloop - Engelenrun

Vorig jaar werd het niks omdat ik maar niet te horen kreeg of en waar je je auto kon parkeren maar dit jaar heb ik dan wel ingeschreven. Omdat ik wist dat Rudolf en Mirjam er ook naar toe zouden gaan, heb ik hen gevraagd of ik mee zou kunnen liften. Dat is toch ook wat milieuvriendelijker en zeg nou eerlijk, waarom 2x met de auto dezelfde richting op gaan? En dat was geen probleem.

En zo staan ze stipt om kwart over 10 voor mijn deur. Ik sta inmiddels al buiten en kan dan ook meteen instappen en weg zijn we.

In Engelen is het blijkbaar anders dan vorig jaar, zo lijkt het. Maar we vinden een toegang tot een parkeerplaats vlak naast het evenementen terrein en we hebben geluk dat we zo vroeg zijn want niet veel later gaat de toegang dicht. Vol! Maar niet heus... 😮

We lopen naar het evenemententerrein. Eerst verkeerd, natuurlijk, en eenmaal daar aangekomen is het een drukte van belang.

We halen onze startnummers op en intussen groet ik Saskia nog even, die hier ook voor de 6km gaat. Dit keer heeft ze een buddy bij die ze voorstelt en meteen nog 2 andere lopers van Running Blind die ook meedoen.

Op zoek naar de kleedkamers komen we in de kelder terecht waar we 6 kleedkamers vinden maar die geen van alle voorzien zijn van een tekst dames of heren of t.b.v. Engelenrun en dus pakken we er maar één. En die is, net als al die andere kleedkamers, nog helemaal leeg. Misschien omdat we nog zo vroeg zijn?

Terug buiten is het dan wachten op onze starts terwijl de starts van de jeugdlopen in volle gang zijn.

We horen de speaker omroepen dat iemand van geevak met volle sprint is gefinisht. Geevac? Ik weet te vertellen dat dat dus G.V.A.C. is want kijk... daar loopt zo'n klein debberke met hetzelfde shirt aan als ik nu draag. Mirjam vindt dat wel erg komisch want ze komt amper bij van het lachen.... 😂.

Achter ons hangt een groot spandoek met engelenvleugels, maar ook met duivelvleugels, maar wij kiezen ervoor om voor de vleugels te poseren.

En als het tijd begint te worden om onze loopkleren aan te trekken gaan we nog eens gezamenlijk op de foto voor de vleugels.

Ondertussen is het een drukte van je welste en begint het ook tijd te worden voor de warming-up van de 12km. Mirjam en Rudolf doen daar niet aan mee.

Ik besluit het veld wel op te gaan om te kijken of ik nog andere bekenden zie. De leden van "Eindje Rennen" heb ik al ontmoet en aan de rand van het veld ontmoet ik "... ik kom jou ook overal tegen..."-Simon, die tegenwoordig trainer is in Den Bosch en ook running Blind coacht.

Op het veld ook Ad, Harriet en Hennie.

En na de warming-up stelt het hele veld zich op achter de smalle ruimte achter de startstreep en met wat vertraging klinkt dan toch het startschot.

Dan is goed de grootte van het startveld te zien. Volgens de uitslagenlijst, in ieder geval 319 die uiteindelijk de finish bereiken.

Het is tijd voor mij om wat in te lopen. Dat doe ik buiten het evenemententerrein en zal ongeveer een kilometer zijn. Hopelijk is mijn ademhaling dan klaar voor de trimloop.

Terug op het evenemententerrein is inmiddels de warming-up voor de 6km aan de gang. Niet dat ik daar ook nog aan mee doe. Ik zie wel dat Saskia driftig mee doet en als ze mij in de gaten heeft moeten we weer samen op de foto,die haar buddy voor rekening neemt.

Ze weet te vertellen dat ze er vorig jaar 37:10 over deed en vandaag onder de 37min wil blijven. Nou, dat is voor mij wel erg ver gezocht. Ik schat mezelf op tussen de 40 en 41min in en dus zal ik ergens helemaal achterin starten.

En dan is het zover.

Ook wij gaan naar het smalle startvak. Ik zowat helemaal achteraan, zoals het hoort.

Het duurt ook nu wel even maar uiteindelijk mogen wij ook vertrekken

Zo achteraan, op dat smalle parkoers met alvast 2 haakse bochten, gaat het lekker gezapig. Ik word dan ook niet eens door de nog weinig deelnemers achter mij, ingehaald.

Eenmaal buiten het terrein lopen we op een smal fietspad en zien we in de verte al lopers van de 12km die hun eerste lus van 6km al hebben volbracht en samengevoegd worden op ons parkoers van 6km.

Maar het fietspad is maar smal. De organisatie tracht dit op te lossen met een spandoek met "rechts: lopen, links:inhalen", maar ik kan nou niet zeggen dat dat werkt. Theoretisch kunnen er 3 personen naast elkaar lopen, maar in de praktijk zijn dat er maar 2, dus de inhalers moeten veelal langs het fietspad, door de berm passeren. Voor hen niet zo'n ideale situatie.

Maar goed, gaandeweg wordt het fietspad al wat breder, echter, nu komen we al de eerste lopers van de 12km tegen die al aan hun laatste kilometer beginnen. Vrijwilligers wijzen ons driftig aan om zoveel mogelijk links aan te houden. Gelukkig is dit niet zo'n lang stuk en kunnen we aan een normaal parkoers beginnen.

Intussen is de eerste kilometer in 7:01 gegaan en dat is toch precies op schema.

Kilometer 2 ligt een stukje voorbij dat heen en weer stuk en daar zit ik toch al op 6:45, terwijl ik voor mijn gevoel toch echt niet aan het versnellen ben. Ik hou dit tempo maar gewoon aan. Intussen ben ik wel een aantal keren ingehaald maar eigenlijk alleen door 12km-lopers maar ook door 2 Running Blind deelnemers van den 6km.

Nu de 3e kilometer is in gegaan en het wat rustiger op het parkoers is loop ik al wat vrijuit. Nog wel een beetje fluitend en achter een groepje aanhangend met "nee, ik wil niet voorbij, nog niet..." dribbel ik rustig naar het 3km-punt in 6:36. Oei, dat had ik niet verwacht. En ik voel me nogal fit en dus, dan maar het groepje voorbij en maar doorstappen, met nog maar 3km te gaan. Moet kunnen.

Ik zie Saskia voor me verschijnen en niet veel later ben ik haar voorbij.

"Ze zit nog te veel in de emoties van de afgelopen week...", laat ze me in het voorbij gaan weten.

En km #4 in 6:30 en nog geen vermoeidheid of ademhalingsproblemen.

Ik word op mijn schouder getikt. Het is Remco. Hoe het gaat? Terwijl hij een onsie van ons maakt.

"Nou, het gaat mij buitengewoon, moet ik zeggen...".

"Mooi" is zijn antwoord en hij blijft nog even bij me lopen en gaat dan weer verder zijn eigen tempo.

Dat is voor mij mooi een gelegenheid om aan te haken. Of in ieder geval hem in zicht te houden.

Ik ga op die manier een behoorlijk aantal lopers voorbij, inclusief de 2 koppeltjes van Running Blind die mij al eerder hadden ingehaald.

Bij de volgende drankpost staat Remco te drinken. Ik doe dat al lopende. "haal je mij alweer in...?" roept hij me nog na, maar ik weet dat hij me zo weer voorbij komt en dat gebeurt dan ook.

Kilometer 5 is dan al in 6:19 gegaan. Een duidelijke versnelling, dus. En het kan nog steeds niet op.

Ik zie Remco goed doorstappen en ik probeer ook aan te haken maar ik weet ook dat mijn snelheid niet aan die van hem kan tippen. Toch groeit zijn voorsprong niet zo hard tot vlak bij de finish. Hij zal dan ook wel zijn eindsprint hebben ingezet. In ieder geval heb ik nu nog veel andere lopers voorbij gelopen.

Mijn eigen eindtijd is op de meet 38:53 bij een TomTom-afstand van 5,98km. Vrij nauwkeurig dus. Gemiddeld is dat 9,23km/u of 6:30min/km. En de laatste (bijna) kilometer heb ik toch onder de 6min weten af te leggen. Volgens mijn TomTom, 980m in 5:41 en dat is een snelheid van 101,35km/u

Direct na de finish wordt de dik verdiende medaille om mijn nek gehangen en loop ik naar het kraampje voor een flesje sportdrank.

Gek genoeg ben ik niet buiten adem. Het is toch wel duidelijk dat de afstand vandaag voor mij te kort was om buiten adem te geraken bij deze weersomstandigheden.