Ik ben toe aan een rustdag. Gisterenavond zo moe dat ik de wekker maar niet heb gezet en dan zo tot 9:30u vanmorgen aan één stuk doorgeslapen. Dan schrik je wel wakker maar besef je ook dat je dat nodig hebt. Van dat elke dag lopen worden niet alleen mijn benen moe maar toch ook de rest van het lijf.
En daarom besluit ik vandaag maar eens een rustdag te nemen. Oké, voor de Spring-Challenge moet ik wel elke dag lopen, wil ik me er aan houden, maar dat doe ik dan wel later op de dag. Als vrouwlief terug is van het werk.
En zo zij het. Als ze weer thuis is, is het eerst nog een hapje eten, wat nieuws op tv zien en dan langzaam aan me gereed maken voor een rustig en klein rondje.
De tijd vliegt voorbij als ik nog steeds thuis zit maar het blijft gelukkig nog lang licht en ik blijf ook niet zo lang weg 😁.
Om half 9 ga ik dan eindelijk van start. Op mijn gemak. Ik ga niet op mijn klokje kijken. Na een 200m ga ik al over op de 3/4 ademhaling met kleine pasjes, tempo drukken. Maar ik vind het best frisjes, ondanks dat ik toch een jasje aan heb.
Het rondje is eigenlijk niet meer dan de afsluitronde bij de terugkomst van de wat grotere rondes die ik doe, alleen nu ga ik geen tempo doen. Ik voel aan de trillingen van de TomTom wanneer er weer een kilometer voorbij is. Ook loop ik overal via de kortste route, binnendoor en rechtdoor, in tegenstelling tot andere keren als ik zo veel mogelijk meters wil maken. Dan loop ik helemaal buiten om, zig-zag over de straat enz.
Als ik aan de laatste extra lus Koleind-Biezenkuilen-Hileind begin, kijk ik pas op mijn klokje en dan zie ik dat de 3km al gepasseerd zijn. Ik ga vandaag ook niet verder dan mijn voordeur. Het zijn uiteindelijk 3,61km in 25:34 en dat is 8,47km/u gemiddeld. Wel rustig aan maar eigenlijk nog sneller dan de bedoeling was. Maar het voelde in ieder geval als rustig aan. Nog even een klein rondje uitlopen met wat oefeningen om de benen los te krijgen en dan zit dag 34 van de Spring-Challenge er op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten