We gaan vandaag over de 10km. In ieder geval richting de 11. En omdat er,
ondanks de lekker schijnende zon, nog steeds een koude noordoosten wind staat
gaan zowel de jasjes en de handschoenen aan.
Nu heb ik de laatste tijd veel last van ademhalingsproblemen. Dat merk ik al
als ik 's morgens wakker word. Het zal wellicht te maken met het voorjaar.
Pollen en zo. En nee, ik heb geen last van hooikoorts, of eigenlijk nooit
gehad maar ook de laatste tijd jeuken mijn ogen ook nog. Ik heb er neusspray
voor gekregen maar al weer even niet gebruikt. Ik vind dat altijd zo'n gedoe.
En nu sinds 2 weken weer aan de spray en de jeuk in de ogen is over. Toch
hooikoorts?
In ieder geval zal ik vandaag weer rustig moeten starten om niet in ademnood
te komen.
Eerst nog maar een puffen met Ventolin en dan gaan we van start.
Dan is die 1e kilometer in 7:06 al flink op tempo en door het 1e bos, wat al
trailen is zitten we al op 6:47. En op 3 kilometer gaan we al behoorlijk
tekeer, binnen de 6½ min. Ik maak me op voor de beklimming van het viaduct en
dan bedoel ik eigenlijk dat i een tandje terug moet schakelen, wil ik niet in
ademnood komen. En dan komt het...! Een beginnersfoutje. De veters van mijn
rechterschoen hangt helemaal los en een noodgedwongen stop volgt, aan de voet
van het viaduct. Komt misschien goed uit maar nee, zo moe was ik niet. Toch
ook maar de linkerschoen opnieuw in de knoop gebracht. Een dubbele knoop, voor
alle zekerheid. En dan ook nog weggestopt in het extra veterzakje wat wel eens
op trailschoenen zit. Zo, we kunnen weer vooruit. De klokje gaan aan en we
zijn tevens wat op adem kunnen komen.
Tot aan 4km lopen we nog naast elkaar maar daarna gaat Dorie voorop en ik volg
op gepaste afstand zodat ik wel kan zien waar ik niet over moet struikelen.
Met die schaduwen door dat scherpe zonlicht is het verschil met uitstekende
boomwortels niet altijd goed te zien. We gaan nu ook weer een stukje verder
dan vorige week en bij het "hekje"en de poort naar de heide, waar we vorig
jaar ook menige fotosessie hebben gedaan, stoppen we nu ook voor wat selfies
of onzies... We raken ook even in gesprek met een dame die op de camping
vertoeft en hier even komt trailen.
We, of beter gezegd, IK, krijg het koud, zo met die koude wind op mijn natte
kleren en we gaan maar weer vlug verder. Ik mag wel zeggen dat ik nu wel heel
goed ben uitgerust en dat is maar goed ook want we gaan weer door singletracks
verder. Even verderop stoppen we weer (voor de 3e keer) omdat er hier een boom
over het pad ligt. Dorie vraagt zich af of ik tijdens een trail hier over heen
zou springen of erop en erover. Nou, geen van beiden. Of beter gezegd, geen
van beiden MEER.... Ik heb uit ervaring al geleerd dat het lichaam heel wat
anders doet dan wat er tussen mijn oren aan die benen wordt doorgegeven.
Gegarandeerd dat mijn been achter die boom zal blijven hangen. Nee, ik zou
gewoon stoppen en er over heen stappen of erop en er aan de andere kant van af
stappen. Dorie demonstreert dat even want ook zij zou dat hoogstwaarschijnlijk
ook zo doen.
We gaan weer verder. Dorie neemt ook nu het wortelpad niet maar we gaan samen
over het zandpad terug. Het is ook nu weer druk op het viaduct en blij als we
het fietspad weer op kunnen.
Nog voor we bij de ingang van De Donksbergen zijn, zijn we al aan de 10km. We
gaan weliswaar weer rechtsaf De Vlasberg in, maar we stoppen gewoon ter hoogte
van de Kleine Beerze en zien wel welke afstand we dan hebben. Ik kom uit op
10,6km in 1:11:00, gemiddeld 8,06km/u.
Gek genoeg had ik het gevoel dat we de 10e kilometer al een beetje aan het
"uitlopen" waren, maar dat blijkt zelfs de snelste kilometer geweest te zijn.
En dat tegen de wind in.
Vandaag was het in ieder geval de eerste keer dat ik weer over de 10km ben
geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten