Mijn linkerheup heeft toch stiekem wat te lijden gehad van mijn fanatieke deelname aan de baantraining van afgelopen maandag. Om die reden had ik al besloten om de 2, voor deze week geplande, kwart marathons tijdelijk in de diepvries te zetten. Het nadeel van die Spring-Challenge c.q. #Elkedaglopen is gewoon dat er geen rustdag is. Bij gewone trainingen en rustige loopjes is dat ook geen enkel probleem, maar als ik me dan eens maximaal inspan, bijv. de 10km in de best mogelijke tijd, of de baantraining overijverig uitvoeren, dan heb ik daarna toch meer tijd nodig om te herstellen. En dat in combinatie met elke dag blijven lopen is moeilijk. Dus laat ik het even rustig aan doen en als ik weer op krachten ben, of als ik niets meer in mijn heup voel, dan kan ik weer eens een kwart marathon op eigen tempo doen.
Dat gezegd hebbende ga ik vandaag dus niet weg voor een kwart marathon op tempo maar voor een rustig rondje richting de Hovenring en terug en afronden op 6km.
Ik kijk de hele weg niet op de klok en probeer ook niet te gaan versnellen of zo, gewoon alleen maar lopen in laag tempo. Pas bijna bij de voordeur check ik mijn klokje om te kijken wanneer ik die mag stopzetten want ik wil dan wel de 6km precies, volmaken.
Dat is op 41:53, gemiddeld 8,6km/u.
Gezien de tabel en de grafiek is dit wel een juiste afspiegeling van wat ik wilde lopen.
De eerste kilometer is sowieso altijd al warming-up. De lichte verbetering op kilometer 2 is feitelijk minder dan normaal want om de een of andere reden ga ik de Hovenring altijd sneller omhoog. Dan is nummer 3 omlaag eigenlijk het normale rustig tempo, net onder de 9km/u. Zoals altijd is deze 4e kilometer vol rotbochten en stoepranden langzamer zoals altijd en dan zijn de 5e en 6e kilometer weer in de lijn van de 3e kilometer. Voor mijn gevoel is de missie geslaagd en heb ik rustig gelopen en constant, voor zover je daar van mag spreken dan.
Wel is mijn fitnessleeftijd vandaag weer gedaald, nu van 69 naar 68 jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten