Gisteren dacht ik er nog aan: vandaag beginnen de "normale" baantrainingen weer. Nou ja normaal. Vanwege Corona mogen we de baan niet met zijn allen betreden en moeten diverse groepen hun heil elders zoeken. Maar niet vandaag. Vandaag mag groep 1 de baan onveilig maken. Het programma omvat dan ook weer wat techniek en loopscholing voordat de kern begint. Eerlijk gezegd heeft dat voor mij niet zo veel meer te betekenen. Hooguit een stukje extra beweging. Met de kern daarbij zal ik daarom niet zo veel kilometers voor mijn Spring-Challenge verdienen. Hoe dan ook, laat ik er toch maar naar toe gaan, dacht ik nog...
Helaas, na een slechte nachtrust, en dat overkomt me zelden (!) en een best wel inspannende dag wat betreft denkwerk, rekenwerk, tekenwerk, opzoekwerk, hoe zit het met mijn rechten (laat ik daar maar niet verder over uitweiden) was ik aan het einde van de dag op zijn zachts gezegd, doodop. Ik kook mijn maaltijd in de magnetron en de beslissing was gemaakt: het gaat hem vandaag niet (meer) worden. Ik verorber op mijn gemak mijn avondmaaltijd en dan ga ik ook nog eens rustig een blokje door de wijk doen voor mijn Spring-Challenge.
Vrouwlief komt thuis van haar werk, waar zojuist iemand met friet binnen kwam op moment dat ze naar huis vertrok. En eenmaal thuis was de lont zo ver opgebrand dat de ook de airfryer van stal werd gehaald. Friet, hamburgers en frikandellen en ja, hoor, ook ik doe vrolijk mee.
Daarna toch maar vlug in mijn hardloopkleren gesprongen en nog voordat ik mijn klokje al heb aangezet moet ik al bijkomen van de ademnood. Te veel gegeten i.c.m. met een niet al te fit lijf. Dat wordt wat...
Ik stap naar buiten. Welke kant zal ik opgaan? Linksaf dan maar.
Ik dribbel heel kalmpjes langs de Biezenkuilen. Eigenlijk het rondje door de wijk. Het gaat gezapig maar toch moeizaam. De benen zijn zwaar en tegelijkertijd ook slap. Moe, zeg maar. Bij de voordeur aangekomen loop ik door. Plak er meteen nog maar een blokje aan vast. De benen worden er niet beter van en dus stop ik bij de 2e keer dat ik bij de voordeur arriveer.
Ik stel me niet veel voor van de tijd maar die valt met 21:58 over 3,1km in deze situatie nog wel mee. Met 8,47km/u nog net geen 8½km/u.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten