Zaterdag en dan is het de laatste tijd de training bij Dorie naar De Pan en
terug. Vorige week deden we al de 9,5km en vandaag zouden we 10km gaan doen.
Dat zou mooi passen in mijn programma van de virtual run "Ruimte-Challenge"
waar ik me voor heb ingeschreven. Het wordt vandaag daarom dubbelop: de
uitgebreidere training naar De Pan en terug, wat tegelijkertijd ook mijn virtual
run wordt.
Het weer ziet er wat druilerig uit maar het zou droog blijven en niet zo heel
erg koud. Voor mij maakt dat nog niet zo veel uit, ik ga gewoon nog steeds in
mijn winter outfit.
We lopen zoals altijd een rustige 1e kilometer voordat we het eerste bos
doorkruisen. Daar verliezen we niet zo heel veel tijd en dan gaat het over de
fietspaden dan ook meteen een stuk sneller. Het viaduct en de eerste paar
honderd meter in het bos drukken dat weer een beetje. Vandaag gaan we verder
het bos in. Weer meer een stuk van de oude route die we vorig jaar nog deden.Intussen is het gespetter vanaf 3km al over gegaan in lichte regen.
Op de terugweg neemt Dorie het wortelpad en ik het fietspad. Terwijl Dorie
over het lastig fietspad wat aan tempo verliest ga ik juist op het verharde
fietspad er tegenaan. Het blijkt overigens maar schijn te zijn want ondanks
mijn inspanningen komt er niet meer uit dan een 6:40 over dit stuk en dat is
precies 9km/u. Het duurt dan ook niet zo lang eer Dorie ook op het einde van
het fietspad arriveert.
Hier doen we onze fotosessie en voor de Ruimte-Challenge maakt Dorie nog apart
wat foto's van mij in actie. (voor de Ruimte-Challenge...)
We zetten onze klokjes van pauze af en we vertrekken weer. Net als vorige week
is deze kilometer terug over het viaduct opeens een stuk sneller: 6:18. We
houden wat in tot aan het eerste bos, toch nog goed voor 6:41 en dat is
nagenoeg 9km/u. We zijn onze verloren tijd van de eerste 2km aan het inhalen,
lijkt het. Ik merk wel dat ik energie "over" heb met het gevaar dat ik te hard
ga en daarom laat ik Dorie maar voorop gaan door het eerste bos op weg naar
huis. Dat ging rap, met 6:31 op de klok, en ik kon haar goed bijbenen. De
laatste kilometer gaat grotendeels over het asfalt. Niet echt collegiaal, maar
ik wil graag die laatste meters op het harde tot aan de 10km met verhoogd
tempo lopen om én een tijd te zetten én me te testen i.v.m. de komende
Coopertest van aanstaande maandag. En dus ga ik, met toestemming, versnellen
over de laatste 800m.
Hoewel ik me het snot voor mijn ogen loop blijkt de snelheid toch maar rond de
9,7-9,8km/u te liggen en pas op de laatste 200m, op de ventweg, gaat het wat omhoog en echt de
allerlaatste 100m kan ik met een eindsprint nog een eind boven de 10km/u komen. M.a.w.
allemaal niet echt indrukwekkend. Uiteindelijk blijkt het wel de snelste
kilometer te zijn met 10,65km/u. Ik denk nog met weemoed terug aan mijn
basissnelheid van 12km/u...
Dorie komt niet lang na mij op de 10km en heeft de laatste 800m gebruikt om wat te intervallen.
Volgende keer lopen we gewoon weer samen tot het einde. Nu wilde ik even "proeven" voor maandag.
Nou ja, het zal me nog heel wat moeite kosten om aanstaande maandag 2km op de
Coopertest te halen. Dit was alvast een testje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten