Na de, ietwat mislukte, speedtrail van Hivernal in Landgraaf gisteren, ga ik
vandaag naar de 66e Joe Mann Bosloop in Best. En tegenwoordig krijgen alleen
nog de jeugd een herinneringsmedaille na afloop en wij alleen nog een
consumptiebon. Daar zal ik helaas geen gebruik van kunnen maken omdat ik
meteen na afloop naar huis moet.
Ik ben er weliswaar al vroeg, zo om 10 over 9, maar desondanks staan er al
genoeg auto's geparkeerd. Allemaal van wandelaars waarvan het overgrote deel
met honden. Maar er is al iemand vertrokken en die heeft een ruimt voor bijna
2 personen auto's achtergelaten en daar schuif ik de Grand Scenic dan ook
moeiteloos in. En ik sta dan ook nog recht tegenover Ad vd H. geparkeerd, die
ook altijd al heel erg vroeg is.
Samen halen we onze startnummers op en als ik terug naar de auto loop, want Ad
gaat naar de omkleedruimte, raak ik eerst nog in gesprek met Haroldinio en
even later kom ik Hannie tegen. Samen met haar loop ik al kletsend weer met
haar naar de startnummers. Haar dochter is onverwacht een week eerder thuis
gekomen uit Curaçao en dat moet ze natuurlijk wel even laten weten. Opnieuw
onderweg terug naar de auto komen we Ine H. tegen. Voor ons allebei ook weer
lang geleden dat we elkaar zagen en dus ook weer even bijpraten terwijl
intussen ook Dorie en Johan passeren. Nou, nu maar vlug mijn auto in, terwijl
Geert K. voorbij rijdt. In de auto laat Hannie nog wat filmpjes zien van de
verrassing-thuiskomst van Chanel. Maar nu moet ook zij vlug gaan omkleden voor
de trimloop. En ik ook. En terwijl ik dat doe, rijdt de auto naast me weg,
nadat de eigenaar zijn grote witte hond achterin heeft laten springen. En koud
weg of de plek wordt weer ingenomen door een heel stuk kleinere auto. Een rode
Citroen C1. Het is onze fotograaf Peter die wat plaatjes komt schieten. Hij
heeft net weer flink wart verkocht op de Polar Bear trail, weet hij te
vertellen. En als we het daarna nog even over GVAC hebben kom ik ook te weten
dat de die hufter die mij, tijdens mijn NS-tijd, geen promotie gunde en die nu
aanspraak maakte op een bestuursfunctie bij GVAC, er toch niet gaat komen.
Vanwege een hoge functie die hij heeft gekregen in het noorden van het land.
Ja ja, ahum 🤔. Ik kan het toch niet laten om Peter te vertellen wat het werkelijk
voor een persoon is. Zo, dan weet hij dat ook weer.
Maar dat allemaal terzijde. Ik ben klaar voor een stukje inlopen en loop
richting de auto's van Hannie en Dorie en zet, daar aangekomen even mijn
Garmin op stop maar helaas vergeet ik hem daarna weer aan te zetten, terwijl
we verder inlopen, het finishdoek voorbij totdat we vinden dat we toch echt
terug moeten richting het startvak. Maar Peter K. kan ons nog wel even op de
foto zetten. Dat dan weer wel.
Foto: Peter Kramer
Het is op dit moment dat ik er achter kom dat ik mijn trailschoenen nog in de
auto heb liggen en nu nog teruglopen om van schoenen te wisselen, dat is dan
weer tekort dag voor. Dat wordt dan een cross op gewone hardloopschoenen. Een
beetje old-school, dus.
In het startvak maken we nog wel even tijd voor de onsie en dat doet dan Victor, één
van de leden van AVV, die op zijn beurt vraagt om er ook één van hun te maken
en die dan naar Ine te sturen. Geen probleem uiteraard en zo geschiedde. Inge
v.d. B. is er wel maar die staat ergens achter in het startvak anderen te
fotograferen. En ook Ad is zo slim geweest om achter ons te poseren zodat ook
hij op de foto komt te staan 😂
En dan kunnen we starten, denken we allemaal. Maar nee hoor. De starter is er
blijkbaar nog niet en we moeten nog eens 3 minuten wachten en daarna nog
eens... Iedereen is inmiddels aan het blauwbekken maar dan zien we eindelijk
een man in een rode jas aan komen. Maar voordat hij het verlossende startschot
gaat lossen poseert hij nog even voor onze hoffotograaf Peter. En dan mogen we
eindelijk van start.
Zoals al min of meer afgesproken nestelen Dorie en ik ons in het achterveld,
bijna helemaal achteraan, maar het duurt maar 2 bochtjes voordat we echt
helemaal achteraan lopen.
Het is een cross-parkoers dus het gaat al gauw op en neer op een
bos-ondergrond die hard bevroren is en ook bezaaid met venijnig uitstekende
boomwortels.
Volgens het klokje van Dorie gaat de eerste kilometer in 7:25. Mijn Garmin
zegt 7:31, maar dat kan er natuurlijk ook aan liggen dat ik mijn klokje eerder
heb aan gezet.
Bij de doorkomst na de eerste ronde weet speaker-man Paul nog te vertellen dat
ik zijn geluksnummer #22 draag. Helaas kan de Garmin (voor zover ik weet) geen
kilometertijden en rondetijden onafhankelijk vastleggen en ik ben niet zo goed
in onthouden van rondetijden, maar als ik de data er op na sla passeer ik
de eerste kleine ronde van 1,135km in 8:26
foto: Peter Kramer
De 2e ronde is meteen de eerste grote ronde. Deze heeft wat meer bredere paden. Kilometer 2 gaat op onze beide klokje nu gelijk op in 7:24. Ach ja, het is een cross en dan gaat het altijd wat langzamer. Maar niet veel verder, ik denk op 2,2km, spoort Dorie me aan om maar alleen verder te gaan. Dat doe ik dan maar. Dat brengt mijn 3e kilometer al meteen onder de 7min, ook al is het maar 4 seconden. Eigenlijk voelt het helemaal niet zo dat ik sneller ben gegaan en daarom wil ik er nog die 2e grote ronde aan vastplakken. Dat betekent wel dat ik continue wordt gedubbeld en vooral op de single-tracks, die ook in het parkoers zitten, is dat wel eens lastig.
Toch loopt het heel gemakkelijk. Met de benen gaat het soepeltjes en ook met de ademhaling. Omdat mijn telefoon op stil staat, hoor ik nu echter niet de Garmin zeggen in welk tempo ik loop. Zo ook niet dat kilometer #4 in 6:46, en kilometer #5 zelfs in 6:15 gaat en dat is voor mij toch wel ongekend op een cross.
Uiteindelijk sluit ik deze cross af in mijn eigen geklokte tijd van 35:32 over 5,1km, gemiddeld 8,63km/u of 6:57min/km. Aan de finish nauwelijks buiten adem en nog zelfs met de gedachte gespeeld om er nog een derde ronde aan te plakken, maar laat ik vooral niet overmoedig doen. De officiële tijd is 35:36 en die van Dorie met 1 grote ronde minder in 23:21
Na afloop komen Hannie. Dorie en ik nog even samen. Ik niet voor lang want ik moet er snel vandoor vanwege een verjaardagsbezoekje in Breda vanmiddag.
Helaas dus geen medaille meer bij de Joe Mann Bosloop maar het was hoe dan ook geslaagd voor mij. Hopelijk blijft het een stijgende lijn en krijg ik niet weer een terugval. 🤞
Het weer:
Zonnig en helder maar nog best koud. T= 1,1ºC, Tgevoel= -1,7ºC. Wind kracht 2 (ZO) wind voel je niet in het bos.
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 39
VO2max: 41
HRgem: 139 bpm
HRmax: 166 bpm op 5,07km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten